insan neyle meşgulse ona dönüşür, hayatı o olmaya başlar. onun etrafında şekillenir düzeni, dünyası, düşünceleri.
her uğraşıma atılırken, sanırım bu ' anlayışıyla atıldım. beni çektiği için. uğraş tamamlandığında, sorgu aşamasına geçtim.
bu muyum?
çoğunun yanıtı hayır oldu. bu değilmişim. yani bu uğraşın, hayatımın merkezi olmasını istemiyorum, bununla yaşayıp bundan ibaret kalmak istemiyorum.
bu anlayışla, yeni süreçlere atıldım. biri bitti, bir diğerine atıldım. o bitti, bir yenisine. hepsi de her bitişin ardından gerçekleşen sorgunun ardından ortaya çıktı. bu değilmişim, bundan ibaret kalmak istemiyormuşum.
elbette, tüm bu süreçlere hiç girmeden daha yolun başında bu sorgu yapılamaz mıydı, hayır. yapılamaz.
insan bir sorguya girişebilmek adına önce içinde tereddüt bırakmamalıdır. tereddütün ortadan kalkması için de o an zihni meşgul edenin üstüne yürümelidir. üstüne yürüyüp, merkezine oturduktan sonra karar aşamasını sağlıklı yapar. aklının bir köşesinde konu beynini kemirip duruyorsa, hareketi kısıtlanır. o yüzden önce beynini kemirenin üstüne yürümen lazımdır.
şimdi keyfim yerinde. buyum ' dediğim uğraşlarda, yol üzerindeyim. herkesin de buyum ' diyeceği yollarda yürümesi dileği ile. en doğrusu bana göre budur.
