beyninin iç kıvrımları yanmış, ve dolayısıyla diger özelliklerini kullanamayan (düşünme, akıl yürütme vs) bir birey tarafından söylenmiş insanın kanını dondurur cinsten bir sözdür.
arkadaş ortamında tanımasanda oturup bazı insanlarla sohbet edersin. karşında konuşan insanın kim oldugunu ve nerden geldigini bilmezsin ama arkadaşın bir kere davet etmiştir, çekip gidersen ayıp olur.
işte bende böyle igrenç bir anla karşılaştım çekip gitmek geldi içimden hatta öldüresiye dövmek. kemalist mi? mal mı henüz anlayamadıgım bir genç masa başında oturmuş kürtlerin ne kadar igrenç insanlar olduklarını hatta atatürk zamanında sabiha gökçen vasıtasıyla başlanılan iş bitirilse şu an kürt sorunu kalmazdı diyordu.
önce şaka sandım, tanımadıgım için bi'şey de diyemedim. öylece kaldım, baktım günlerden 1 nisan falanda degil.
düşündüm gerçekten böyle düşünen insanlar var mı diye? ben bu ülkede bu tür insanlarla mı yaşıyorum diye kendi kendime sordum.
içimden " peki sen kürt olsaydın aynı şeyi başkası söyleseydi nasıl olurdu ?" diye cevap vermek geldi sözlerine. sustum öylesine sustum.
atatürk kesinlikle ırkçılık yapmazdı veya biz ırkçılıgı " hey pis zenci naber dostum " olarak biliyoruz. bak bu olabilir işte.
" ne mutlu türk'üm diyene "
-ya atam türk degilsek.
+ya sev ya terk et, ya da ırkını degiştir ne bileyim bu bi'şeyler.
-oldu atam en iyisi ırk degişikligi.
...
+niyazi olum ne ettin.
-atam ırkını degiştir dedi bende degiştirecegim.
+olum ırk lan bu don degil ki degiştiresin.
-niye abi m.j degiştirdi ne güzel.
+tamam niyazi başka bi'şey demiyorum.