Aşk; mutlu insanın işi değildir. Kendimizde gizlediğimiz eksiklik duygusunu egomuzla kapatırız. Sonra öyle biri karşımıza çıkar ki; sakladığımız o yanlarımızı fark ettirir ve onu bizi tamamlayacak bir kurtarıcı gibi görüp aşık oluruz. Aşık olunca, 'seretonin' ve 'dopamin' denilen hormonlar salgılanmaya başlar. Aslında bir zandır aşk. Aşık kişi; kendi iç dünyasında bir kahraman yaratır ve gerçekteki kişinin hayal ettiği kahramanla uyuşmasını ister. Bu hızlı değişim, olumlu duyguları maksimum seviyeye çıkarır.
insanın, Çeşitliliği arttırıp dayanıklılık kazanmak için biyolojik olarak kendisine en uzak ve en farklı olanı arzulayıp yakın his duyması. herşey düşüncede bitiyor. Aşkı büyütmeye gerek yok.
Öyle hormonlarla,güzellikle falan alakalı değil aşk,kendinden çok sevdiğini düşünmek aşkı aşk yapan, hayatının merkezine onu oturtmak ona göre hareket etmek,kendinden vazgeçmek aşk.
her birey kendi dünyasında kendi doğruları ile ve yanlışları ile yaşarken aşk ı da yanlışlarıyla yaşamaya başlaması durumudur.
bir söyleme bağlı değildir , aşk aşık olunan insandan da bağımsızdır. her ne kadar bağlıdır deseniz de kemikten Ruhtan kalpten size ...yine de yanlış yapmalı ve yaşayarak yanlışını öğrenmeli insan .
önceden gözünüzün önünde bir aşk acısı çekmiş bir insan deneyimine tanık olsanız da siz yaşarsınız acısını ne kadar deneyimli kendinden emin idealist vurdumduymaz olsanız dahi...
Çünkü aşkın Kimyası ayrıştırır birbirinizden benliğinizi.
bir söyleme , geçmiş bir deneyime takılmadan yaşamalı .
zaman geçiyor ve hiç kendinize mutlu olma fırsatı vermiyorsanız mutlu olmanızı yada sizi mutlu edecek insanları yanlışlar listesine koyuyorsanız yanlıştan da öte salağa yata yata salak olan insanlar gibi olursunuz.
kendi dünyamızda kendinize mutluluğunu oyun gibi oynarsınız.
kaybetmek aşkın daha da önemlisi doğanın kendisinde var.
Yunanlı'sına "Eros", Romalı'sına "Amor" dediler, ikisini de tanrı yaptılar aşkın başına. Tanrı olmak basitti de hiç gerçek olamadılar, masal olmak da çok koydu gerçek olamayan tanrı kırıntılarına. Gün bitti, değişti zaman; Ne Roma kaldı geriye ne de eski Yunan. Eros'tan "biblo" yaptılar, Amor'dan "parfüm", tanrılıklarını satıp ekmeklerini kazandılar. Aslında aşk "ateist"ti, çok geç anladılar.
Aslında hayat ne garip. Uğruna ölebileceğimiz şeyin kimde olduğunu araştırırken birine toslarız ve ölünceye kadar başımız döner. Buna kısaca aşk diyoruz işte. Evet, aşk bir kısaltmadır; Ömrümüzü kısaltır. Zaten aşk, bir zamanlama tanımıdır. Er veya geç doğru insanı bulma değildir. Aşka bu sebepten fazla takılmamak gerekir.
estetik duygusuyla gözlerde başlayıp taa en birincil ihtiyaçlara yerleştirdiğimiz hede.
bilirsiniz Maslow ihtiyaçlar Hiyerarşisinin en tepesindeki -kendini gerçekleştirmek- için tüm bu devinimlerimiz, debelenmelerimiz. elden ne gelir.*
efenim şimdi toparlayayım şöyle bir,
estetik duygusuyla önce gözümüze hitap eder ululaştıracağımız şahıs. öyle ki bakmalara doyamazsın, kıyamazsın nadidedir; ressamın ruhunu yansıtan fırça darbeleriyle örülü, aynısını bir daha resmedemediği, edemeyeceği anlardan kesit şahane soyut çizim tabloları gibi. önemli değildir ötesi, görmek yeter sana öyle ağzın açık bakarsın.* uzaktan uzaktan da olur kabul. kendine ait alanına almazsın daha ama sonra zamanla bi bak, almışsın onu kalbinin en pamuk köşesine yerleştirmişsin habarın yok * bakmak yetmez artık baksın istersin* daha bi temas daha bi paylaşım için debelenirsin. onun hakkında bildiklerine dahalarını katmak istediğini fark edersin. daha özelini dahasını.. dahasını...sonra bi bakmışsın hayatının merkezine oturtmuşsun biriciğini. en mutlu anlarda yanında o olsun, dibi boyladığında onun omzu olsun istiyorsun kafanı yasladığın. * hayırlı olsun nefesin olmuş gibi hissetmeye başladın mı? aferin. gülüşünde kendini gördün mü daha bir, onda kendini gördün mü? koydun kafanı yastığa döndün sağa aç gözlerini biri eksik di mi? hı? kokusunu içine çeke çeke uykuya dalacağın eksik, her anını mimiklerine kadar irdeleyip fotoğrafsı belleğine attığın yüz nerelerde oğlum kızım yavrım? gez göz arpacık çocuğum. göz gez arpacık gibi. arpacık eksik.* işin buralara geleceğini bilmiyordun di mi ne ara oldu? oha olacak iş değil nefesin mi kesiliyor ara ara. ( işte kimisine göre başından beri bu süreç 1 haftayı alırken kimisine 1 yıl, bilinmiyor artık. kimisi hoşlanmada kalıyor, kimisi birkaç sefer yapıyor aynı yollardan farklı kişilerde) öyle işte yoruldum ben anladınız siz. olursa nefesi nefesine, olursa baş tacı sen de taçlanıyorsun. çünki o artık sensin onunla tamamsın * artık her anında o olsun. inşallah tabii.
not: gelişim dersini çalışıyordum da ben öyle esti. bu üçgenin tepedeki gözün illimunatiyle alakası var bence. bi gece ders çalışma seansı sonrası da buradan ona bağlayayım *
çocukken çok film izlemiş olmalıyım ki 'bir ömre bir aşk' fikrine sahibim. e onu da geçtiğimiz 3 yılda kullandığıma göre artık ilahi aşka yürüyeyim diyorum yavaştan yavaştan.
