internette araştırdığım zaman sadece islam ve kurana karşı makale ve yazılarını bulduğum inançtır. biri de tutup incil şöyledir, tevrat böyledir demiyor. bunun nedenini sorduğum zaman akla bir çok şey geliyor. madem ateizm hiçbir yaratıcının olmadığına inanmak, o zaman neden eleştiri söz konusu olduğu zaman tüm dinler nasibini almıyor acaba?
Bir dine saldırmak için ateizm kılıfına girenler ateist değillerdir. Onlar din düşmanı olup eleştirdikleri dine mensup insanları kıskanan, gelişimlerini çekemeyen insanlardır. Ateist bireysel ateisttir. inanmamasının sebebi hiç bir din ya da birey olamazdır.
sadece türkçe sitelere bakıp "hep islama saldırıyorlar yeaa" diye ağlayanları bize göstermiştir. adam hayatında başka dil duymamış ki amk. nerden bilsin?
"yaratıcı"ya ya da metafizik olarak nitelendireilebilecek hiçbir öğeye inanmama, tümden reddetme hali...
Öncelikle, inanç ya da inançsızlık tamamen basit bir tercih meselesidir. "Parayı hangi elimde tutuyorum bil bakalım?" sorusunu, iki elini de yumruk şeklinde sıkıp kapatarak bize soran birinin rasgele sağ ya da sol elini tercih etmekten çok da farklı değildir yani. Başlangıçta öylesine (ya da zorunlu) bir tercih olan bu durum, zamanla "içsel sorgulamalarla" yıpranır ya da daha da kuvvetlenir.
Eğer inançlı biriyseniz, yaptığınız sorgulamalar, kendinize sunduğunuz argümanlar sizi inancınızı pekiştirmeye sevk edebilir. Bu pekişme halini haladın gittikçe kalınlaşmasına benzetebiliriz. Belli bir raddeye geldikten sonra, halatınız kopmaz; bazen ufak tefek darbeler alsa da... Yaptığınız sorgulamalar ve kendinize sunduğunuz argümanlar sizi aksi yöne de sevk edebilir, eğer kendi içinizde çelişkiye düşer ya da tatmin olmazsanız... Bu durumdaki kişinin de yavaş yavaş inançsızlığa kayması kuvvetle muhtemeldir.
Bu süreç, ilk başta "inançsız" olmayı seçmiş birisi için de birebir aynı şekilde ilerleyecektir. Ya "inançsızlığınızı" git gide pekiştireceksinizdir, ya da tatmin olmayıp inanmayı seçeceksinizdir.
Kısaca, ister inançlı olsun, ister inançsız; herkes ama herkes en başta yaptığı tercihini mantıklı bir zemine oturtabilir kendince... Akıl ve bilim elbette ki çok çok değerlidir ama adı üstünde bu bir "inanç" meselesidir, tercih meselesidir. Tarafların bilim kılıcını kuşanıp da birbirine saldırması kör dövüşünden öteye geçmez.
Yazımı, benim inanç konusundaki tercihimde yol gösterici olan ve Hz. Ali'ye atfedilen bir rivayetle bitireyim. Belki size göre böyle bir olay hiç yaşanmamıştır, hatta belki Hz. Ali diye biri hiç var olmamıştır ve uydurmadır. istediğiniz gibi düşünebilirsiniz. Dedim ya, tercih meselesi:
Bir gün bir müşrik (kafir, ateist, putperest ya da adı herneyse) Hz. Ali'nin yanına sokulmuş ve sormuş. "Ya Ali, Muhammed size bir din getirdi. Allah diye birşeyden bahseder ki ne gördük ne de bildik. Siz Muhammed'in bu dediklerine iman ettiniz: Namaz kılıyorsunuz, oruç tutuyorsunuz...vs Hatta bundan gayrı kendinizi bazı dünya nimetlerinden de uzak tutuyorsunuz. Ne için: Hiç görmediğiniz, duymadığınız Allah böyle istiyor diye... Ve o Allah size Cenneti, bize de cehennemi vaad ediyor diye... Hiç düşündün mü ya Ali? Ya Allah yoksa? Ya cennet-cehennem yoksa? Söylenen onca mükafat, onca ceza hepsi birer uydurmaysa? Hiç düşündün mü, ya ben haklıysam?"
Hz. Ali cevap vermiş vakurluğunu hiç bozmadan. "Evet" demiş... "Sen haklıysan benim bunca geyretim nafile. Olmayan birşey için kendimi bir nebze kısıtlamış olurum. Ama hepsi bu, daha fazlası değil. Peki, sen hiç düşündün mü, ya ben haklıysam? Senin halin nice olur?"
.....Ben Hz. Ali'nin haklı olduğuna inanmayı tercih ettim ömrüm boyunca. Böyle de devam etmek istiyorum tercihime eğer inandığım Allah da izin verirse... Siz de ister Hz. Ali'nin haklı olduğuna inanın, ister ona o soruları sorana... Ama tercihiniz ne olursa olsun, karşınızdakini hor görmeyin, küçümsemeyin. Herkesin dinlemeye değer bir hikayesi vardır.
tanrıtanımazlık. Bir kişilik ve varlık olarak her türlü Tanrı kavramını reddeden görüş ve anlayış bu adla tanımlanır. Bu görüşün savunucuları materyalistlerdir. Modern ateizm görüşü 19. yüzyılın Alman filozoflarından Feuerbach, Marks ve Engels tarafından getirilmiştir. Ateistlere göre, insanoğlu için en önemil sorun kendi geleceğidir. insan, bu sorunu çözmek için Tanrı adım verdiği bir varlık tasarlar ve ona sığınır. Oysa, onlara göre insanın kurtuluşu kendine bağlıdır ve dünyadadır. insan, mutluluğu öteki dünyada değil, bu dünyada bulacaktır. Ahlâkın temeli Tanrı korkusu değil, vicdana dayanan ahlâk olmalıdır. Yeryüzünde sosyal adaletin gerçekleşmesi ve ahlâka uygun bir toplum düzeni mutluluğa ulaşmak için yeterlidir. Bunu doğa dışı bir varlık değil, insanın ancak kendisi sağlayabilir.
inanmamanın, atesitler için bilimsel bir yanı yok.yani şun bilimsel gerçekler var diye inanmıyorum demiyorlar.daha çok allah fikrinin getireceği sorumluluk ve ek külfetten kaçıyorlar. boş olmak daha sakin ve duru geliyor.
ateiste eğer seni kim yaptı diye sorulursa,
şöyle cevap verir:
hiç kimse, hiç birşey.
biz evrenin var olmasına sebep olan büyük patlamanın sonucu olarak var olduk
ve biz hayatı ve çeşitli canlıları var eden evrimin sonucu olarak var olduk der.
işte ateistin cevabı budur.
ama bu cevap mantıklı mıdır?
ben bunun mantıklı olmadığını söylüyorum ve işte bunun delili:
başlangıç olarak bigbang yani büyük patlamaya bakalım.
ilk olarak şunu anlamalıyız ki islam dininin big bang ile bir sorunu yoktur.
islam dini big bang in olduğunu inkar etmez yanlız islam dini big bang in yaratıcının elinde ve kontrolünde gerçekleştiğini söyler.
şimdi hangisi daha mantıklıdır? bizim bunun rastgele bir olay olduğuna inanmamız mı yoksa yaratıcının kontrolünde gerçekleştiğine inanmamız mı?
başlangıç olarak big bang patlama ile başlamamıştır. big bang ondan çok daha önce başlamaıştır. patlamadan önce var olan bir toz bulutu vardı
uzayın boşluğunda var olan ve birleşip aşırı yoğun, devasa bir kütle ve enerji çekirdeğine dönüşen bir bulut
ve işte patlayan oydu. o zaman bu toz bulutu nereden geldi?
bu bulutu oluşturan toz ve bu patlama için gereken akıl almaz büyüklükteki enerji nereden geldi?
bilimsel olarak bildiğimiz birşey varsa o da şu ki:
biz yokluktan varlık elde edemeyiz.
bu patlama kainat tarihindeki en büyük patlama idi, herşeyi dışa doğru fırlattı ve bugünkü var olan kainatı oluşturdu
ki bu kainat bildiğimiz gibi genişlemeye devam etmektedir.
buna rağmen biz bu sözde rastgele olayın sonucunun mükemmel bir kainat olması olduğuna mı inanalım?
oysa her türlü patlama yıkıma ve kaosa sebep olurken
big bang in sonucunun mükemmel bir kainat olması olduğuna mı inanalım?
işte bu bilimin bilimle çeliştiği bir örnektir.
bununla neyi kastediyorum?
eğer kainatı bilimle açıklayacaksanız, bilimin kainatın varlığını açıklayan bilimle çelişmemesi gerekir.
bilimde entropi denilen genel bir prensip vardır.
entropi prensibine göre bir sürecin üzerinde daha üstün bir kontrol olmadıkça
o süreç kaosa meyillidir.
şimdi bunları somut terimlerle açıklayalım.
çocuğunuzun yatak odasından, mutfak lavabosundan, çalıştığınız yerden veya karmaşık bir kimyasal reaksiyondan bahsediyor olmanız önemli değildir.
eğer kontrol altında olmazsa kaos meydana gelir.
eğer çocuğunuz odasını toplamazsa, eğer lavaboda ki bulaşıkları biri kontrol etmezse
eğer birisi kimyasal reaksiyonu kontrol etmezse, sonuç rastgele ve kaos olacaktır.
ama biz devasa big bang patlamasının sonucunun kaosa değil de mükemmel bir sisteme yol açtığına mı inanalım?
işte bu bilimin bilimle çeliştiği bir örnektir.
aynı şekilde, ateistler canlı varlıklar olarak bizim var oluşumuzu açıklarken evrim örneğini, doğal seçilimi kullanırlar.
ilk olarak tek hücreli bir organizma vardı ve o tek hücreli organizmadan
bildiğimiz canlılar evrimleşti ama eğer hayatımızdan bildiğimiz bir şey varsa o da şudur ki
bir şeye baktığınızda onun nereden geldiğini bilirsiniz.
bir resme baktığınızda bir ressamın var olduğunu bilirsiniz, bir heykele baktığınızda bir heykeltraş var olduğunu bilirsiniz,
bir binaya baktığınızda bir mimarın ve bir inşaat şirketinin var olduğunu bilirsiniz.
bu böyle olduğu halde biz mükemmel varlıklara yani kendimize bakıp onun bir yaratıcısı olmadığını mı düşünelim?
türkiye'de genelde islamı eleştirilmeleri, ''ateistlerin tek yaptığı islam'ı kötülemek'' gibi damgalar yemelerine sebep olmuştur. ateizm bir inanç değil, inançsızlıktır. bunu şu şekilde anlatalım:
bir müslüman islam dışındaki diğer tüm dinleri reddetmiyor mu? e o zaman hristiyanlığa inanmıyor. bu da bir inançtır.
bunun gibi örneklenebilirler, velhasıl ateizmi bir din haline getirme bir ideolojiye indirgemek yanlıştır.
ateizm yalnızca ve yalnızca tanrının var olmadığını ifade eden bir düşünce akımıdır.
ateist biri komünist de olabilir, faşist de olabilir. ırkçı da olabilir, hümanist de olabilir.
ateizm tek başına günah değildir. çünkü bir insanın islam'dan haberi yoksa ve kendisine temiz bir tebliğ gitmemişse o kişi inkarcılara sorulacak hesaplardan muaf kalacaktır kuran'a göre. eğer bir insana temiz bir tebliğ gidiyor ve o da allah için sonuna kadar araştırıp iman etmek yerine hiç kafasını yormadan inkar edip islam düşmanı oluyorsa bu işte büyük günahtır. sonuçta mesele allah'tır. bu sebeple de bir insanın kafası çatlayana kadar soru sorup islam'ı en temiz kaynaklardan araştırmaması, hikmeti anlamaya çalışmaması ciddi bir sorundur.
