Dünyada, kişinin tüm düzeylerde birleşebileceği yalnızca tek bir insan olduğu düşüncesi; bu insanın kişiliği o denli idealize edilir ki insan doğasının olağan yanlışları ve aptallıkları ortadan kaybolur; aşk, sanki bir yıldırımdır ve ilk görüşte insanı çarpar; aşk, onun uğruna diğer tüm kaygılardan, özellikle de maddeci olanlardan vazgeçilmesini gerektiren, dünyadaki en önemli şeydir; ve son olarak da dizginlerin, ortaya çıkan davranışların başkalarına ne denli abartılı ve saçma görünebileceğine bakmaksızın, kişisel duyguların güdümü ise çok değerli bir tutumdur.
aşk kimi zaman boşyere ağlamak,kimi zaman kuşkular için ağlamak,kimi zaman neden ağladığını dahi bilemeden ağlamak,aşk garip çok garip.Sağdan bekleyip soldan yemek.biteceğini bile bile yaşamak.nefes almak,vermek,aklını yitirmek,değişmek.Dünyanın en güzel duygusu olmakla birlikte bittiğinde dünyanın en nefret edilesi duygusuna dönüşebilen ebedi duygu...
tüm zihnin bedene ve bedeninden bir diğer bedene boşalmasıdır. bu sevişmenin tarifi değil, aşkla sevişmenin tarifidir. konuyla alakası ne mi? canım sevişmek istiyor ama aşık değilim. size ne mi? aynen.
