insanın kendi bilinci ve hayal gücü ile iç dünyasında yaşadığı duygudur. bu ikilemden dışarı çıkmaz. madde hali onun, dış dünyaya aktarmak için kılıfa sokulmaya çalışılan şeklidir. örneğin; bir kadına aşık olmak, bir sanata aşık olmak...
Ararsın bulamazsın. Hiç beklemediğin bir anda kapını çalar. Seni çok mutlu da eder perişanda. Ancak duyguların en yücelerindendir. Bir beden de iki insan olursun bir anda. 4kulağınız olabilir veya 4 gözünüz. 2 burnunuz olabilir ve 2 ağzınız da. Ancak tek kalbiniz vardır...
karışıktır, düzensizdir, belirsizdir, sorunludur, mutluluk ve mutsuzluk içiçedir. ama tüm bunlara rağmen dünyanın en güzel şeyidir. her seferinde sonunda bol gözyaşı olsa da...
aşk basit bir şeydir ama onun sadece bir kişide olduğunu anladığın an özeldir.
insanın allaha iman edesi gelir. bunun anlamı böyle bir duyguyu insana verdiği için teşekkür etmektir bir nevi.
insan bir kere aşık oldumu tehlikeli yola girdi demektir.aşık olunan kişi kim olursa olsun bunun bir önemi yoktur.
bu yüzdendir insanın canını acıtan şey.
"Umberto eco - foucault sarkacı" kitabından.
--spoiler--
- Kafanda en ufak bir ışık yaratan her şeyi kıskanıyorum.
+ iyi ya işte aşk diye buna derler.
--spoiler--