önceden bu kişilere dalga geçer gibi bakıyordum. "ateist mi? tam bir şerefsiz ya hemen kolaya kaçmış. diğer dünyada görecek o!" falan. ama insan büyüdükçe, araştırdıkça öğreniyor herşeyi. lise 4e gidiyorum. bugünkü din kültürü dersinde konu ateistlere geldi. din hocasına derste, hocam güzel ders işliyoruz da türkiye'de ateistlerin sayısı gittikçe artıyor bunu neye bağlıyorsunuz. gibi bir soru sordum. cevabında ise onlara saygılıyım, çünkü araştırıyorlar, kur'an ı okuyorlar dedi. karşılığında hocaya dönüp peki onların araştırıp dine inanmaması ve bizim araştırmadan dine inanmamız ne kadar trajikomik değil mi deyince sınıfta bir sessizlik oldu. yani ben bile inanamadım bunları dediğime. çünkü daha geçen hafta cuma namazına gitmiştim. ne oluyor lan bana?
ateist yani ataizme ınanan kişi .tamamen düz mantıkla bir inanca ınanmayı,baglanmayı reddeden bir inanç demeyelim düşünce temeli lakin ateizme katılan kişilere ateist denmiyor kardeşim sonuçta ona da inanıyorsun nerde kaldı ınancı reddedişin.
inananlara saygı göstermemekle suçlanan insan.
oysa din eksenli bir dünyada yaşamakta olduğumuzun farkındayız be uyanıklar! dini ritüellerin yol kestiği, dini simgelerin gözün dibine kadar sokulduğu, dini giyim tarzlarının süslediği kadınlı erkekli gurupların inançsız kafirlerin üstüne allahın askerleri edasıyla yürüdükleri, kurban adı altında çatır çatır hayvan boğazladıkları, cihad adı altında çatır çatır insan kestikleri yetmiyormuş gibi bir de saygı beklemekteler! inanç kişiseldir; onu hayata yaymaya ve beni de dahil etmeye çalışırsan ben de seni keserim çatır çatır haberin ola!
inançsız anlamına gelir. ama sözlük ortamında görülüyor ki inananlara da bir nebze olsun saygı göstermemektedirler. saygı bekliyorlarsa saygı göstermeyi de bilmeliler. he bir de ''sonsuza'' kadar cehennem yolları kendilerine görünmektedir. yazık be acıdım da şimdi. at gözlüğüyle bakmak yerine keşke birazcık araştırsalar.
dünyanın bir tesadüf sonucu oluştuğunu, varolan sistemlerin hepsinin sade bir tesadüften meydana geldiğini düşünen ve ölümden en çok korkan-korkmasıda gereken insandır. zira her dindeki insanlar öldükten sonra rahata ereceğine inanır fakat ya ateistler onlar üvey evlat mıki ölüm onlar için bir son.
üniversitede yurtta kalırken bi arkadaşımıza cin şakası yapmıştık (kulakları çınlasın). bu tür şakaların konusu genelde aynıdır. gece vakti muhabbetin dini konulara gelmesi, bi arkadaşın cin çağıralım fikri, önceden birisinin dolaba konması, kolda yazı çıkması vs. bizim yurdun (denizli kyk) penceresinin mezarlığa bakıyor olmasıda durumu kolaylaştırıyordu. velhasıl motor dedik şaka başladı, umduğumuzdanda iyi ilerledi. dolaba koyduğumuz arkadaş kapının mandalına bağladığımız ipi elinden kaçırmış, dolabı açamıyor tabi. çıkmak için dolabın kapısına vurdukça bizim arkadaş bi daha bağırıyor. biz iki kişi dualar okuyoruz sesli sesli. onada oku diyoruz ama o okumuyor bişey, sürekli "allahım sana inandım sana sığındım, senin rızan için orucumu açıyorum" diyor . sonradan öğrendik, çocuk ateistmiş, duayla falan arası yokmuş hiç. kelimei şahadet bile getiremiyor...
tanım : başka dinleri bilmem ama bizim dinimize girmek için bi kayıda, törene gerek yok. ağzından çıkacak kelimeler yeter.
genel kültür olarakta olsa nasıl müslüman olunur, neler söylenmelidir öğrenmelerini tavsiye ettiğim kişilerdir. bakarsın lazım olur.
60-70 yıllık hayatı boyunca her türlü haltı yiyip,her türlü pisliği yapan kişinin bu yaptıklarının cezasını ödemeyeceğini zannetmesi ve kendini avutması için ortaya çıkmış bir inançsızlıktır.
ateist olmak, akıl yolunu, mantık yolunu seçmektir. zeka belirtisidir falan fişman. ama öyle kötü bir yanı vardır ki bu inançsızlık halinin, keşke aptal olabilsem dedirtir insana. o kötü taraf şudur; bir sevdiğiniz öldüğünde, onunla bir daha asla buluşamayacağınızı bilirsiniz. "öbür dünyada buluşucaz" gibi cümleler çok uzaktır size. o an geldiğinde, aptal olarak gördüklerinize özenirsiniz. onlar gibi olmak, acı çekmemek için olağan üstü durumlarda umut edecek bir şeyleriniz olsun istersiniz. ama çareniz yoktur, siz zekisinizdir. ve ömür boyu aptallardan daha çok acı çekmeye mahkumsunuzdur...
kendini inanmak ya da inanmamak konusunda bir tercih yapmak zorunda hissetmeyen insandır. Allahın olmadığına inanmakla allahın olup olmadığını bilmemek veya önemsememek farklı kavramlardır. inanan insanlara saygı duyulduğu gibi ateistlerede saygı duyulmalıdır. inançlar üzerinden baskı kurulmamalıdır. ayrıca ateistlere kum torbası, işleri güçleri müslümanlara bok atmaktır vb. ithamlarda bulunulmaması gereklidir. Günümüz uzay çağı olup ayrıca sevgi ve saygı çağıda olmalıdır.
