uzun yıllar bu şehirde yaşadıktan sonra buradan gittiğim . 19 yıl boyunca bir kere bile rahat ve mutlu olduğumu hatırlamadığım. burada doğmam ve büyümeme rağmen bende en ufak bir sempati uyandırmayan yer.
sürekli istanbul ile karşılaştırıldığından mütevellit ben de fikrimi belirtmek isterim ki;
istanbul osmanlının başkentliğini yapmıştır. sokaklarda osmanlı izlerinin görülmesi mümkündür.
ankara türkiye cumhuriyetinin başkentidir. özellikle ulus ve çevresinde sadece ankaranın değil tüm türkiyenin gelişme ve değişme evrelerini görebilirsiniz.
istanbul soğuğu adamı öncelikle kemiklerinden vurur.
ankara soğuğu değdiği yeri yakar kavurur.
ankaranın insanları kaba değil bilakis kibardır. ankara insanlarının çoğu eğitimlidir. zaten bürokrasi ve devletin kalbi olan, her 5 kişiden birinin memur olduğu şehirde kabalıktan söz edilmesi abesle iştigaldir.
istanbul her yerden göç aldığından mıdır bilinmez, insanları istanbulluluğu pek bilmez. istanbul beyefendisi diyebileceğimiz kişiler nüfusa oranla azdır.
belki bir başkente yakışmayan bozuk kaldırımları vardır ankaranın. ama istanbuldaki gibi 100 metre ilerlemek için iki buçuk saat beklemezsin otobüste, arabada, dolmuşta, takside. ulaşım kolaydır buralarda.
denizi yoktur ama gidip görülesi, piknik yapılası, bol bol fotoğraf çekilesi parkları vardır ankaranın. harikalar diyarı vardır mesela. çoluk çocuk, genç yaşlı gidilir orda masallar diyarına. mogan gölü vardır koskoca bir pazar gününü değerli ve hatırlanabilir kılmak için.
tüm türkiyede simidin en iyisi ankarada yapılır. *
4. derece deprem bölgesi olmasından ötürü türkiyede pek çok yerden daha güvenlidir bu açıdan.
sevmeyeni sevmez. ama bi kere sevdim mi gidemezsin ankara dan.
yaşamadan bilinmeyen ve ' memur şehri, robotik insanlar ' gibi yorumlara maruz kalan lakin orada yaşamaya başladıktan sonra ayrılmak istenmeyen tılsımlı bir bağ kuran şehir.
"düzen" ve "intizam" kelimelerinin hayat bulduğu şehir. dışarıdan gelene hiç alışık değiller. örneğin ankarayda, sanki herkes yıllardır ankara'da yaşıyor da her yönü her durağı biliyormuşcasına doğru dürüst bir yönlendirme sistemi yok. ego denen zamazingo istanbul'da olsa zaten kan çıkar hiç girmiyorum.
kısaca, yolunuz sakarya'ya düşerse sizi elimizden geldiği kadar zikmeye çalışırız.
bugün yağmur yağdırmasın diye dua ettiğim, açık mı olacak kapalı mı karar veremeyen şehir. bugün yağma, yarın sabahtan akşama yağarsın, oldu mu sevgili ankara?
