dinlerin ve tanrı inancının mantıksız olduğunu görüp inanmamayı seçme hali. bu akımın öncüleri tarihte freud'dan tutun bill gates'e kadar dünyayı değiştirmiş faydalara imza atmışlardır.
Ateizm teriminin değişik şekillerde ifade edilmeye çalışıldığı görülse de günümüzde ateizm denildiğinde, Tanrının var olmadığı ya da Tanrının varlığı inancının yanlış bir inanç olduğu iddiası anlaşılmaktadır. Ateizm hem teizmin hem deizmin antitezi konumundadır. Kimi yaklaşımlara göre ateist, -dar anlamıyla- herhangi bir tanrının ya da tanrıların varlığını kesinlikle reddeden kişidir. Bazılarına göre ise -geniş bir bakış açısıyla- şüpheciler, materyalistler, pozitivistler ve teizmin iddialarını reddeden herkes ateisttir.
Ateizm teriminin modern zamanlarda yaygınlaşan anlamı ise dünyayı yaratan ve ondan bağımsız olarak var olan kişisel bir Tanrının varlığı inancını savunan teizmin reddedilmesidir. Ateizme göre herhangi bir tanrının varlığından söz etmek mümkün olmadığı gibi evrenin bir başlangıcının olması da ölüm sonrası bir yaşamın varlığı da mümkün değildir.
Modern bilimin ortaya çıkarmış olduğu evren tablosu karşısında süphesiz en büyük sarsıntı ateist çevreler üzerinde yaşanmıştır. Yukarıda da ifade edildiği gibi ateizmin tarih boyunca savunduğu maddenin ezeliliği inancı hem mikro hem de makro ölçekte evren hakkındaki bilgimizin artmasıyla temelinden yıkılmıştır.
Modern bilimin verileri ateist görüşü değil teist görüşü haklı çıkarmıştır. Üstelik bu haklılık dinî ya da felsefî argümanlarla değil, bilimsel veriler ile sağlanmıştır. Kitabın son bölümünde görüleceği üzere ateist ve agnostik pek çok bilim adamı bilimsel gelişmeler karşısında artık ateist görüşün savunulmasındaki zorlukları açıkça itiraf etmektedirler.
Hiç şüphesiz evrenin ve canlılığın kendiliğinden oluşmasının mümkün olmadığını gösteren sayısız hassas ayar ve bilimsel veriye rağmen gerek bilim çevrelerinde gerekse diğer alanlarda ateist bir tutum benimseyen kişiler var olmaya devam edecektir. Ancak burada altı kalın çizgiyle çizilmesi gereken nokta ateistlerin artık iddialarına dayanak olarak bilimi kullanmalarının mümkün olmadığıdır. Şayet ateist bir bilim adamı bilimsel verilerden hareketle evrendeki düzenin tesadüfler sonucu kendiliğinden oluştuğunu iddia edecek olursa böyle bir durumda ya söz konusu bilim adamı objektif değildir ya da kullandığı bilimsel veriler, bilimselliğin kriterlerini karşılamaktan uzaktır.
"Modern bilim: tanrı var" kitabından... (bkz: emre dorman)
ateiste eğer seni kim yaptı diye sorulursa,
şöyle cevap verir:
hiç kimse, hiç birşey.
biz evrenin var olmasına sebep olan büyük patlamanın sonucu olarak var olduk
ve biz hayatı ve çeşitli canlıları var eden evrimin sonucu olarak var olduk der.
işte ateistin cevabı budur.
ama bu cevap mantıklı mıdır?
ben bunun mantıklı olmadığını söylüyorum ve işte bunun delili:
başlangıç olarak bigbang yani büyük patlamaya bakalım.
ilk olarak şunu anlamalıyız ki islam dininin big bang ile bir sorunu yoktur.
islam dini big bang in olduğunu inkar etmez yanlız islam dini big bang in yaratıcının elinde ve kontrolünde gerçekleştiğini söyler.
şimdi hangisi daha mantıklıdır? bizim bunun rastgele bir olay olduğuna inanmamız mı yoksa yaratıcının kontrolünde gerçekleştiğine inanmamız mı?
başlangıç olarak big bang patlama ile başlamamıştır. big bang ondan çok daha önce başlamaıştır. patlamadan önce var olan bir toz bulutu vardı
uzayın boşluğunda var olan ve birleşip aşırı yoğun, devasa bir kütle ve enerji çekirdeğine dönüşen bir bulut
ve işte patlayan oydu. o zaman bu toz bulutu nereden geldi?
bu bulutu oluşturan toz ve bu patlama için gereken akıl almaz büyüklükteki enerji nereden geldi?
bilimsel olarak bildiğimiz birşey varsa o da şu ki:
biz yokluktan varlık elde edemeyiz.
bu patlama kainat tarihindeki en büyük patlama idi, herşeyi dışa doğru fırlattı ve bugünkü var olan kainatı oluşturdu
ki bu kainat bildiğimiz gibi genişlemeye devam etmektedir.
buna rağmen biz bu sözde rastgele olayın sonucunun mükemmel bir kainat olması olduğuna mı inanalım?
oysa her türlü patlama yıkıma ve kaosa sebep olurken
big bang in sonucunun mükemmel bir kainat olması olduğuna mı inanalım?
işte bu bilimin bilimle çeliştiği bir örnektir.
bununla neyi kastediyorum?
eğer kainatı bilimle açıklayacaksanız, bilimin kainatın varlığını açıklayan bilimle çelişmemesi gerekir.
bilimde entropi denilen genel bir prensip vardır.
entropi prensibine göre bir sürecin üzerinde daha üstün bir kontrol olmadıkça
o süreç kaosa meyillidir.
şimdi bunları somut terimlerle açıklayalım.
çocuğunuzun yatak odasından, mutfak lavabosundan, çalıştığınız yerden veya karmaşık bir kimyasal reaksiyondan bahsediyor olmanız önemli değildir.
eğer kontrol altında olmazsa kaos meydana gelir.
eğer çocuğunuz odasını toplamazsa, eğer lavaboda ki bulaşıkları biri kontrol etmezse
eğer birisi kimyasal reaksiyonu kontrol etmezse, sonuç rastgele ve kaos olacaktır.
ama biz devasa big bang patlamasının sonucunun kaosa değil de mükemmel bir sisteme yol açtığına mı inanalım?
işte bu bilimin bilimle çeliştiği bir örnektir.
aynı şekilde, ateistler canlı varlıklar olarak bizim var oluşumuzu açıklarken evrim örneğini, doğal seçilimi kullanırlar.
ilk olarak tek hücreli bir organizma vardı ve o tek hücreli organizmadan
bildiğimiz canlılar evrimleşti ama eğer hayatımızdan bildiğimiz bir şey varsa o da şudur ki
bir şeye baktığınızda onun nereden geldiğini bilirsiniz.
bir resme baktığınızda bir ressamın var olduğunu bilirsiniz, bir heykele baktığınızda bir heykeltraş var olduğunu bilirsiniz,
bir binaya baktığınızda bir mimarın ve bir inşaat şirketinin var olduğunu bilirsiniz.
bu böyle olduğu halde biz mükemmel varlıklara yani kendimize bakıp onun bir yaratıcısı olmadığını mı düşünelim?
sürekli misyoner bir edayla "doğru yola" çevrilmeye çalışılan (bu çabanın altında sevap kazanıp kendini kurtarma amacı, karşısındakini kurtarma amacından baskındır); üzerindeki baskı hare hare; din tarafından kutsal kitaplarda katli savunulan ve hakarete uğrayan, fakat din hakkında tek kelime etse hakaretle yargılanan; ahlaksızlıkla, aşağılık olmakla, güvenilmezlikle ve nefsine yenilmekle suçlanan; bu yüzden dinlere karşı agresif bir tavır içine giren insanların mensubu olduğu akım.
dawkins şöyle der; "eğer 0'dan 6'ya kadar bir ölçek olsa ve 0 tanrının yokluğunu, 6 varlığını sembolize etse, benim ölçekteki değerim 1 olurdu." bu söz bilimsel düşünmeyi de kapsamaktadır. bilimsel akıl yürütme ise şüphe etmektir, sorgulamaktır, ateistim desen bile o 0-6 ölçeğinde hiçbir zaman 0 olmamaktır.
ateist de şüpheye düşmüştür ve kanıt aramaktadır. fakat ne yazık dinin söylediklerine sunabileceği hiçbir kanıt yoktur. sadece bilimsel verileri kendi söylemlerine yamamakla yetinir. kendi söylemleri de o kadar yoruma açıktır ve belirsizdir ki, kendi söylemlerinden "tanrı yoktur" anlamı bile çıkar. neticede böyle böyle "bir iğne ustasız bir köy muhtarsız olmaz" aşamasına kadar gelinmiştir. bu tarz söylemler bazılarınca çok mantıklı kabul edilmekte ve hemen inanılmaktadır. fakat bir de inanmayanlar vardır.
bu aşamada bu şüpheci için güncel misyoner söylemleri, en açık seçik ateizm delilleri bilimde olduğu için bilimle ve tasavvufla örülmüştür ve ateistler doğru yola bununla çevrilmeye çalışılmaktadır. fakat bu büyük bir hatadır. bir şüpheci, dinin sadece bir inanç meselesi ve vicdani yönelim olmakla kalmadığını kavradığı anda misyoner çabalar sarpa sarmaktadır. din insanın tüm hayatını, bakış açısını, zihniyetini, ahlakını ve karakterini etkilemekte; ayrıca toplumu, ekonomiyi, cinsiyetler arası ilişkileri, siyasi yönelimleri, üretim tüketim ilişkilerini, toplumsal sınıflaşmayı, insanla doğa ilişkisini, eğitimi, bilimsel faaliyetleri, sanatı, devletler ve kültürler arası ilişkileri, kısacası insana ve doğaya dair her şeyi düzenlemekte ve daha pek çok alana da nüfuz etmektedir. bunu kavrayan bir şüpheci, ister istemez "din bu alanlarda ne söylemektedir, din geçmişte insanlara ne vermiştir, gelecekte ne verme potansiyeline sahiptir; bununla beraber neleri alıp götürmüştür ve götürecektir, kısacası insanı ve evreni ne halden ne hale getirmiştir ve bu halden hangi hale götürecektir?" sorusunu da sorar. araştırmalar, incelemeler, okumalar birbirini izler ve dinlerin kutsal kitaplarını, açıklamaları (yani konu hakkında dini şahsiyetlerin ve uzmanların kaleme aldıklarını) ve tasavvufu; bununla beraber dinler tarihi, mitoloji, biyoloji, kimya, fizik, genetik, sosyoloji, psikoloji, sanat tarihi vs. araştırmaya dalar. gittikçe "bir köy muhtarsız olmaz" zihniyetinin tatmin edebileceği görüş mesafesinden yukarılara çıkmaya başlar, bunun sebebi karşılaştırmalı çalışmasıdır. sorularına cevapların tamamını bilimde, felsefede bulamaz; ama din bazı sorularına kendi mantığıyla cevap vermesine rağmen hiçbirine kanıt bulamazken bilim ve felsefe kanıtlarla meydana inmektedir. bir bocalama evresinden sonra kişi kendini o 0-6 ölçeğinde kendi bilinciyle konumlandırmayı artık başarabilmiştir.
ben mi? ben 1'deyim.
edit: içimde bir inanç kıpırdanması var, bakalım ne olacak. onu da zaman gösterecek.
ateist değilim, allah' a inanırım ama dinlerle ilgili bazı şüphelerim var. dinlerin yıllar boyu insanların amaçları uğruna çarpıtıldığı düşünürüm, ya baştan beri hiç var olmadıklarını ya da var olup da insanlar tarafından ciddi şekilde deforme edildiklerine ve bu deformasyon sürecinin hala devam ettiğine inanıyorum. ama bana tanrının varlığını(sanki ben yok demişim gibi) ispatlamaya çalışanların saçmalıklarını duydukça ateizm çizgisine gitgide yaklaştığımı hissediyorum. ateist olmak bir karar değildir, tıpkı inanmanın bir karar olmaması gibi. kişi inanırken bir okuduklarının etkisiyle inandıklarından vazgeçip de ben ateistim artık inanmıyorum demez. inanç gibi inançsızlık da içgüdüseldir. okudukların, duydukların, konuştuklarınla bu inanç ya da inançsızlık hali desteklenir. yahu ben dinlerle ilgili şüphelerim var diyorum, kız gelmiş bana ''allah' ın varlığını anlamak için anne baba olmak gerek, çocuk bir mucizedir, bunu doğa yapmıyor allah yapıyor'' diyor. işte bunu duyunca benim dine olan tanrıya olan inancım azalıyor. lan diyorum dinlerin karşı tezi olan ve dinin insanları uyutmak için ortaya atılan bir safsata olduğunu söyleyen o görüşler doğru mu acaba diyorum. yani bir tanrının varlığının kanıtı doğum mudur? hala buralarda mıyız? buraları geçemedik mi? hala tanrı yoksa dünya nasıl var oldu o zaman üzerinden mi yürüyor bu din tartışmaları? ben felsefik açıdan yaklaşırken, bir şeyler tartışırken konu bir anda beni dinlerin ve allah' ın varlığına inandırmaya geldi. kaldı ki, zaten inanıyorum ama ben onun varlığını kanıtlama gereği duymuyorum. inanıyorum lan daha ne olsun? neden çiçekte böcekte onun varlığına kanıt arayayım onun inancı içimdeyken?
Ateizm, Tanrı'ya olan inançsızlıktır. Tanrı fikrine dayalı "Teist" dünya görüşünün reddi demektir. Yani "Tanrı'ya inanmamak", yada "Tanrı inancının yokluğu" anlamına geldiği söylenebilir.
Ateizm Tanrı'nın "varolmadığına inanmak" demek değildir. Tanrı'nın "varolduğuna inanmamak" demektir. Bu noktaya dikkat ediniz, çünkü bu önemli bir fark. Ateizm bir "inanç" değildir. Fazladan bir açıklama, yada bir öneri sunmaz ateizm. Ateizm yalnızca, belli bir inancın yokluğu demektir.
Türkiye' de genelde anne ve babası ayrı olan çocukların liseyi bitirdikten sonra üniversitenin ilk yıllarında seçtiği görüştür. Aslında hayata olan isyanlarını bu şekilde dışa vurmaya çalışırlar bazen islam ve Allah ile ilgili öyle büyük küfürlerde bulunurlar ki, gece yataklarında hepsi ufaktan bir göt korkusuna tutuşur. Onlarda aslında gerçeklerden haberdardır.
Ateizm aslında korkusuzluktur.Hayatı sıkı sıkı kavramaktır.Kolayca kontrol edilememedir.Ateizm yamyamlıkla, satanistlikle, siyonistlikle karıştırılmaktır. Ateizm hayal dünyasından çıkıp gerçekleri görmektir.Ateizm aslında masallara başkaldırıdan ibarettir.Bir tanrı varsa bence ateistleri cennete en önden sokacaktır çünkü onlar verilen sorgulama yeteneğini en iyi şekilde kullandılar.Belki de Tanrı
ateistleri düşmanı olarak görecek ama Tanrının hiçbir şeyi olmaktansa asil bir düşmanı olmak daha gurur verici değil midir? Tanrı bu kadar büyük biriyse ve benim gibi aciz bir varlığı yarattıysa ve onun sınavını geçemediysem aslında beni değil kendisini cehenneme atmalı. Bence zaten tam da onu yapıyor. Tanrının yanında hiçbir önemim yok. Cehennemden korkmuyorum.Kaynar kazanlardan korkmuyorum.Sizlere hurilerinizle ve şarap nehirlerinizle mutluluklar dilerim ben aklımı kullandım sürünüzün bir parçası olmadım..
yargılanmamalıdırlar kanaatimce sözlük, tabii ki inançlara karşı bir kin beslemiyorlarsa bu durum geçerli.
isteyenin istediği şeye, krem peynire bile tapabildiği bir toplumun kimseye gram zararı olmaz.
sonuçta hz. muhammed bile "Cömert gavur cimri müslümandan yeğdir." demiştir.
