6. ayımı geçirdiğim ve bir aksilik olmazsa artık yeni evim diyebileceğim şehirdir. bir trabzonlu olarak o gri bulutların arasında büyüdükten sonra sürekli güneşi görmenin verdiği huzur anlatılamaz. bir de yazın gör diyecekler için de 7 senesini kıbrıs'ta geçirmiş biri olarak pek sıkıntı çekeceğimi düşünmüyorum.
antalyada kaleiçi nde ki mekanlar bir harika. Ne yaptı isem bir keresinde çıkışı bulamadım. Öyle bir şehir işte antalya.
Fuzuli anekdot: bundan yıllar önce türkiyenin turizm ülkesi olmadığı zamanlar. Yer antalya. Aile de miras paylaşır iken toroslardaki yayladaki güzel arazileri erkeklere, akdeniz sahilindeki çorak arazileri kızlara verirlermiş. Şimdi ise o kızlar türkiyenin en zenginleri oldu.
Antalya böyle bir şehir.