kendisi kol gibi kol böreği yapmak konusunda arabistan'da 3 hafta özel eğitim almıştır ebu-bin'ül cezzir und hamid tarafından.
devamında hazır arabistana gitmişim bir de hacı olayım diyerekten hacı olmuştur. o gün bugün yaklaşık 37 santim uzunluğundaki koyu mavi renkli
sakallarının verdiği iman gücüyle sözlük yazarlarına fikirlerini sunmaktadır.
2 satırı geçen tanımlama yapması durumunda tüm ilişiğimi kesip kendisine ciddi zararlar vereceğim kaka yazar. evet ulan, bu bir tehdittir yeşil zelzele, bir daha tek cümleyle yapacaksın lan tanımını!
sozlugun kotu un kazanmi$ celebrity'si olmasina ragmen, ideolojisi yuzunden gozu donmu$ bir grup ac kurtun ele$tri olarak bile kabul edilemeyecek fikirleriyle ugra$sa bile, hala yazan, hala bana i$te budur dedirtebilen, super yazar.*
(sinirlenme mode on)
yillardir operasyonlar duzenlendi, teror bitti denildi, artik mehmetcikler, genc fidanlar olmeyecek denildi. noldu? hani nerde? 20 yili a$kin sureden bahsediyoruz. ne ayaksiniz?
insanlar oluyor, iki taraftan da, tamam anliyorum, diger taraf umrunuzda degil ama sizin tarafiniz hala suruyor, ve bu bir operasyon, iki operasyonla bitebilecek bir $ey degil.
bu kadar insanin kani bo$una mi akti deniliyor. nasil bir arguman bu? bu kadar insanin kani akti, bir bu kadar daha mi akmali? artik hakkari'de, diyarbakir'da, dersim'de, turk'un ve kurt'un karde$ olma vakti gelmedi mi, herkesin biraz taviz vermesi gerekmiyor mu, biraz olsun sindirmemiz gerekmiyor mu gecmi$i?
soykirim yapacak kadar fa$ist mi du$unmeniz gerekiyor? olumun intikamini oldurerek, daha cok kayip vererek mi almak gerekiyor?
olen her fidan icin, olen her insan icin bari$ diye haykirma vakti gelmi$tir artik. pkk sorununu silahla cozemiyorsak, neden konu$arak cozmeyelim, demokrasi bu degil midir? gercekten gerekiyor mu, bir 17 gencin daha karakolda can vermesi?
pkk haksiz diye kabul edelim baki$acisi itibariyle, insan oldurmek affedilecek bir suc degil. ancak birazcik olsun taviz ile, daha fazlasinin onune gecilebilir, daha fazla olum olmamasi icin.
(az sinirlenmi$ mode off)
diyecegim odur ki, karanfilin ucunu bize uzatan yazardir. 'oyle humanizm'in dibine sokayim' tarzinda cumleler kuran insansilardan cok daha degerlidir, tek istegi dostluk, karde$lik ve bari$tir. selam ederim.
zoraki tanımı yaptıktan sonra sizin anlayışınızdaki insanlardan olmaktansa insansı olmak daha mantıklıdır. karanfilin dalıymış gülün dikeniymiş. bu cümleleri kullananlara sadece şehit vermelerini temenni ediyorum.
#4067795 bu yazısında da belli olmuştur. bluevelve ulu sözlük yazarlarının düşüncelerini değiştirmeyi başarabilmiş tek yazardır. bu gibi yazılar ile aciz beyinleri daha mantıklı düşünmeye teşvik etmeye devam etmesini dilerim.
uludağ sözlük yazarları olarak biz;
olayları gösterildiği gibi değil! görülmesi gerektiği gibi bizlere gösteren bluevelve çok çok teşekkür ediyoruz.
bulanık beyinleri aydınlatmaya devam bluevelve. yolun açık olsun.
şundan eminim bluevelve hakkında. sözlük yazarlarının %50'sinden fazlası, onun yazdıklarını okumuyor. kendisi de biliyor bunu. konu bu değil, konu: yazdıklarıyla ünlü olmadı bluevelve.ünlü olmasını onun düşüncesine ters düşen düşüncelere sahip insanların, gelip nick altına bir şeyler yazmasına, onunla ilgili bakınızlar verilmesine, onunla ilgili başlıklar açılmasına borçlu. ünlü olmak istedi mi onu bilemem. ha, dostlar bu ün, onun işine yarayacak mı hayatının herhangi bir evresinde? hayır. tutup da cv'sine yazacak değil. bir kitap çıkarsa, ad soyad blue velve yazacak da değil? ee gelip geçici şeyler bunlar. kendisi de farklı bir şey demiyor zaten.
duygu çeşnisi olan uludağ sözlük'ün duygu çeşnisi. son demlerin en büyük adamı. pardon. ahmet yıldız ölmedi var kendinden önce.
bir zamanlar bu sözlüğe elimden gelen her şeyi verirdim. sırf, her hangi bir okuyucuya ya da yazara saygısızlık olmasın diye her yazımı iki kez okurdum kaydetmeden önce. tek bir harf eksik olmasın diye. tek bir imla hatası olmasın diye. bir şekilde böyle bir durum söz konusuydu.
sonra, bir bayan yazar yüzünden götüme şutu yedim bu sözlükte. ki o bayan yazar özelden defalarca özür diledi benden. amacının beni sildirmek olmadığını söyledi.
aslında o günlerde şunu yapmayı çok istedim. ki yapacaktım. o bayan yazarı bulup, okuduğu okulun önünde ağzını burnunu kırarak dövmek. gerekirse ana haber bültenlerine çıkmak. gerekirse manşet olmak. gerekirse ölmek ya da öldürmek.
çözüm müydü bu? o an için çözümdü. ama sonra bir baktım. kimse kimsenin umrunda değil. burası bir çöplük. ve gelen çöpünü döküp gidiyor. birisi biraz edebi bir dille döküyor o çöpü. bir diğeri ise farklı bir üslupla. bir diğeri ise mizahi bir dil seçiyor. bir diğeri ise bodoslama döküp gidiyor çöpünü. ve bizler bağırıyoruz:
"yaptığın ayıp ama güzel abim/ablam."
kimsenin umrunda değil ayıp denen olgu. ahlaksızlık tavan yapmış bu devirde. etiketler, olgular, ön yargı, art niyet... herkes dahi bu devirde.
herkesin söyleyecek o kadar çok şeyi var ki. kimse kimseyi dinlemiyor bile. bu yazar arkadaşımızın hatası bu işte. dinlenildiğini sanıyor. kimse seni dinlemiyor dostum. sen çöpünü dök ve git. bil ki birileri o çöpü karıştıracak. bazıları o çöpte elmas bulacak. bazıları ise bok.
sen çöpünü dök ve yoluna git.
dört dörtlük olmasa da dört üçlük bir hayatı olan hiçbir canlı gününün onlarca saatini burada geçirmez. ben geçiriyorum. çünkü; dışarıda skik bi hayatım var. örneğin bi sevgilim yok. seks hayatım düzenli ama. ailemle aram limoni. okulum yeni bitmiş, maaşlı bi işim yok. kendimce esnaflık yapıyorum. bu sözlüklerden belki 500 insan tanıdım. herkes ruhsal olarak hasta. herkes problemli. daha bir tane adam akıllı kişiye denk gelmedim.
o yüzden de artık ciddiye almıyorum hiçbirini. şu an dışarıdaki en cahil kişi bile şurdaki en zeki ve bilgili kişiden daha sosyal.
asosyallik sosyallik olarak algılanıyor buralarda. özgür düşünmek bölücülük olarak algılanıyor. eşcinsellere saygı duymak gizli eşcinsellik olarak algılanıyor.
herkes kendi işine nasıl geliyorsa öyle algılıyor her şeyi.
bizlere de sadece ve sadece kızmak kalıyor. cehalet karşısında ağlamak. çünkü değişmiyor. bir insanı değiştirmek o kadar zor ki.
artık kimse cennete inanmıyor. kimsenin umrunda değil kutsallıklar. toplumlar, uğrunda ölebilecekleri bir değer yargısı olmadığı için deliriyor.
cinnetler ne çok. oysa intihar etmiyor artık insanlar. kin kusmak ve bağırmak ne kadar fazla. nerde hoşgörü ve tevazu.
cehalet erdem olmuş. gerçek hayatta yaptığı tek şey mastürbasyon olan ağzı süt kokan bebelere kalmış kavramlar ve olgular.
koca bir "siktir" gönderiyorum gökyüzüne. oradan dönüp gelsin diye. gelip de birilerinin yüzünde paralansın diye.
sen yazmaya devam et dostum. kaleminden kan damlasın. böl, bölüştür. çarp, çıkar. topla. kare kökünü al. tüm kavramlar ve olgular üzerinde tüm matematik işlemlerini yap. bil ki birileri seni anlıyor. senin ne yapmaya çalıştığını hissediyor. ve sana karşı hiçbir art niyeti yok. çünkü; konuşmaktan geçer anlaşmak. çünkü; konuşmaktan geçer hoşgörü. barış hoşgörüden geçer. sevgi ve dostluk ise kolay kazanılmaz. kolay kazanılmadı hiçbir zaman.
tepeden inme demokrasi ile bu kadar oluyor işte. 80 yılda geldiğimiz yol ortada. bir arpa boyu derler ya hani. yalan. yarım arpa boyu dahi değil geldiğimiz yol.
sen yazmaya devam et. bil ki saçmalasan dahi seni okuyup da anlayan birileri var. o muhteşem duyguya adım adım yaklaştığın için de kendinle gurur duy.
dün akşam başımı yastığım koydum, "o degil de bir bluevelve vardi ne oldu ona" dedim. "kaç gündür gözükmüyor yaklaşık 3 haftadır görmedim nikini sol frame'de" falan diye söylendim kendi kendime. bir polemik eskiliği vardı sözlükte zaten belli oluyordu yokluğu. neyse ondan sonra uyudum.. "bluevelve bluevelve" diye sayıklayarak uyandım. kabus görmüştüm. su içtim yattım.
ondan sonra sözlüğe girdim. sol frame'de nikini gördüm. bu bir kabus olmalıydı. kendi başlığına yazmıştı yine.. efsane geri dönmüştü. polemiksiz kalmayacağımız için allah'a şükrettim.
