zamanın, dünya kaygısı ve babanın uzaklaştırdığı insan.
yok yaf, bunları kimse bilerek isteyerek yapmadı ayrıca 1 saat yolculuk yapsam gider görürüm amma tanımlayamadığım bir engel var.
ne olduğunu bilsem yazıp kaldırıcam o engeli. bilmiyorum.
Ne kadar rejim yapmanız gerektiğini söyleyip size diyet sırasında yardımcı olmak için herşeyi yapsa da içten içe zayıflamanıza üzülen ve neden böyle hissettiğini bilemeyen saf, güzel, müthiş bir insandır. Herşeye de değer hani...
çok enteresan yaratıklar bunlar. gülüyorum lan bunlara. bak meselâ demin annemin bi arkadaşıyla arasında geçen diyalog var. şöyle bir şey:
annem: a
arkadaşı: a
olmadı amk dur.
annem: a
arkadaşı: x
feysbuk meysbuk muhabbeti geçer arada;
a: feysbuk ne ki, noluyo orda?
x: işte insanlar orda bi şeyler paylaşıyor, ben de arada bi giriyorum paylaşıyorum falan... sen de üye olsana.
a: ay yok ben kimseyle bi şeyimi paylaşmam.
x: ay öyle değil kıız.
.
.
.
mizah anlayışım değişti o sıra. çok güzel bi mizah anlayışım var zaten amk. güldürürken tiksindiriyorum kendimden. insanlar uzaklaşıyo olm benden.
uğruna can vereceğin kadın, seni göremeyen kadın, anlamak istemeyen kadın, gözlerine derinlemesine bakmayan kadın, göreceklerinden korkan kadın, zaman zaman doğduğun gündeki gibi ağlatan kadın...
sözlük tanımında, uzun zamandır kullanmadığınız bir şeyi arayıp bulamadığınızda "ben attım onu" sözünü söyleyen kişi olarak da geçmesini talep ettiğim yüce insan.*****
21 yaşına gelmiş oğlunu, gece gördüğü rüya sebebiyle sabah uyanır uyanmaz arayan; ''oğlum, orada her lokantada yemek yeme, pistir.'' diyen özlenesi insandır. iyi ki varsın annem.
