"baba" deyince normal olarak hep kendi babam gelirdi aklıma. her çocuk gibi ben de babamı severim, ya da severdim... aslında hala severim ama öyle gözümde büyüttüğüm kadar biri olmadığını fark etmeye başladım. sanki ben büyüdükçe o küçülüyordu.
şimdilerde en büyük korkum. kızımın küçükken beni gözünde çok büyütüp yetişkin olduğunda aslında ne kadar tırt bir adam olduğumu düşünmesi.
bunların dışında "baba" olmak şimdiye kadar olduğun her şeyden başka bir şey olmaktır. bir babanın kızını/oğlunu kucağına aldığı ilk an o ana kadar tatmış olduğu neşe, keyif, heyecan, mutluluk, haz vs. duygularının hepsinin toplamından fazladır. ve baba adaylarına tavsiyemdir ki o ilk anki duyguyu sakın unutmayın. çünkü bir daha tadamayacaksınız.
Baba olduğunda; bir hayat daha kazanır, sahip çıkıp umut vereceği, koruyup kollayıp barındıracağı ve sevip yol göstereceği bir minik cana daha kavuşur kendinden gelen ve eşinden doğan.
Baba olmak çok yüce bir duygu olsa gerek... Erkeklerin çoğu için öyle midir bilmiyorum ama şu bir gerçek ki; sırf çocuğu ya da çocukları için hiç istemediği halde evliliğini devam ettiren erkekler var. Evladının boynu bükük kalmasın diye bir parça bile sevmediği eşine tahammül edenler var. Baba olmak büyük fedakarlıklar yapmaktır bazen de. Bu konuya en güzel örnek olacak filmlerden biri şüphesiz Türk yapımı olan Umut'tur. Hani babası oğluna böbreğini vermeden önce; "senin için senden vazgeçtim." cümlesini kullanıyor ya, işte o an seyirciyi vuruyor zaten. Lan taş kalpli olan benim bile gözlerim doldu.
boyle sancıdan kıvrım kıvranırken aniden, "zırrrrttt" ince narin bir sesle gaz çıkarır ya hani öyle bir "ohhhh" çekersinki sanki sırtından üç ton yük kaldırmışlardır. öyle bir rahatlama sağlar, o hepi topu üç kiloluk kızın osuruğu bile en ala fransız parfümünden daha iyi gelir babaya işte böyle birşeydir baba olmak.
amcası oldugum 3 yasındakı yegenımle aynı evde yasayarak kıyısından kosesınden tattıgım harıka duygu. sevgı yoksunu sayılabılecek bır ınsan olarak sabah ayrıldıgınız bırını aksam olmadan ozlemek. cok nadır olarak bırını en ıcten sekılde sevdıgımı hıssedıyorum. evlılık kurumuna sıcak bakmıyorum ama her erkek mutlaka bır gun baba olmalı.
allah nasip ederse yakında ikinci kez tadacağım duygu. hani anlatılmaz yaşanır derler ya öyle bişey işte. allah tüm isteyenlere nasip etsin doğan yavruları korusun saklasın.amin...
dünya da hayal ettiğim en büyük şey ve istediğim en büyük nimet. senin kanının canının bedeninin bir parçası karşında uyuyacak, oyun oynayacak, ona isim vereceksin, onun kahramanı olacaksın. var mı ötesi ?
bir erkeğin kendi sorumlulukları bir yana, eşinin ve çocuklarının da bazı sorumluluklarını üstlenmeye başladığı, onları koruduğu, onlara sahip çıkmaya başlayacağının başlangıcıdır.
