ensest vakalarına dair bi çok seminere katıldım.
oradaki her konuşmacı sunu diyordu: kafamdaki o "kutsal anne" imaji artik yok.
annemle defalarca sac bas girişmiş biri olarak söylüyorum: lütfen her anne o çocuğu için canini veren masum kutsal insanmış gibi davranmayın. o filmlerde kitaplardaki gibi.
lan o kadar arkadaşımız var o kadar akrabamız o kadar abimiz ablamız.
hepsinin de tek tek ararız doğum gününü kutlarız.
dün için bir tek annem. bak ne kardeşim ne babam. tamam babam aynı benim gibi siklemez bu tarz şeyleri kabul. kardeşim de aynı.
ama o ayy bugün benim doğum günüm. yok işte şunun için neden aramadı. yok şu oldu i wozniak neden aramadı diyen bir allah'ın kulu aramadı.
şu dünyada önüne dünyaları sersem bile hakkını ödeyemeyeceğim tek insan aradı o da annem.
lan bu kadının hakkını nasıl vereceğim ben bilemiyorum aga. yani ycüce rabbim anne denen bu melek üstü varlığı yaratarak bizim gibi hayvanları o kadar zor durumda bıraktın ki.
sikeyim kız arkadaşı. sikeyim en iyi dostu. sikeyim iş arkadaşını. sikeyim mahalle arkadaşını. ( tamam üniversiteden arkadaş grubumuz da hatırladı şimdi ama aileden kuzenlerden arayan olmadı o biraz koydu. )
neyse konumuz anne. böyle bir varlık daha dünya üzerine gelmez gençler. değerini bilin. kaybetmeden değerini verin. gezdirin, eğlendirin, ona güzel sözler söyleyin, yardımcı olun, ne bileyim mutlu edin lan annenizi.
Nasıl bir sevgi olduğunu öyle 3-5 kelimeyle anlatamam. Bugün ona çok istediği oturma takımını aldım. Ağladı lan kadın bildiğin ciddi ciddi ağladı Sevinçten. Kıytırık Bir oturma takımına ağlamadı tabi ki. Asgari ücretle okutmaya çalışıp sadece 200 TL gönderebildiği ve bundan dolayı kendini mahçup hissettiği oğlu kendi için birşeyler yaptı diye ağladı. Allah seni başımızdan eksik etmesin canım annem benim.
anne olabilmek kısmet olur mu bilmiyorum. belki kuruntudan ibaret ama hislerim kuvvetlidir diyebilirim sanki bu duygu bana nasip olmayacak.
annem kadar iyi bir anne olmayacağımı da biliyorum. ben ağladığım vakit gözlerini kaçırarak ağlaması yüreğime dokunur hâlÂ. bu yaşıma kadar anahtar taşıyıp kapının kilidini çevirerek evime girmedim desem yeri...en fazla 3-4 kere...biz geldiğimizde onu bulalım diye dışarı bile çıkmadı. bizler evden içeri adımı attığımızda rahat ders çalışabilelim diye didinip durdu. ilkokul mezunu olmasına rağmen liseye kadar oturup bizimle ders çalıştı. matematik problemleri çözüp resim ve el işlerini yapardı, fen deneyleri de keza öyle..liseye geçene kadar okula hem getirdi hem götürdü. okul yaşantımda yüksek lisans eğitimimde dahi beni motive etti hep. çıkmaza girdiğimde el feneri gibi hep ışık oldu yoluma. bir bilge edasında sözler sarf eder; bizlerin göremediklerini görür, bilir, hisseder. saysam bitmez ama hakkının ödenmeyeceğini biliyorum.
bazen nefret edilendir. sırf el-alem bi şey der diye kafayı yiyendir. ulan sana ne el-alemden? endişelenecek başka şey mi bulamıyorsunuz? tipik türk kadınları. sevmediğimden değil. canımı veririm. ama yaptığınız ayıp yahu, cidden.
Az önce benim çileden çıkartanım uyandığım andan beri o kadar tripli ki çözemediğim bir şekilde benide yoruyor, birşey diyorum cevap vermiyor geliyor bağırıyor gidiyor . Annecim benimde canım var.
Sevdiğini adım gibi bildiğim ama sevgisini göstermek istemeyen tamda babasının kızı olan, evimizin koşuşturan kadını. Kurban olurum sana.. Başımızdan eksik olma emi.
Günümüzdeki ekomanyak neoliberalizm insanları çocuk kalmaya itiyor. Anne olmuş kadınları detaylıca gözlemlerseniz o çocukluktan anneliğin getirdiği biyokimyasal değişimlerle yavaştan kurtulduklarını görürsünüz. Yani bir yerde bebek anneyi büyütüyor. Genç yaşta anne olmuş tanıdıklarınızı vs. gözlemlerseniz de anne olduktan sonra bir başka güzelleşmiş, olgunlaşmış gelenler olacaktır. işte o hep hamilelik dönümindeki hormonal kaosun ardından vücudun olgun bir dişi olarak kendini bulmasından ötürüdür.
20'li yaşların ikinci yarısına geldiği halde hala anne olamayan ve hatta anne olmaya yaklaşamayanlar da hafiften yırtıklaşmaya anaç karakterlerini kaybetmeye başlarlar. işte bu hep vücut olması gereken yaşta hala bir hamilelik yaşamadığı için ortaya çıkan hormonal dış dünyaya cevap üretememe halinden kaynaklanır.
büdüt: şu entriyi eksileyerek kendi karanlığına gelen ışığa hınç duyan embesiller zaten okumasın beni, direk donuz.
anneler günü hediyesi almayacağım ilk pazar günü olacak önümüzdeki pazar. uyanacağım ve " o artık hayatta değil " diye mırıldanacağım. belki yine 3-5 damla yaş dökülecek gözümden. yine yokluğu dolmayacak. yine özlemi bitmeyecek. ben mezarına gidip duamı edeceğim önümüzdeki pazar günü ve onun huzur içerisinde uyumasını dileyeceğim.
olmuyor. gerçekten de insan annesiz kalmak nasıl bir şeydir, akıl sır erdiremiyor. alışamazsın. o yara asla geçmez. ancak kabuk bağlar, durur orada. asla kapatamazsın. seni seviyorum ve özlüyorum anne.
boşluğu asla dolmayan melek.
çocuğunun pizza yemesi için 15-20 lirayı hiçe sayan fakat kendisi sevdiği halde 50 kuruşluk neskafeyi ev ekonomisi için iki defada kullanan veya çoğunlukla almayan birisi.
