Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?
Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?
Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden?
Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu.
Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse;
Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse;
Herşey silinip kayboluyorken nazarımdan,
Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse...
aşk kaçmaktan çok
kovalamayı sever
görmekten çok özlemeyi
dokunmaktan çok düşlemeyi
ve aşk öyle haindir ki
nerde imkansız varsa onu sever..
(bkz: özdemir asaf)
aşk kendini kandırmaktır.tıpkı tanrının varlığına dair net bir cevap yokken inanırsınya aşk öyle bir şeydir .inanmak istersen hep orda var yok inanmak istemezsen aşk hiç yok ,karşıdaki kişinin yaptığı her hareketi bir neden bağlarsın ,elbet bir neden bulursun sonunda ama aşka inanırsan kafandaki bir sürü fesat düşünce kayboluverir , bir iğneleme bile anlam kazanıverir birden ve son olarak aşk bazen bir şeye sahip olmazsın ama varlığı seni mutlu eder ya işte aşk öyle bir şeydir. aşka aşık olmak ise vazgeçilmez bir sevdadır.aşk ordasın biliyorum elbet bir gün benimde kapımı çalacaksın.
aşka inanmayan kevaşelerin yüzünden günümüzde kutsallığını artık kaybetmek üzere olan şeydir. ne olduğunu bende bilmiyorum mını sikim. aşkı tanımlayacak kadar kevaşe sikmedim daha ama güzel şeydi lan aşk. kirlenmeseydi keşke.
--spoiler--
Emin ol şu ömrümü kümeste geçirmeyeceğim. Sizin içine girmeye korktuğunuz suda ben can buluyorum. Zira sizin aksinize ben yüzebiliyorum. Benim meskenim ummanlar. Benimleyseniz, siz de ummana dalın. Yok değilseniz, karışmayın ve kümesinizde kalın..
--spoiler--
(bkz: elif şafak)
