iş için geldiğim bi o kadar da sevdiğim yeşil yer. sokak sokak yıldırım'ı osmangazi'yi ve nilüfer'i gezdim en çok nilüfer'i beğendim. yalnız insan burada 1 hafta yaşasa nemden ölür o derece garip bi şehir.
an itibariyle yoğun dolu yağışıyla birlikte rüzgarında etkisiyle mahsur etmiş şehir. sabahki sıcağa aldanıp plan yapanların planlarını suya düşürmesini bilir.
karmakarışık trafiği ve inişli çıkışlı yollarıyla bir nevi küçük istanbul. bir hafta kalındığı taktirde etin her türlüsünü abartı biçimde yemekten beş kilo alınması kaçınılmazdır.
Hayattan soğutan şehirdir. 'Burdan bi gitsem var yaa' diye cümleleriniz doludur. Şu yol çalışmaları asla bitmez. Trafik ışıkları yerine de ada yaparlar, kocaman yuvarlağın etrafında dönmek, diğer arabaların geçmesini beklemek kocaman bir sabır ister. Otobüsle bir yere gitmeye çalışırsanız, gereksiz ve talihsiz bir çok olayla karşılaşacaksınız. Gün gelir de yolunuz Bursa' ya düşerse üzgünüm, hayal kırıklıkları dolu bir şehir sizi bekliyor!
eğer rabbim nasip ederse, öğrenci olarak son kez gideceğim şehir. Acısıyla tatlısıyla 4+0,25 yılım geçti.* geriye bakınca güzel günlermiş diyor insan. Kaderimizde bursa havasını solumakta varmış. Kim bilir bundan sonra nerelere savuracak, kimlerle tanıştıracak ve nasıl uğraşlar verecek hayat.
Belki bir gün yeniden yolumuz kesişir be bursa. Senden bağımı tamamen koparacak olma duygusu hüzünlendiriyor beni. Şunu da çok iyi biliyorum aslında; bir gün yolumuz keşişse dahi, ne ben aynı ben olacağım, ne de sen aynı sen olacaksın. Seni sen yapan ordaki dostlardı çünkü. O dostları orada bulamamak çok kötü olur galiba. En iyisi yolumuz kesişmesin be bursa.
Manzara için dağı, rahatlamak için denizi olan, yazları çok sıcak, kışları ılık geçen, tarihi ve sembolik kapalıçarşısı olan, pek çok ünlü yemek ve tatlı çeşidi olan, yaşamak için süper, gezmek için güzel, eğlenmek için eh işte olan şehirdir.
puslu havasıyla mest eden şehirdir. hele bir de koca çınarlar, camiler, türbeler, hamamlar, kale burçları o sisin griliğine bir girip bir çıkınca, adamı öyle bir çarpar ki bu şehir, dünyanın alnıdaki keder çizgisi burdan geçiyor dersin.
ayda bir ziyaret ettiğim şehir. heykel bölgesinde trafiğin resmen amına koymuşlar. nedir bu tramvay merakı bizi yönetenlerde anlamadım gitti.
edit:imla
