Aysel git başımdan ben sana göre değilim ölümüm birden olacak seziyorum hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim. Aysel git başımdan seni seviyorum. Liseden kalma mısralar ezberimden gitmeyen tek şiir sanırım. Böyle güzel adamlar ölmemeli aksine yaşatılıp herkese duyurulmalı.
aysel git başımdan gibi harika bir şiiri yazan şairdir. doğum gününde bu şiiriyle anıyorum kendisini.
ağustos çıkmazı
Beni koyup koyup gitme, n'olursun
Durduğun yerde dur
Kendini martılarla bir tutma
Senin kanatların yok
Düşersin yorulursun
Beni koyup koyup gitme, n'olursun
Bir deniz kıyısında otur
Gemiler sensiz gitsin bırak
Herkes gibi yaşasana sen
işine gücüne baksana
Evlenirsin, çocuğun olur
Beni koyup koyup gitme, n'olursun
“Türkiye'de bir hain kontenjanı var, bu nüfusun yüzde 10'udur… Türk aydını dediğimiz kişi, batının manevi ajanıdır… Şimdi aydınlar haysiyetten önce banka hesabına dikkat ediyor… ”
ömer haybo'yu konforpalas oteline almadılar:kravatı ve bagajı yoktu. üstelik,ellerine karanlık bulaşmıştı. gece katibinin gözü tutmadı. almadı. başka bir otelin kapısı önünde neonlar çığlık çığlık yırtılırken,viyanalı bale artistleri,bütün sa majeste butlarıyla burnuna güldüler. ömer haybo bir tarihte bunlardan bir ikisini avuçlarında çabucak buruşturup kağıt sepetine attığını hatırlıyordu. oysa şimdi. gölgesini kaldırımdan kaldırıma vurup bu geceki yatağını hiç bir otelde bulamazken ona yirmi dört ayar güleceklerdir:geceye yenilmiş bir ömer haybo:sarhoş,parası boşalmış ve otelsiz'
yarı geceden sonra beyoğlu'nda otel bulmak,hiç değilse altın dişlerini uzata uzata horlayan taşralı küçük tüccarların odasını paylaşarak sabaha gidebilmek ne türlü zordur,bilirse bilenler bilir. her gece katibi sizi uykusuzluğunun en kuşkucu gözleriyle delik deşik edecek,nerenizden olursa olsun,mutlaka olmaz bir yerinizden tutarak karanlığın kaldırımlarına dökecektir."
mensur şiirleri ile beyoğlu sokaklarında yürürken akla gelir.
fransızca düşünüp türkçe şiirler dizmesi beni hayli etkilemiş, fransızca öğrenme hususunda en azından adım atmaya yeltendirmiş bir şairdir. ama nafile. dil öğrenmek gerçekten bir yetenek ve ben bu konuda kendimi engelli hissediyorum.
"fransızca öğreneyim derken eldeki ingilizceden de olmak"
deyimini güzel dilimiz türkçeye kazandırmış bulunuyorum. "plus" kelimesini plaz diye mi yoksa plüü diye mi telafuz edeceğimi halen tam layığıyla hangi dile göre seslendireceğimi karıştırıyorum.
alem "louis"e luiz der, biz lövi...
enternasyonal oldum çıktım bu fransızca ve attila ilhan düşü yüzünden. ne diyelim: türkçem benim ses bayrağımdır.
Aysel git başımdan ben sana göre değilim
Ölümüm birden olacak seziyorum.
Hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim
Aysel git başımdan istemiyorum.
Benim yağmurumda gezinemezsin üşürsün
Dağıtır gecelerim sarışınlığını
Uykularımı uyusan nasıl korkarsın,
hiçbir dakikamı yaşayamazsın.
Aysel git başımdan ben sana göre değilim.
Benim için kirletme aydınlığını,
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim
Islığımı denesen hemen düşürürsün,
gözlerim hızlandırır tenhalığını
Yanlış şehirlere götürür trenlerim.
Ya ölmek ustalığını kazanırsın,
ya korku biriktirmek yetisini.
Acılarım iyice bol gelir sana,
sevincim bir türlü tutmaz sevincini.
Aysel git başımdan ben sana göre değilim.
Ümitsizliğimi olsun anlasana
hem kötüyüm, karanlığım biraz, çirkinim.
Sevindiğim anda sen üzülürsün.
Sonbahar uğultusu duymamışsın ki
içinden bir gemi kalkıp gitmemiş,
uzak yalnızlık limanlarına.
Aykırı bir yolcuyum dünya geniş,
Büyük bir kulak çınlıyor içimdeki.
Çetrefil yolculuğum kesinleşmiş.
Sakın başka bir şey getirme aklına.
Aysel git başımdan ben sana göre değilim,
ölümüm birden olacak seziyorum,
hem kötüyüm, karanlığım biraz, çirkinim.
Aysel git başımdan seni seviyorum...
sen benim hiçbir şeyimsin
yabancı bir şarkı gibi yarım
yağmurlu bir ağaç gibi ıslak
hiç kimse misin bilmem ki nesin
uykumun arasında çağırdığım
çocukluk sesimle ağlayarak.
Yazdıklarımdan çok daha az
Hiç kimse misin bilmemki nesin
Lüzumundan fazla beyaz
Sen benim hiçbir şeyimsin
Varlığın yokluğun anlaşılmaz
Galiba eski liman üzerindesin
Nasıl karanlığıma bir yıldız olmak
Dudaklarınla cama çizdiğin
En fazla sonbahar otellerinde
Üniversiteli bir kız uykusu bulmak
Yalnızlığı öldüresiye çirkin
Sabaha karşı öldüresiye korkak
Kulağı çabucak telefon zillerinde
Sen benim hiçbir şeyimsin
Hiçbir sevişmek yaşamışlığım
Henüz boş bir roman sahifesinde
Hiç kimse misin bilmemki nesin
Ne çok çığlıkların silemediği
Zaten yok bir tren penceresinde
Sen benim hiçbir şeyimsin
Yabancı bir şarkı gibi yarım
Yağmurlu bir ağaç gibi ıslak
Hiç kimse misin bilmemki nesin
Uykumun arasında çağırdığım
Çocukluk sesinle ağlayarak
Sen benim hiçbir şeyimsin...
Güzide cümlelere sahip şiirin şairi.
Aynı zamanda (bkz: ahmet kaya) bu şiiri yorumlamıştır.
Atatürkçü bir sosyalist demokrat. Kendilerinin şiirlerini, köşe yazılarını, kitaplarını, fikirlerini araştırmaktan zevk aldığım. Araştırdıkça daha çok sevdiğim, fikir babamdır. Allah rahmet etsin.
