benim babam hiç iyi bir baba olmadı ama muhakkak iyi bir insandır. bana hiç o yüzünü göstermedi, gerçi ben babamı çok da görmedim... hiç babacım diye seslenemedim.
ne kadar kötülük yapmış olursa olsun hiç hitap etmek nasip olmasa da " o benim canım babam".
Çok tuhaf.. anne bir insanın hayatındaki en önemli insandır bana kalırsa fakat hayatınızda sizi seven onca insan ve anneniz varken, babanızın gerçek bi baba olmaması sizin hayatınızdan bir sürü şey çalıyor, birçok eksiklik yaratabiliyor. Biz farkında olmasak bile gerçekten baba kavramı çok önemli bir şey hayatımızda ve bazılarımız bu şanssızlığın içinde doğuyor.
Hayatta sahip olunan en değerli iki figürden en önemli olanı. Anne mi baba mı diye dünyanın en saçma kıyasını yapmayacağım elbet. Neden mi en önemli olanı diyorum? Bugüne dek anne babası ayrı( velayet annede) veya babası ölmüş yani baba figüründen yoksun büyümüş kimi tanıdıysam çok ama çok sorunlu idiler. Korkak, pasif, çekingen, dengesiz. Normal, sağlıklı bir babasız insan tanımadım. Babasız büyüyen çocuklar sorunlu bireyler haline geliyorlar kardeşim. Sadece fiziken büyüyorlar. Kadın sevgisi, şefkati vs eyvallah ama Sorumluluk duygusu, cesaret, rasyonellik gibi erkek özelliklerinden yoksun büyüyen özellikle erkek çocukları büyük sıkıntı yaşıyorlar. Kızlar yine toplum içinde bir biçimde durumu kurtarıyor onlar için aktiflik bir mecburiyet değil zira ama pasif bir erkek toplumdan dışlanmaya mahkum. Çünkü erkek pasif olmamalı. Tıpkı herkesle yatağa giren bir kızın dışlanmaya mahkum oluşu gibi. Feministler kurnazlık yaparak herkesle yatağa girip bir de üstüne saygı görmeyi talep ediyorlar ya o yüzden kılız işte onlara. Neyse o başka entrynin konusu. Yani demem o ki, baba önemlidir. Hayattayken kıymetini bilin.
Artık Bir önemi kalmasada babam a isyan ediyorum derinlere dalınca. Hiç affetmiycem bu yüzden onu.bilmeden yaptığı birşey farkındayım ama sırf kendi rahat olsun diye nasıl yetişdirdi bizi. Abilerim ablalarım hepsi aynı benim gibi. Bir demir yumruk gibi başımızdaydı hep. Evde olmayınca evin havası nasılda hissedilir bir şekilde değişirdi olumlu olarak. Olmaz olsun öyle baba. Bir insan düşünün ki her aklına yatan düşünceyi doğru bilsin. Hiç sorgulamadan kendine alsın. Ve bunları zorla sorgulatmadan çocuklarına öğretsin. Aslında büyük bir baskı altında olmamıza rağmen bu durumda kalmamız bile mucize.hepimiz tımarhanelik olabilirmişiz aslında. Belkide hep geleceğin umudu bu halde tuttu bizi.babamızın hepimizde bıraktığı karanlık izin farkında olmadan umutla büyüdük. Ne birbirimize yakınlaşabildik nede birbirimizden uzaklaşabildik. Sırf kardeşlerin nasıl olması gerektiğini öğrendiysek öyle davrandık birbirimize. Hiç bir duygu vermeden almadan. Şimdi bakıyorum ve anlamlandırabiliyorum bütün bunları. Keşke cesaret edip daha önce aklıma gelen düşünceleri yapsaymışım. öğretilen yalan yanlış doğrular peşinde 10 yıl boyunca umursuzca yaşamak. Hepsinin farkına vardıktan sonrada boşa geçen yıllaramı üzüleyim yoksa boşa geçen yılları telafi etmenin ne kadar güç olduğuna mı yanayım bilemiyorum.
doğduğundan itibaren yanında olan, koruyan, kollayan, her düştüğünde kaldıracak biri olması güveniyle yetişen çocukla; hiç babası olmamış ya da olsa da babalık görevini yerine getirmemiş ortamda büyüyen çocuk arasında yüzlerce farkı tek bakışta görebilirsiniz.
sevilen çocuk kendinden emin olur öncelikle. ufak engellerden sonra çabucak pes etmez, kendine lanet etmez. arkasında o güveni hissedememiş çocuk ise hemen başkalarının kendisi hakkında ne söylediğini düşünüp ufak bir hatada geri çekilmekle meşgul olur.
umarım her çocuk doğumundan itibaren sevgiyi tadar. sevilen insanların olduğu bir ülkede; aşağılık kompleksleriyle dolu, yağmurdan nem kapan, köksüz bir egoya sahip yetişkinler var olamaz çünkü.
1.gemi veya iskelede halatin yakildigi yuvarlak ba$li iri demir veya beton dikme
2. silah kacakciligi veya uyu$turucu madde ticareti yapan cetenin başı..
kötü hissettiğimde, annemle kavga ettiğimde, her ne olursa olsun yanımda olucaanı seviceeni bildiğim insan. evi daha bi katlanabilir yapan insan. annem gibi başımda bidi bidi ötmeyen insan.
Kızan,karışan,sinirlendiren. Koruyan,sarılan,özlenen;mânâsı yokluğunda daha iyi anlaşılan kişi. Birçok dilde benzerlik gösteren kelime, ba çocuk sesinden türetilmiştir.
Baba merhametlidir, oğlu vardır oğlu onun için her şeydir.
Bazen oğlunun ağır sözleri onu uykusuz bırakır ve yatarken ağlar.
Baba fedakârdır, cefakardır senelerce didindiği çalıştığı emeğini, geçmişini gözünü kırpmadan oğluna bırakır.
Oğlu değeri anlamaz aklı bir karış havadadır. Bu meseleleri anlamak Onun için Daha çok erkendir.
Baba gider yokluğu belirir, Emeği kalır.
Bir baba senin için kötü olanı asla istemez çünkü o babadır.
Onun Baba olduğunu anlamadan bunu anlayamazsın.
Zaman babayı aldığında çok geç olur sende babayı alırsın.
Ben oğulum babasının kızı olan arkadaşlar var onlar da kendi açılarından yazabilirler. Bilmiyorum..
