Atmam gereken ayakkabıları düşünüyorum şuan sebepsizce. O dolabın biraz ferahlamaya ihtiyacı var. Sığmıyor ayakkabılar da zaten. Yarın sabahın köründe kalkacağım için şuan uyumamak için böyle şeyleri dert edebilirim mesela.
Bugün ya Allah bismillah dedik ve herkesin hep ötelediği o dolabı döktük ortaya.
Unuttuğumuz ayakkabılar, hiç giymediklerimiz, giymekten paramparça olmuş ama atmaya kıyamadıklarımız…
Hala bir umut ben bunu giyerim ya diye birkaç ayakkabıyı tutsam da belki üç beş belki beş altı neyse sayılara takılmayın bir kısmını attım.
işin ilginç yanı attığım ayakkabılar eskilerin aksine bir ya da iki kez giydiğim ayakkabılardı.
Bana iyi hissettirmeyen ayağımı vuran ayakkabılara hiç tahammülüm yok sanırım..
