terk ettiğime pişman olup, geri dönmeye çabaladığım güney şehri. sıcak havaları insanı çıldırma eşiğine getirse de, sevilesidir antalya. yazları ne kadar bunaltıcı olursa olsun, bahar aylarında kendini sevdirir bir şekilde. aniden bastıran sağanak yağmurlarıyla düşüncelerden düşüncelere sürükler insanı. romantik bir şehirdir antalya. insan kendini bulur orada. merkezin doğusuna doğru gidildikçe ilçeleri ne kadar can sıkıcı olsa da; batı tarafındaki ilçeleri huzurun, dinginliğin ilçeleridir. buram buram tarih kokuyor her yerinde. tatil için tercih edilesi bir şehir değildir bence, antalya'da yaşayıp antalya'yı yaşamalı insan.
6. ayımı geçirdiğim ve bir aksilik olmazsa artık yeni evim diyebileceğim şehirdir. bir trabzonlu olarak o gri bulutların arasında büyüdükten sonra sürekli güneşi görmenin verdiği huzur anlatılamaz. bir de yazın gör diyecekler için de 7 senesini kıbrıs'ta geçirmiş biri olarak pek sıkıntı çekeceğimi düşünmüyorum.
antalyada kaleiçi nde ki mekanlar bir harika. Ne yaptı isem bir keresinde çıkışı bulamadım. Öyle bir şehir işte antalya.
Fuzuli anekdot: bundan yıllar önce türkiyenin turizm ülkesi olmadığı zamanlar. Yer antalya. Aile de miras paylaşır iken toroslardaki yayladaki güzel arazileri erkeklere, akdeniz sahilindeki çorak arazileri kızlara verirlermiş. Şimdi ise o kızlar türkiyenin en zenginleri oldu.
Antalya böyle bir şehir.
