en son söylenecek şeyi ilk başta söyleyeyim: bana göre türkiye'nin en iyi ve en samimi dizisidir.
özellikle ilk sezonu, türk televizyon tarihinin ağzı en çok açık bırakan finaliyle klasikler arasındaki yerini almıştır. geçen sezonda aynı tadı vermese de (çıtayı ilk sezonda baya yukarı çektiği için olabilir) ortalamanın oldukça üzerinde bir seyir zevki vermiştir. parmak kesen katil ana temasında dönen sezon yine bir ters köşe finaliyle noktalanmıştı.
bu sezondaysa taşların tam yerine oturmadığı düşünüyorum. sanki biraz daha zaman geçince, sezonun genel teması daha bir ortaya çıkınca o tadı tekrar almaya başlayacağız ama dediğim gibi biraz daha zamanı var.
haa yine de yayınladığı günü iple çekiyoruz, heyecanla izliyoruz, o başka... (gidip "alev alev" izlemektense (nasıl bir örnek verdiysem kendimden tiksindim şu an) 24 saat behzat amirim ve tayfasını tüm samimiyetleriyle izlerim, daha iyi.)
yalnız erdal beşikçioğlu'nun 78. bölümün sonundaki kafayı yemiş halleri gecenin bir yarısı beni bile tırsıtmıştır. o nasıl bir oyuculuktur. sette harun'un yerinde falan olsam; seti bırakır, kaçardım. tam anlamıyla oyunculuk dersi (tabi tiyatro oyunundan da antremanlı olduğu bi konu olunca) verdi.
yayınlanan 78.bölümde bazen öyle komik sahneler vardı ki, gerçekten gülmemek elde değildi. hayaletin harun'la konuştuğu sahneler * son sahnede behzat ç'nin kalkıp oynaması, ekibi de oynatması gibi.
özellikle de;
akbaba ile behzat'ın konuştuğu şu sahnede;
akbaba: sen eve ilk geldiğinde bişey dediydin ya abi
behzat: ne demiştim lan
akbaba: hani biriyle karşılaştım, bilmediğim bir sürü şey anlattı dedin ya, aziz abi ile konuştun demi
behzat: heeeeeeaaaa
akbaba: herşeyi biliyodun demi abi
behzat: heeeeeeaaaa
akbaba: eyvallah abi
behzat: eyvallah
harun: amınakoyim bitek ben bilmiyomuşum ha
Sevenleri tarafından bu kadar abartırdıkca bizleri soğutan dizi. Tamam mk anladık 78.bölümün tamamı evde geçmiş ! Bu kadar.
Bir lost değil efendime söyleyim bir csi değil 24 hiç değil.
Hayatımızda bu dizi olmasaydı ama başka bir isimle, aynı oyuncularla bu 78. bölüm bir sinema filmi olsaydı, kesinlikle kült olurdu. Sadece uzun bir gecede geçen 3-4 saati anlatma cesareti olan, Türk televizyonlarının en başarılı ve en bizden dizisidir. Oyuncusundan yönetmenine herkesin emeğine sağlık.
bu bölümü izlediğimden beri öyle bir rakı içesim var ki anlatamam, o kadar bizdendi ki kalkıp rakı almaya bile üşendim, oturdum rakı içeceğim günü beklemeye başladım, bölümü bir daha izler miyim, hiç kaçırmam, özellikle sansürsüzünü soframın baş köşesine koyarım, sevgiler.
yayınlanan son bölümü * sadece akbaba nın evinde geçmesine rağmen yine de hoş bir bölüm oldu. tamam konu yoktu, sürekli olarak ekip birbiriyle yüzleşti ama oyunculukları mükemmeldi. özellikle menemen sahnesi ve erdal beşikçioğlu* abimizin tek başına muhteşem oynadığı kafamda bebek var sahnesi ve son olarak ekipçe ankara havalarıyla oynamaları falan çok güzel sahnelerdi.
ulan insan bu diziyi izledikçe cinayete kurban gidesi geliyor. beni öldürseler, haberimi duyan akbaba "aga cinayet var" diyerek herkesi olay yerine zıplatsa. sonra elini şah damarıma koyup, sağıma soluma şöyle bir bakıp tahmini ölüm saatimi söylese. amirim "adı neymiş la" diye sorduğunda hayalet "story" dese, amirim "öyle isim mi olur la" diye çıkışsa.
etrafı araştırsalar, beni tanıyan biri var mı diye. sağda solda insanlarla benim hakkımda konuşsalar, cevo "abicim düzgün anlatsana şunu tanıyor musun, tanımıyor musun" dese. harun sorguya girip espri yapsa, sorguladığı ilk kişiye "e olm sen öldürmüşsün niye öldürdün" diye sorsa. sonra bu cinayetin arkasından ercüment çözer çıksa, amirim "vay amk" dese...ooof ooff...seviyorum lan bu diziyi!
