insanın bir tür boşalmasıdır. duygusal boşalması. çok ihtiyaç duyulandır bazen ama tek damla dökülmeyendir.. özlenendir. ağlamayı özler mi insan? özlermiş... yorganın altına girip geberene kadar ağlamayı, sonra oluşan o hafiflik hissini özlermiş... depresif halden kurtulmayı, üzerindeki yükü atmayı ... yüreğimdeki zehirin gözlerimden akmasını istiyorum bir damla allah'Im ne olur....
Günümüzde doğallıktan kat kat uzaklaşıp, çıkar ilişkileri için dökülen ''timsah gözyaşı dökmek'' dediğimiz eylemden ibarettir. Bir bebeğin gözünden süzülen ya da savunmasız bir yaşlı amcanın gözünden dökülenler kadar da sahici olmayacaktır dökülen hiç bir gözyaşı.
Gözyaşı ile yıkanan yüzden daha temiz ve masum bir yüz yoktur... Cümlesine konu olan.. Canlıya özgü eylem... En çok da.. En ummadığımıza yakışır... Babamıza... Sevdiğimiz adama.. Yakışır.. En güçlü bulduğumuza yakışır... Ağlamak herkese yakışır... Çünkü ağlarken herkes en temiz ve en çıkarsız yüzünü bize aralar... Gözyaşlarının arasından..
çok mu zayıflık göstergesi bilemiyorum ama acıdan gelen bir eylem olduğunu söyleyebilirim. acı çeken insan mı zayıftır yoksa çektiren mi size bırakıyorum.
ağlamak...bazen acının bazen mutluluğun şekil bulmuş halidir.bazen ağlarsın saatlerce ,hiç bi sorun çözülmemiştir ama bi rahatlama hissi oluşmuştur aslında rahatlamamı yoksa içteki acıların dışa çıkıp azalması mı bilmiyorum ama şu gerçek ki ağladıgın zaman biraz olsun sakinleştiğini hissediyor insan...
