dış güçler yüzünden ekonominin bozulması, dış güçler tarafından türkiye ekonomisine saldırılması konseptinden nedense hunharca dışta tutulan merhum başbakan. ama onun dönemindeki "dış güçler" mevzusu öyle varsayılan, lafla söylenip ispatı olmayan değil, adıyla sanıyla ambargo şeklinde falandı. liseliler bilmez.
Clinton denen puştun bir konferansta konuşması vardı. Afrika'daki açlığın büyük sorumlusunun kendisi ve uyguladığı uluslararası tarım politikası olduğunu anlatıyordu. Videosu var ama şimdi bulamadım. Bunu aklınızda tutun.
Burada ecevit amerikan başkanı ile çatır çatır tarım kotası pazarlığı yapıyordu. Türk çiftçisi bu sayede istediği ürünü istediği miktarda ekebiliyordu. Türkiye de afrika ülkelerinin çektiği sıkıntıyı çekmiyordu.
Şimdi asrın liderimiz Yan yana sandalyelerde oturuyor ama biz bundan 20 sene öncesine kadar hayatında hiç mercimek tatmamış kanada'dan mercimek ithal ediyoruz.
Kpss sınavı ile birçok garibanı hakkı ile memur yapmış kişidir. Cennet varsa sırf bu yüzden cennete girecektir. Torpil ile bir yerlere gelen islamcılar sevmez bu yüzden.
Önsöz; Ben siyasete inanmam, parti tutmam, hepsinden ülke çıkarları olmadığı sürece eşit derecede nefret ediyorum.. Yeni nesil ve geçmişini bilmeyen hoşaf beyinliler boş konuşmaya devam ettikçe sadece uyuz oluyorum.. Yavşak yavşak 'Nooaalmış yani' diyenleri görünce kan beynime sıçrıyor o kadar.. Geçmişini bil;
Bir maden kazası olmuştu, evindeydi, haberi duyar duymaz sefertasına yemeğini koydu ve makam aracına binerek, kazanın olduğu madene doğru yola çıktı, yolu uzun, yol şartları zordu.. Umursamadı ve kazadan saatler sonra kaza olan madene ulaştı..
Derhal talimat verdi ve kendisi için madenci kıyafeti istedi.. 'Aman efendim..' dediler.. Umursamadı, kıyafeti yeniden istedi, gelen kıyafeti giydi ve kurtarma çalışmalarına destek vermek için madene doğru yürüyerek, gönüllü madencilerin arasında gözden kayboldu! Bu kişi kimdi biliyor musunuz?!
Kendisi, Bülent Ecevit’ti.. Türkiye Cumhuriyeti başbakanıydı.. 4 gün o madende sıradan bir işçi gibi gönüllü olarak çalıştı.. Madende kaldığı dört günü mazeret izni olarak, kaleme aldığı bir dilekçeyle o ay ki maaşından düşürttü..
Anlamazsınız..
Mayıs 2003'de Rahşan Ecevit hastalandı. GATA'da yapılan tetkiklerde tüberküloz olduğu anlaşıldı. Bünyesini güçlendirmek gerekiyordu. Yaklaşık bir ay hastanede tedavi altında tutulmasına karar verildi.
Başbakan Tayyip Erdoğan ve Başbakan Yardımcısı Abdullah Gül 14 Mayıs 2003'de geçmiş olsun ziyaretine geldiler.. O günü Bülent Ecevit şöyle anlatıyor :
"Sohbet ettik. Sayın Erdoğan bir isteğimiz olup olmadığını sordu. Köy Kent projesini yarım bırakmamalarını rica ettim. 'Bütün milletin hayrına olacak bir şeydir, sizin de hayrınıza olacaktır. Bu iyi şeyi tekrar gündeme getirmenizi tavsiye ederim,' dedim. Not aldı, ilgileneceğini söyledi. 'Ben bu konuyu düşüneceğinizi kamuoyuna açıklayabili miyim ?' dedim, 'Evet, açıklayabilirsiniz,' dedi.."
Konuşmanın üzerinden bir yılı aşkın süre geçti. Hükümet Köy Kent uygulamasını kaldırıp onun yerine kendi alternatif projeleri olan Köy-Des'i devreye soktu. Oysa Dünya Bankası'nın 900 milyon dolar kredi açtığı Ordu-Mesudiye'deki Köy Kent projesinde büyük mesafe kat edilmişti. Birbirine yakın dokuz köyün birleştirilmesiyle kurulan Köy Kent'in tamamlanması için Dünya Bankası 300 milyon dolar daha kredi vaadinde bulunmuştu. Proje yarım kaldı, bu kredi kullanılamadı.. Ecevit şöyle devam etti :
"Çok yazık ettiler. Bu projenin devamı kırsal kesimin kalkınması için çok önemliydi. Nüfusumuzun yarıya yakını köylüdür ama hâlâ köylü için bir şey yapmak istediğimiz zaman bu memlekette karşınıza aşılmaz engeller çıkıyor. Koalisyon hükümetimiz döneminde, ortaklarımızın da onayını aldık. Köy Kent projesini gerçekleştirme yolunda adım atmaya başladık. Bunun ilk örneği Mesudiye'de yapıldı biliyorsunuz. Dünya Bankası'ndan çok büyük destek geldi. Devlete hiç yük olmadan köylüler, kentli haline gelebilecekti. Fakat bugünkü hükümetin ilk icraatı projeyi rafa kaldırmak oldu.."
"Siz Bülent Ecevit, CHP koalisyonunda iken izmir ve çevresinde bu zindan zebanilerini yetiştirici Nurcu ocaklarının açılması için CHP’lilerin nasıl çalıştığını CHP'lilerden dinlemişimdir. ilk kurucu da benim 'Ulus'tan çekildiğim günlerdeki CHP iktidarıdır."
Rahşan benim ilk aşkımdı. Daha önce ciddi anlamda hiç kız arkadaşım olmamıştı. Çok erken yaşta birbirimize bağlandık. 1944'de tanıştık, 1946'da evlendik.
Robert Kız Koleji Arnavutköy'de bir tepe üzerinde, Robert Erkek Koleji de ona yakın bir başka tepedeydi. O zamana kadar kız ve erkek bölümleri arasında herhangi bir sosyal etkinlik olmamıştı. ilk defa 1944 yılında kız ve erkek öğrenciler bir araya gelip tanışır oldular. Ortak etkinlikler başladı, o arada iki piyes oynandı. Altemur Kılıç sınıf arkadaşımdı. Onun yazdığı piyeste, Mehmet Akif'in güzel milliyetçi şiirinden bir bölümü benim okumam isteniyordu. Dekorasyonu da Rahşan yapacaktı. O vesileyle tanışmış olduk. Ondan sonraki piyeste yine bana bir şiir okuma görevi düştü, Rahşan'a da dekor görevi verildi. O şekilde birbirimizi tanımış olduk. Mezuniyet gününe yakın kız ve erkek bölümlerinin ortak çayı-pikniği vardı. O piknikte hiç ayrılmadık. Orada birbirimizi daha yakından tanıdık. Ondan sonra ben evlenme önerisinde bulunmayı aklıma koydum. Çok utangaç bir insandım, ona rağmen büyük bir cesaret geldi, Rahşan'a talip olma konusunda.. Birlikte ilk defa dışarı çıktık, kendisini çok mütevazı bir yemeğe götürdüm. Dolmabahçe'ye Taksim'den inerken sol kolda Rusların Türkiye'de kurmuş olduğu mütevazı ama çok güzel bir lokanta vardı. Oraya götürdüm. Fasulye pilav yedik. Orada aklıma koydum, buradan çıkıp Dolmabahçe'ye inerken teklifimi yapacağım, nedense orayı seçmişim. "Dünyada en çok sevdiğim kimse sensin, benimle evlenir misin ?" dedim. Ben söyledim, Rahşan çok şaşırdı, ne diyeceğini bilemedi ama reddetmedi..
Zenginlikler falan önermedim, tam tersine çok mütevazı şeyler önerdim ama onun buna ne diyeceğini bilmiyordum. Öyle lüks bir hayat değil, mümkünse kırsal alanda, küçük bir ev ve orada sen resim yaparsın, ben şiir yazarım, ara sıra da şehre ineriz. Bunları söylemiştim. hayalimdeki şeyleri ona aktardım. Rahşan da bunlara şaşırmadı, tepki göstermedi..
Onun güzelliğine bağlandım. Çok tatlı bir yüz ifadesi vardı. Bir de sanat sevgisi ve sanatkârlığına.. Bunlar herhalde beni çekti. Daha ilk aşamada uyum sağlayabileceğimizi hissettim. O konuda yanılmadığımı da görmüş oldum....
Büyük adamdı. 1980-2000 arası nesil bu adam sayesinde torpilsiz bir kpss sonucu puanı ile devlet kadrolarına yerleşti. Sağ hükümetlerin yaptığı ekonomik kriz bu adama patladı. Bu adama kızanlar Necmettin Erbakan a, mesut Yılmaz a, tansu çiller e birşey diyemedi. Çünkü bu adam garibandı. Medya desteği yoktu. Kolay harcandı. Sırf kpss sayesinde torpilsiz iş bulan milyonu geçkin insan sayesinde eğer varsa cennete girecektir inanıyorum. Öldüğünde 2 apartman dairesi vardı. Birini korumasına diğerini eşine bıraktı. Ruhun şad olsun büyük insan. Yaşasaydın barış pınarı harekatını ne yarıda bırakır, ne de Süleyman Şah türbesini kaçırırdın. Çünkü sen milliyetçiliğini haşaş tarlalarında, Kıbrısta, aponun yakalanmasında gösterdin. Şimdikiler gibi millicilik oynamadan.
