beni tek anlayan adam. adam resmen yaşadığım hüznün sebebini tahmin ediyor ve evde herkese tüm deli yanlarını göstermesine rağmen, bana gelince; "dokunmayın yavruma" moduna geçiyor. benimle ilgileniyor, benimle şakalaşıyor. bunlar hep yaptığımız şeyler ama şu sıralar abartıyor. tabi ben buna da duygulanıp ağlıyorum.
Beni askla tanistiran, askla sarmalayandir. Canimi en cok acitan ama ruhumu en cok tamamlayandir. Korkularimi kendisiyle sinayan ve bana aslinda korkulacak bir sey olmadigini ogretendir. Beni sakinlestirerek sahibim olandir. Ne mutlu, bes yil once buraya "beni birakma baba!" diyerek yalvaran kizin kalbinde, zihninde ayni tutkunun olmasi... Seni seviyorum baba!
gece saat kaÇ olursa olsun sen eve dönmeden asla uyumaz, her saat arayıp tansiyonunu ve burnunun kanayıp kanamadığını sorar. candan ötedir, iyi ki vardır. allah yokluğunu göstermesin.
hiç destek görmediğim sadece biyolojik yakınlığımız olan insandır. bir kere oturup dinlediğini bana destek çıktığını ve hatta bırakın fikirlerimi onaylamayı dinlemedi bile. adam yerine koymadı ki beni. bir kerecik olsun oğlum var demedi. bu dedi, şu dedi ama oğlum demedi.
18 yaşındayım ve sadece 10 yıldır babamı tanıdığım için aramızda pek iyi bir bağ, ben gayet saygılı davransamda bir türlü saygısını kazanamadığım varlıktır. işin acayibi kendiside biliyor birbirimize o kadar yakın olmadığımızı ama nedense onuda bozmaya çalışıyor gibi...
Onun kadar sevecek -karşılıksız sevecek- kimse yok hayatımda tanıdığım. Olmayacak da. Hayatta hiçbir şeyden bu kadar emin olmadım galiba. Çoğu zaman düşüncesizdir babam evet ama gözünün içine bakarak ağlayayım izleyin yüzündeki ifadeyi, acım kimsenin canını öyle acıtamaz eminim.
Geçenlerde bir ton meyve almış çünkü ben çok severim meyveyi. Baktı dolapta çürüyor 'Neden yemiyorsun, çürüyor be kızım.' dedi. Bırak meyveyi baba! Ben çürüyorum günden güne haberin yok. Çok acıyor farkında değilsin. Senin gözünün içine baktığın kızını üzüyor başkaları. Oksijenli su sürsene yine, önce çok acır ama sonra çabuk geçer desene. Çabuk geçse ya baba acım!
Ben acıtana mucizem demiştim ama geç fark ettim. Asıl mucize sensin babacım , seni seviyorum.
hatırladığın en eski anı, elleri tütün kokan bir babanın omuzlarında, tüm dünyayı yüksekten görmenin verdiği mutluluğu, yükseklikten dolayı mideniz sanki yukarıya doğru çekiliyormuşcasına korkuyu, ellerinizden tutmanın güvenini aynı anda yaşatan insandır.
annenizin çocuk eğitimindeki despot tavrı, her yaptığınız yaramazlıkta babanıza sığınmanıza neden oluyor. siz babanın güven dolu kollarına koştuğunuzda, o hiç bir zaman kapatmamıştır kollarını... ardına kadar açar ve sizin yuvasına konan bir serçe gibi yerleşmenizi sağlar koynuna.
+tamam hanım ben ilgilenirim.
tüm dünya üzerinize gelse de, size asla sırtını dönmeyecek iki kişiden biridir baba.
çekince mi?
utanmak mı?
korkmak mı?
nedir bunca güzel duyguyu yaşatan adamın karşısına geçip seni çok seviyorum baba diyememenin nedeni?
özlemiyorum. hatta öyle kızıyor ve kendinden uzaklaşmaya çalışıyorum ki ne sen sor ne ben söyleyeyim. bir kere aşırı derecede sinirli. bir psikologa görünmesi şart. olur olmadık şeylere kızıyor. kızdığı şeyle alakalı olmasanız bile size de kızıyor. yakar top gibi. buldozer de diyebiliriz. önünde etrafında ne varsa bir vandal gibi adeta yıkıp geçiyor. sonra... beceriksiz. çocuk yetiştirmekten bihaber. tamam bizi bu yaşlara kadar getirmiş ama ben yetiştirdiğini düşünmüyorum. benin bu yaşa gelmem biraz da fizyolojik yani. yapacak bi'şey yok. ölemeyince büyüyorsun. saçmaladığımı düşünüyor olabilirsiniz ama tam olarak böyle düşünüyorum.
iki buçuk yıldır konuşmuyoruz, aynı evin içinde. ben odama kapatıyorum kendimi, o da elinde kumanda sözüm ona haber programlarını izliyor, türkiye'de ve dünyada neler olup bitmiş takip ediyor.ama çocuklarının psikolojik travmaları ne alemde bilmez. umurunda değil bence de artık.
neyse lafı uzatmamın sadece içimi boşaltmaya faydası var ama boşalıyorsun bu adam tekrardan dolduruyor. yapacak da pek bir şey yok gibi. yine de benim babam. değil mi? maalesef. kan bağı denen illetten nefret ediyorum.
dün kucucuk kizini birakip gittin yakisti mi sana ? o kadar soz vermistik hayallerimiz vardi beraber.cok konusmasak bile bilirdik severdik birbirimizi.nerden bileyim sabah sana hazirladigim kahvaltinin son kahvaltin olacagini? nerden bileyim bugun o soguk tabutla beraber topraga girecegini? sinav sonucumu gorunce gurur duyup sarilacaktin bana ben sirf onun icin burdaydim bu sene.daha aciklanmadan sonucum nereye baba ? beni bu koskoca dunyada bi basima birakip nereye gidiyosun ? ozlemeyecek misin bizi ? actilar yuzunu bakmam icin bakmaya doyamadim guluyomussun resmen.yanaklarinda alninda gezdirdim elimi o neyin soguguydu oyle baba ? dedim babam farkli arabada gitmesin diye usudun dimi orda ?
aramızda tipik baba-oğul ilişkisi hiç olmadı zaten. benim için hep bi'arkadaş gibi oldu fazla samimiydik belki de babalığını da gösteriyordu tabiki. ama dediğim gibi özeldi. kimsenin babasının yanında yapmayacağı ya da babasıyla yapamayacağı şeyleri yapardık. bunla beraber her sene muhakkak böyle bi'3-4 hafta kadar bozuşurduk. evde ölüm sessizliği olurdu tabi. aldığım nefesten nefret ederdim. karanlık, paslı düşünceler salonun tavanında rutubet yapıyordu adeta. ama sonra geçerdi elbet. hep kendi sonradan gelir barışırdı ya da ortam hazırlardı eve öğretmen arkadaşlarını maç izlemeye getirirdi, kaynaşıp barışırdık. 2013 bi'başladı aha mayıs olmuş daha yok yani. tek kelime.. inatız inat.. ikimiz de. ondan oluyor hep bunlar. ben biriyle küsersem bi'daha asla konuşamıyorum yapmacık oluyor. bu kişi babam olsa bile o huy gelmiş bi'kere. onda da aynısı var ondan geldi zaten o da dedemle bozuşur baya. dediğim gibi hep o atmıştı adımı ama artık atmayacak galiba. 5 ay 6 ay bunlar uzun süreler kim öle kim kala. kendisi hem şeker hastası hem hepatit. onu hesaba katıp gelmiyorsa yanıma bitirmiş gibi. bende de hata yok değil tabi biliyorum da zaten. ama yapamıyorum sözlük. o odaya girip babama bi'şeyler söyleyemiyorum çok korkuyorum ya bi'şey olursa ona diye. annemden bile çok bağlıydım ona. belki yine oluruz belli olmaz ama bu seferki cidden kötü geçiyor be.
