Cok bunaldiginizda, bazi sebeplerden caniniz yandiginda rahatlamak amacli yapilan yapilan eylem.
Eger sevdiginiz biri agliyorsa icinizden parca kopar.. ona hic dayanamazsiniz.. yaninda olup aglamasinin bitmesi icin yapamayacaginiz sey yoktur o an.
Yılmaz erdoğanın yağmur adlı şiirini aklıma getiren başlık;
Yağmur
Yer ile yeksan, ıslak saçlı, kem gözlü
Kavim göçlerinden bu yana ağlayan
Ve durmadan cep kanyağı yakıcılığında
Ezgiler çalan, çaldırtan, yakalatan
Adı bende gizli bir kadındı istanbul.
Şehre bir yağmur yağdı ben ağladım.
Sevilirken ayrılmak mı kaldı Bizans'tan
Yalan dolan yoktu gözlerde yalnızca ses
Verilmiş sözler birdi edilen yeminler sıfır
Eşyalar alındı fotoğraflar söküldü yerlerinden
Bir aşkın izlerini yok edecek
Başka bir aşk sipariş edildi yeniden
Bir şehre yağmur yağdı ben ağladım
Kim daha çok yalan söndürdü çay bardaklarında
Ve buğularda yitirilen kimin adıydı
Bir aşktan diğerine kaç saatte gidiliyordu
Soyulur muydu kabuğu hayatın
Yoksa tüm vitamini kabuğunda mıydı
Yağmur şehre bir yağdı ben ağladım
Ben giderken en çok seni götürdüm
Aklımın nakliyesiydi asıl yoran taşıyıcılar
Yardan düşmüştüm yaralarım yârdan armağandı
Kutsal kitabım da ziyan edilmiş sevgililer atlası
Bense sevmeyi beceremedim
Belki de sevilmeyi
Benim sevmeye engel evcil acılarım vardı
Ben yağmur ağladım bir şehre yağdı
Ben şehre ağladım bir yağmur yağdı
Ben bir ağladım şehre yağmur yağdı
Ben yağmur ağladım
çok güzel ağladım. şimdi o günkü halime gülüyorum ama çok kötüydü tabi.
ankara da çok ağır bir hafta geçirdikten sonra istanbula dönüyorum. havaalanındayım. inince telefon çalıyor. karşıdaki bir saydırıyor ama yanımda olsa tokadı yicek o kadar mal kendi çapında. zaten gece gündüz demeden çalıştım sırf iş bitsin oradan kurtulayım diye. bunun olayıda tabelası yanmıyormuş. elektrikçi pazartesi gelecek sakin olun diyorum yok bu akşam yakıcaksınız çocuk gibi yırtınıyor.
elektrikçiyi aradım o da pazar, yeni doğumuş çocuğum var ayaklarına yatıyor ben de buna bi güzel kaydım. işimi gördürmeden birde. patronu aradım afi çocuk gibi davranma profesionel ol dedi bana. işi çöz dedi ve kapadı.
ben orada artık dayanamadım. attım butun bavulları oturdum havaalanında ama bir ağladım hıçkıra hıçkıra. insanlar falan kimse o an umrumda değil. zaten gözüm kimseyi görmüyor.
tabi sonra rahatladım. sildim gözyaşlarımı. başka bir ustamı aradım. abi bu işin parası neyse 3 katını veriyorum dedim. adam 2 saat sonra bitmiş fotoğrafını attı.
iyi niyetle konuşmakla bazen işler çözülmüyor. sonra ne oldu ben iyi bir mimar oldum, iyi bir eleman oldum vs vs yok böyle bir saçmalık.
ne gerek vardı beni bu kadar germeye. bu akşam tabelası yanmazsa cirosu düşüyormuş. kafayla betonu kırmak başka bir şey.
öyle işte bazen ağlamak iyidir. devam etmek için insana müthiş güç verir.
bazen odama çekilip sessizce yaptığım.
kimi zaman insan içindekileri taşıyamayacak duruma gelir ve haykırmak ister. işte ağlamakta bir haykırış. çözüm olmasa bile rahatlatır. o rahatlamayla ardından uykuya daldırır ve her şey bir nebze de olsa kısa süreliğine biter.
Ağlamak ağlamak bazı acılarda yetmez. bazı ölümlere örtüsüdür bazı acıların örter, örtülmez Savunur bir süre ağlayanlar sevinmeli. sevin ağlayabiliyorsan acılar ardarda dinmeli durur bir nöbetçi gibi durur bir bekçi gibi zamana gülmeli gülmeli.Sevin ağlayabiliyorsan.Unutmanın kardeşidir ağlamak uyur uyanır yatağında duyguların Düşüncenin kucağında hep çocuktur.Ağlamak. ağlayabilseydik anlayabilirdik.
bazen aklınıza gelen bir şey yüzünden ağlayabilirsiniz. yıllar önce olup bitmiş bir şey, bir ölüm olabilir bu. ölen kişiyi hatırladıkça ağlayabilir insan, çünkü belki küs ayrılmıştır ondan, belki son bir kez veda bile edemeden, o göçüp gitmiştir bu dünyadan.
