Kurduğun hayallerin kurumuş birer gülden ibaret kalıcak hafızadaki anı defterinde.. Bir ses gelecek kadından; pardon diyecek! Pardon, ben geçiyordum kalbinizdeki otogardan..
Her şeyi en uçta yaşadığımız anlardır. Ayrıyken sevmek yıllarca sevgine sahip çıkmak sadakat göstermektir gerçek sevgidir. Duruma göre olması gerekendir duruma göre boktan bir durumdur.
"...Sevdalanmak birilerine ansızın
Oysa beni seviyorsun ama bunun farkında değilsin.
Ayrılık bunu farkedemeyişindeydi senin.
Ayrılık kurtulmuştu yerçekiminden.
Ağırlığı yoktu,tüy gibiydi diyemem
Tüyün de ağırlığı var,ayrılığın ağırlığı yoktu,
Ama kendisi vardı..."
Zordur alışması zordur için acır yüreğin acır anılar hatırlatır şarkılar hatırlar konuşmalar renkler espriler... Ama gecer zor da olsa unutulur gider...
Artık demir almak günü gelmişse zamandan
Mechule giden bir yazar kalkar bu limandan
Hiç takipçisi yokmuş gibi sessizce alır yol
Verilmez ne bir artı nede bir kol
Sevgiler saygılar sayın sözlük.
Bu bir ayrılık şiiridir.
Yahyayahyakemal vs agiragirhizlan dan
bazen başka türlü oluru yoktur. kaybetmeden kıymet bilinmez derlerdi. ben bir dönem inandım buna. kaybedince insan daha bir anlıyor sevdiğinin kıymetini ama bunun sürekliliği yok. geri kazandığında ilk zamanlar çok güzel zamanlar geçiyor, çok büyük bir özlem. sonra yine aynı sorumsuzluklar. aynı ilgisizlik. aynı sorumsuzluk. değer vermeme.
bazı sevgililer sana değil de ardında kalan boşluğa aşıktır.yokluğunda sever seni. yokluğunda özler en çok. seni yokluğunda bulur. can acıtan bir şey bu. yanındayken önem vermiyor, yokluğunda özlüyor hep. birleşmenin oluru yok. sen onun ilgisizliğine üzülürken, o pek de göremiyor bunu. ne zaman bir şeyler bitti, o zaman farkına varmaya başlıyor.
allah'ım bu ne büyük bir acı. daha önceden de ayrılık oldu ve büyük bir özlem doğurdu. tarifi imkansız bir özlem. ve şimdi yine ayrılık. beraber olmamızın oluru yok. dilerim allah'tan ne yaptığını iyi görsün. allah öyle insanlarla karşılaştırsın ki bana ne yaptığını iyi anlasın. ah allah'ım.
kaçınılmaz son. illaki ayrılırsın bir şeylerden. bulunduğun zamandan, bulunduğun mekandan ya da bulunduğun kişiden. kimi zaman kendinden bile ayrılırsın bu var oluşun sonsuz döngüsüdür. her bitiş yeni başlangıçları doğurur olgusuyla örtüşür. önünüzdeki maçlara bakın kasmayın.
öylesine bir hüzündür ki bu, haykırsan kâr etmez, kanını döksen kâr etmez. dövünüp yırtınsan, saysan sözden kâr etmez. geriye kalan tek şey, titremek ve ağlamak. şairin dediği gibi; ağlayın su yükselsin, belki kurtulur gemi.
Ergenliğe ilk girdiğimiz sıralarda bir karar almıştım şöyle dedim kendimce, kimse beni sevmiyor ama ben birgün bir adamı çok sevicem. Öyle çok sevicem ki. işim de olacak bağımsız olucam ama onu sevdiğim güne kadar kimseyi sevgimi göstermiycem.
O gün geldi ben bir adamı sevdim.
Bugün boğazımda koca bir yumrukla onun beni sevmediğini izledim.
O sözü ben kendime verdiğim gün sevgimin yabancı ellerde kırılacagını bilmiştim.
Bugün kocaman oldum kör oldum.
Kor oldum.
(bkz: forum chat tarzında entry)
Her sey big-bang le basladi. Atomlarina kadar ayrilmis toz bulutlari. Sonra birlikye yasamasini ogrendiler. Dunyayi olusturdular. Voltron gibiydiler amk. Kimisikafasi oldu kimi gotu lakin birlestiler. Taaki aktif dunya omrunun milyarda bilimumu kadar bile olmayan insanlar magaradan cikar cikmaz hem kendisine hem insanliga ayriligi ogretmeye basladi. Kabileler, klanlar sonra hepsi bahcivana gibi kronolojik kavimler gocu (orta asyadan -ayrilik) ve rpnasans regformla homo sapiense gecis. Canakkale de olen anzaklar nerden nereye ayriligin daniskasi amk. Kisacasi ayrilik insanin kendi icadidir. Gobekbagi kesildigi an bu kisirdondu baslar. O kadar abarttilar ki hatta; ayni dunyada yasmalarina ve hala dunya gibi baska bir gezegen olmamasina ragmen ayri dunyalarin insaniyiz diyebildiler. Vay amk su kafayi yasayamadim ya la.
