omrunun 11 yilini yurt ici ve yurtdisi gurbetlerde gecirmis artik ozlemeyi bile unutan bir insani her kamerali gorusme esnasinda duygu seline bogan sahsiyettir soyle ki :
r.t: neyse baba burada saat gec oldu yarin is var biliyorsun yatayim ben artik
baba: yat tabi eseklik yapma ben diyecektim lafa karisti saat 1 oldu dimi orada
r.t : evet
baba:dur gitmeden birsey sorayim; yaza geleceksin dimi artik izin icin konustun dimi
r.t : evet baba 1 aylik izin alacagim hersey hazir dedim ya
baba: yok anan cok sulugoz olduda ondan soruyorum kari milleti iste duygusal oluyorlar ozledim deyip duruyor(gozleri sulanir babanin burada)
r.t: valla iste kadin milleti duygusal oluyor(r.t de duygusallasir)
baba: allahtan kadin degiliz be ne oyle ozledim diye agla olacak ismi
r.t: hic ulan insan aglarmi sagligimiz yerinde her hafta konusuyoruz iste
baba: aslan oglum(sesi de titrer burada)
r.t: hadi yatiyorum ben baba herkese selam soyle
baba:hadi allah rahatlik versin
r.t: hormetler sissst
baba: sisssst
r.t; babanin bir nebzede olsun gulmesi ile diyalogu uzatmadan kapatir gorusmeyi ama gelde uyu sonra sabaha kadar dusun bakalim..
ha guldurur de ayni zamanda;
anne: ya nevzat su iside sen yapiver
baba: host bana ismimle hitap etme (isi begenmedi kaytarmak icin lafi degistiriyor)
anne: tamam kocam diyeyim o zaman
baba:onu da deme ne bileyim hafiz de haci de (gayet ciddi soylemisti bunu da cuma'dan cuma'ya namaz kilan bir insan kendisi)
bugün 30 yıla yaklaşan ilişkimizi sorgulamama neden olmuş insandır. anne ile kavga ettiğinde oğlumuda alır giderim uleyn çekip balat'ta köhne meyhanede kadınlar üzerine konferans verdiği günleri hatırladım. milli takım gol yiyince kafamın 2 cm yanından geçen küllüğü ninja edası ile fırlatışını düşündüm. ablam evlenirken ağladıydı lan bu dallama bak duygulandım şimdi. renkli tv izlemek için komsuya gittiğim bir gün beni çağırıp gel bak sana süprizim var deyişini ve aldığı simens tv nin yanında sanki tv yi kendi yapmış capon mühendis gibi mağrur duruşuda güzeldi lan bunun. anneyle barışmak için gecenin bir yarısı nöbetçi eczanede kafasını gözünü sardırıp kaza geçirdim numarası ile oscarlık eve dönüş sahnesini nasıl unuturum ben bu adamın. askerdeyken -20 derece soğukta nöbet kulesinde dururken karakolun kapısından ayazda kalmış bekçi edasında girişi ve nöbet bitimi bana sarılışı heyyy gidi heyy orda da ağladıydık yuh bize. ya hastayken ille de oğlum gelsin o götürsün beni doktora gitmem başkası ile deyişini bana güvenişini nasıl paslarım.
ancaaaak... ulan bir gece önce alınan 4 kişilik pastanın anne baba çoçuktan oluşan çekirdek ailede yenen 3 diliminden sonra, kalan son dilim kimindir sevgili dostlar.tabi ki çoçuğundur deyişinizi duyar gibiyim. ama yok dünyanın her yerinde adeta deniz hukuku kuralları gibi değişmez olan bu içgüdüsel ebeveyn kuralını hiçe sayan bir adam var artık evimde. hiç mi düşünmedin şu yukarıda yaşananları. hiç mi vicdanın sızlamadı herkesin boş bulunup başka işlerle ilgilendiği anda o son dilimi yerken. nasıl geçer bir babanın boğazından lan o franbuazzz. boğazında kala o franboğaz .
kişisel mişisel entry demeyin , format görücek halde değilim. itiraf olsa yeri bile hazır ama bu entry düpedüz erol taş'tan sonraki en feci baba figürüne adanmıştır. burda sözlüğün bekaasından daha önemli bir aile dramı söz konusu.şu an oturma odamda kakaolu dudaklı bir yabancı oturuyor . 3 gramlık beyni ile elin kuş hayvanı gagasında saklıyor lan solucanı. o leziz solucanı yemiyor gidiyor bebesine yediriyor. utanmadan sıkılmadan kalkıp son dilim pastayı yiyen baba nasıl babadır. bu entry ebeveyn mağduru çoçuklara adanmıştır. ana fikir mi ? babana bile güvenmiyeceksin. budur
bazen boş bir figürdür baba. içini hiç dolduramayacağınız, hayatınızda olsaydı her şeyin çok farklı olacağı kişidir. kim olduğunu, nasıl biri olduğunu bilmeden özlediğiniz, hayatınıza giren her erkeği içten içe yerine koyduğunuz tek kişidir.
ne kadar nefret etseniz de sokakta yuruyusunu gordugunuzde gulumsediginiz insandir. paytak paytak, ufaktan yurur. zamaninda sizin paytak yuruyusunuzu izlemistir, simdi siz ona acimayla, sefkatle bakarsiniz. garip duygular yasatir insana. "ben bu adamdan mi dogdum? boyle adamdan dogdugum yetmiyormus gibi bir de bu adamin azarini istiyorum" diye dusunseniz de, agiz dolusu serefsiz diyemezsiniz hicbir zaman; ne kadar serefsiz olsa bile.
psikanalizde çok az işlev verilmesine karşın, kız olsun erkek olsun, çocuğun sağlıklı gelişimine büyük etkisi olan kişi. akıl sağlığı yerinde bir baba ile aile kavramında resim tamamlanır, huzur oluşur. akıl sağlığı yerinde olmayan babadan en kısa zamanda kurtulunur, ve anne ve çocuklar akıl sağlığına kavuşur.
bana nasıl ogrenecegimi ogreten, boynuna sarılıp "seni cok seviyorum" demekten hic bıkmayacagım, bir gun sesini duymasam yoklugunu en cok hissettigim, en ufak surat asmasına laf soylemesine 5 kat tepki versem de 1 saat sonra arayıp hic bir sey olmamıs gibi "esek sıpam butun bunlar ozlemden cok ozledim seni ben, soylediklerim sence yanlıs bile olsa sen kendi bildigini yap ama benim dediklerim de aklında bulunsun sonuc ne olursa olsun ben hep burdayım" diyen, bana sarıldıgında kimsenin yanında olmadıgım kadar guvende hissettiren, ne zaman bittim ben desem ucurumun kenarından cekip alan, esek kadar olunsa bile hala bana ne getirdin sorusuna hep "bir kucak ve kocaman bir opucuk" diyen hayatta ki en buyuk sansım.
(bkz: hayatta ben en cok babami sevdim)
süper kahramanım! canı en ufak yandığında bile içim fena halde cız ederken başına bir şey gelince dünyayı unuttuğum, sadece kendisine odaklandığım ölümsüz olmadığını bildiğim, gitmesinden korktuğum, gitmesek birbirimizden zamansız dediğim. her şeyden öte yüce insan.hep yanımda kalsın adamı. canım..
