tff ve mhk tarafından düşman ilan edilmiş kulüptür, her hafta yediği kırmızı kartlar sakatlanan oyuncuları ve yanlış hakem kararları ile dişleri sökülüyor çıt çıkaran yok.
ne kadar görmezsen gelmeye çalışsakta bu kulübün başında bir yıldırım demirören gerçeği var. tamamen gösteriş ile yerini sağlamlaştırma politikası izleyen bir başkanı var bizim bu kara sevdamızın.
yıllar önceydi, yıllar önceydi derken de öyle çok uzak yıllar değil, 3-4 sene öncesi işte, vestel manisaspor maçı, ligin son müsabakası bizim için. epey bi güzel top oynadık, farkta atmıştık hani... o maçta kapalının ortasında bağırıyorduk,
"yeter, yıldırım demirören yeter."
gerçekten inanıyordum gideceğine, çünkü serdar bilgili gibi bir beşiktaş çocuğunu, evladını, takımdan küfürlerle yollayan, sportif direktörlükten anlamayan, sadece egosantirik tavırları bulunan bir başkan vardı başımızda. istemiyorduk, dile getiriyorduk, umutla bekliyorduk.
olmadı.
bugünlere geldik, takıma bakıyoruz, hoş isimler var, heyecan da vermiyor değil hani. ancak arkasına bakıyorum ben bu işin, yıldırım demirören çıkıyor karşıma, keyfim kaçıyor. ben kombinemi alırken, satın al tuşuna tıkladığım anda aklıma piknik tüpleri geliyor, soğuyorum ama alıyorum. bu takım bizim arkadaş, bu takım bize ait. bizi kandırmaya çalışarak bu takımı ele geçiremezsin, başardığını zannedersin ama başaramazsın. asla.
biz bilinçliyiz arkadaş, sevindiğimiz kadar da üzülüyoruz ve görüyoruz ki bu adamla, bunun adamlarıyla bu takımda sportif başarı gelmez. nerede basketbol, nerede voleybol... şöyle bir isim var, allen iverson, ne oldu ona? sahi?
sırf kendi reklamı için bizim kara sevdamızı böyle parselleyemezsin arkadaş. bıktım, bitiriyorum, yıldırım demirören, seni istemiyoruz ve sevgili beşiktaşlılar, bu adam bu takımın başında oturduğu sürece de bizlere mutluluk yok, anca sahte, gördüğünüz gibi.
gitmeden şüster'e de iki çift lafım var, dedik daha önce, bu takım bizim, bizim sevdamız bu. senin anarşist tavırların almanya futbol federasyonuna geçsin, bize sökmez, bu tribün bizim, gırtlak bizim, geliriz, yırtınırız yeri geldiğinde de sikip atmasını biliriz. ayağını denk al.
büyüklüğünün yanından geçemeyen renklilerin, bok atmaktan geri durmadığı şanlı takımım. gençler takım tutmak sadece iyi günde yapılan bi iş değildir, yenildiğinde takıma sövmek taraftarlık değildir. yense de yenilse de kalbimiz beşiktaş için atar. bu gün için bi laf istiyosanız yatı kalkın sonra tekrar yatın kalkın ferrariye dua edin, maçı izleyenler ne demek istediğimi çok iyi anladılar.
şimdi fenevliler gibi yok 8 yediniz, yok eziksiniz gibi şeyler yazıp liseli ergenler gibi "sizde türkiye kupasını kaç yıldır alamıyosunuz olm" yazacaktım ama, yemın ederım unuttum kaç yıl olduğunu.
kazanan kartalım olsaydı eğer, fenevliler şimdi fenevbahçe başlığının altında, aykut a ve takıma sövüyorlardı lan.
tarihinin en iyi kadrosuna sahip beşiktaş, tarihinin en kötü kadrosuna sahip galatasaray ile aynı puanda... sahi, geçen haftaya kadar "cimbom kümeye!" diye bağıranlar arasında beşiktaşlılar da yok muydu? komik misiniz arkadaşım?
fenerbahçe'ye yenildikleri her maçtan sonra hakem diye ağlayan kulüp. mete düren ağlıyor an itibariyle hakem diye. yahu bu kadar yüzsüzlük olabilir mi ya? git ferrari'ye çemkir hocana çemkir. hangi yüzle neye itraz ediyosun. zaten penaltıdan 3 dakika önce bir tane penaltı verilmemiş, kart desen doğru. atsaydı portekizli büyük yıldızın karşı karşıya mına koyım.
yemin ediyorum galatasaray'ın kıymetini görüyorum şu güruh'un karşısında. aşırı büyük bir hata olmadıkça çıkıp da konuşmıyolar derbilerden sonra. yenildiyse adabıyla gidiyor.
