bütün acıların unutulup,uğrunda çabalanması gereken yegane varlık. ne bir baba,ne bir sevgili,ne bir dost yanına yaklaşabilir. annenin dizi üstüne diz tanımayın. sizin için telaşlandığı kadar kimsenin sizi düşündüğüne inanmayın. varlığı başı başına ütopyadır,sakın gözünden yaş akıtmayın. hesabını veremezsiniz. layık olmaya çalışın. gözü hep üstünüzde kabul edin ve hayatınızı buna göre disipline edin. o yanlış diyorsa yanlıştır,sakın unutmayın. hayata dair hevesiniz her kırıldığında varlığını hatırlayın,onu mutlu etmek,vefat ettiyse de ona layık yola devam etmek en büyük hedefiniz olsun. mutsuzluk kapınıza uğramaz ve hayat boyu şans yanınızda olur. en büyük itici gücünüz ve koruma kalkanınız onun dualarıdır. olmazları oldurandan anne isterse olur her şey. yeni bir atılım,yeni bir hayat ancak böyle mümkün olur. kolay gelsin.
dişimin ağrıdığını bildiği, ve sorun ettiğinden yarım yamalak kullanabildiği whatsapp'dan "dişin nasıl annem" diye mesaj atıp yoğunluktan ve ağrıdan bunaldığım anlarda yüzü güldüren değerlerin en kutsalıdır.
Annemiz, bizi dünyaya getiren, yaşamı boyunca da bizim en büyük destekçimiz olan bir bakıma hayatınızdaki mucizedir.
Ağlarsa anam ağlar, gerisi yalan ağlar atasözünden de anlaşıldığı gibi hayatımıza giren-çıkan yüzlerce insan vardır. Fakat hangisi bizi annemiz gibi koruyup kollayıp aynı zamanda da sevgisini ve şefkatini gösterebilir? Ya da o insanın kendince tanımladığı sevgi kavramı, anne sevgisinin ne kadar yakınından geçebilir?
Annenin sevgisi ve bu anne sevgisini çocuğun hissedebilmesi o kadar önemlidir ve o kadar özel bir duygudur ki, bu özel duyguyu da tek bir güne sığdırma çabası boştur bence. Annemiz tüm hayatı boyunca bizi zaten koşulsuz düşünmüştür. Biz neden 365 gün içinden sadece bir günü annemize ayırmışız? Sadece bu gün değil de her gün annemize onu sevdiğimizi hissettirelim.
sabah ben uyurken evden cikmis ve az önce eve gelip uyku numarasi
yapmis mertoluk'u gorup,"kalkmamis hala aç susuz uyuyor " diyerek
kalbimi 9866784737882. kez daha kazanmiş olaganustu kadin.
üç gündür aynı evin içinde köşe bucak kaçtığım anne kaza yaptım her yerim yara bere içinde, dişlerim kırık, gözükmesin diye sürekli terslediğim anne, odamın kapısında kilitliyorum üzerine, biliyorum sırf bunlar güçlü erkek olacağım tavrı ya işte neyse, üzülme diye yapıyorum ama bilmiyorsun tabi..
küsmüş kızmış ya la bana, ah ah, ne oldu sana diyor camın ardından bir tripler bir şeyler, neye kızdın yine diyor, halbuki bir şeye kızıdğım yok valide be..
yemek getirdiğinde girme odama dediğim anne, 3 gündür evden hiç çıkmadığım halde göz göze gelemediğim anne, ne acayip bir şey lan, içimden gülüyorum, dışımdan ağlıyorum sanki, bir yanım bırak görsün ne olur diyor, öbür yanım üzecek misin lan onu dayanamaz onun kalbi diyor.
mecbur sert davranıyorum, üzülme, bu ara ölür kalırsam küsme olur mu.. *
naif yaratıklar lan bunlar, tamam itiraf ediyorum.
dün ölümlük bir kaza geçirdim, lan sırf üzülmesin evde bere ve boğazlıkla dolaştım fark etmedi, odamın kapısı kitledim gündüz, bir bana masama yemek getirecekti sabah, sol yanımda hasar var kapı sağımda kalıyor içeri girer girmez tersledim ve çık odadan dedim, darıldı, anasını avradını sikeyim gözümden yaş geliyor şu an, sırf o halimi görmesin diye sert davrandım lan anneme, çık dedim o da üzüldü çıktı kapıyıda kitledim yine.
anne yüreği amk, bu hadi ben kendime acımıyorum belki ama o görse ölür, kafam patlak önde 3 dişim kırık kanrevan içinde, burnum çenem soyulmuş sol bacağım soyuk..
gelmeden tekrar yatmayı düşünüyorum görmesin off amk off..
Şu dünyada Seni senden iyi tanıyan, seni senden bile fazla düşünen karşılıksız seven tek varlık. ALLAHtan sonra o gelir. Ayağinin altina cennet serilmiş olan melektir.
