Hem zehir hem panzehir olan tek kavram bana göre. Kalbin sancısı. Ulaşılması hedeflenen doruk, zirve. Saç kokusu, tüm yastıklardan daha rahat bir omuz.
Titrek ses tonuyla hüzün dolu prenses. Senin gözyaşlarında bu aşka dirensem? Mesele değil mesafeler. Ara verelim. Otur bir dinlen. Kayıp gelecekte kaybolan tüm sevgilerle. iyi niyetli sözlerin ejderhanin koynundaydi bedeni. Savaştık yorulmadan lakin yoktu nedeni. Aşka değil; aşktan düştük, aşikar. Bunda senin payın var. Yoksa yanılıyor mu hafızam? Yaşarken hissettiğimle sonrasında farklı hislerim, ne var ne yok gizledim. Çözüm değildi gözüm yolda. Yarınsız gelecek hayaliyle, acımasızsın.
bu tren kalktı erken. kalbi kırık her masalda; sonsuz bir yolculukta ürperen, korkudan ufalan göz bebekleri. hey aynı yastığın yanında silüetin. hep aynı sahne, sağ koltuğa baktığımda. içimde burkulur. görmek istemem. yol verin. upuzun. olsun yokuş. dik baya. inişi güzel olduğundan tatlı geliyor her yokuş. bu kayboluş! varlığın bir yokluğunla.
hep aynı cevaplar, o aynı soruyu sorduğundan. zor durumda. eller önde. bu savaş mı? istemem. var daha sevecek yerim. aşk sanmışsın. doğru değil. ben, içinde bastırdığın bitmek bilmeyen öfkeyim. bir öyleyim, bir böyleyim. oldum elde oyuncak. buna da çare buluncak. kaskatı kesildi parmak uçlarım, ilkin verdiği huzur ama bulamayacağım aradığım dokunuşları. sarıl bir önce. sonra konuş. önce dinle. sonra anlat. ben susarsam, sen konuş. sonunda tam manasıyla kayboluş. maske takmaz suratsızlar, icap etmez gizlemek. gel demek zor, git demekten. ama gitmedim ben. dört yol ağzı. pusulam yok. karanlık. selam ben sümbül değil kasımpatı.
aaa dını hatırladım. darma duman bir tünelde, saçma sapan arkadaşlar, bitmeyen bu yolculukta, erken indin sen vagondan. gidipte dönmemek istersin, darlar şimdi yolculuklar. iyi sabahlar. gün çok aydın. kahramanım, sen yalansın. apaçık ortamızda yalancı şahidiyle budalasın. sömür tüm emeklerimi; kaçır tüm dürüstlüğü, aşkı benden. bir gün inerken merdivenden, elinde kaldı kalbim. tükettin bilmesen de, zaten bilmesin de. öldüm sandım harbiden de. değilmiş. normalim bu. git-gel oldu, aydan aldım hazzı.
kapkaranlık yolculuk. hiç yok umut. unut. kalsın eskilerde. özgür günlerde. güzeldik biz severken de, nefret ederken de. güzeldi hep sahiden de. ilk kez gördüğüm, azat edilmiş ruhlarıyla, azap çekmiş tarumar bir ordu kaldı şimdi ellerimde. yok yürek. savaşalım mı? bir biz eksik kaldık hem.
uzaklarda ararken ruhumu yine
bir prenses uzaktan ağlıyor diye
ejderhanın hiçbir suçu olmasa bile
bir şövalye ölmekte; gözlerinde, ellerinde, düşlerinde...
yaşamayanlar , yaşadığı her hoşlantiyi aşk sanar.
oysa aşk tarif edemedigin yerde başlar. ve kolay kolay bitmez. bitip gittiğinde , senden de çok şey gitmiştir onunla.
Garip bir duygu . Ne varlığı belli ne yokluğu. Hissediyorken yani aşkın içindeyken anlamıyorsunuz ne olup bittiğini. Farkına dahi varmıyorsunuz. O duygu bittiğinde ise bir zaman o duygunun içinde olmanız size çok uzak geliyor tıpkı aşık olduğunuz insanın size çok uzak olması gibi. Diyorum ya çok tuhaf. Ne varlığı belli ne yokluğu.Aşkın içine düşmüş ama yine de hiç aşık olmamış gibi.
Hepimizin kaçış yolu çünkü aşıktı kanka, çünkü aşk var kanka, ondan vermiş kanka çünkü aşk. Aşıktım kanka o yüzden aşağıladım kendimi çünkü aşıktım o yüzden içtim o kadar rezil oldum. Kandırın kandırın da nereye kadar.
