anne olabilmek kısmet olur mu bilmiyorum. belki kuruntudan ibaret ama hislerim kuvvetlidir diyebilirim sanki bu duygu bana nasip olmayacak.
annem kadar iyi bir anne olmayacağımı da biliyorum. ben ağladığım vakit gözlerini kaçırarak ağlaması yüreğime dokunur hâlÂ. bu yaşıma kadar anahtar taşıyıp kapının kilidini çevirerek evime girmedim desem yeri...en fazla 3-4 kere...biz geldiğimizde onu bulalım diye dışarı bile çıkmadı. bizler evden içeri adımı attığımızda rahat ders çalışabilelim diye didinip durdu. ilkokul mezunu olmasına rağmen liseye kadar oturup bizimle ders çalıştı. matematik problemleri çözüp resim ve el işlerini yapardı, fen deneyleri de keza öyle..liseye geçene kadar okula hem getirdi hem götürdü. okul yaşantımda yüksek lisans eğitimimde dahi beni motive etti hep. çıkmaza girdiğimde el feneri gibi hep ışık oldu yoluma. bir bilge edasında sözler sarf eder; bizlerin göremediklerini görür, bilir, hisseder. saysam bitmez ama hakkının ödenmeyeceğini biliyorum.
