insanları çogarip.
yürüyen yolda duruyorlar lan. çok ilginç. ya istanbul'da bizim hep acelemiz olduğu için yürüyen merdiven yürüyen yol hepsinde yürüyoruz ya da bunlar aşırı rahatlar. bildiğin yürüyen yolda duruyor adamlar. yol götürüyor. çok güldüm lan. çogarip.
Dun ve onceki gunler bahar havasi vardi hatta finlandiyada uzun sure yasamis bi arkadas got olmustu anakrada bu mevsimde boyle guzel hava ibretlik diye.
Istanbulu seven insanlarin sevemeyecegi sehirdir. Kasvetli, huzun dolu, soguk sokaklari vardir. En mutlu insani bile mutsuz edebilme kabiliyetine sahiptir.
Bi sokağinda yuruyorsunuz mesela, bi tarafinda uzun yapay binalar, bi tarafinda ise ankaranin baglari.
Sari ve kahve karisimi daglari çölü animsatir. Ruzgari bi anda tum hislerinizi kurutabilir. Duz adam olur cikarsiniz. Bu sehirde bir seyler hissetmek zordur.
Insan ne uzulebiliyor ne sevinebiliyor.
Insanlarinin sivesine hasta kalabilirsiniz. Bu sari kente asik insanlardir. Hep bi ovme cabasindadirlar. Oynak havalari vardir. Buraya gelip dilinize bi ankara sarkisi dolandirmadan gidemezsiniz.
Ne demis sair; ankaranin en sevdigim yani istanbula donusudur.
Dogru soze ne hacet..
eskiden ulus'ta alışveriş yapıp, gençlik parkında eğlenip, buluşmaları heykelin önünde yapıp, halden simit yediğim şehirken, şimdilerde kızılay'ı in bellediğim, avmlerde eğlenip, ykm'nin dost kitapevi'nin önünde buluşmalarımı gerçekleştirdiğim, dönerden aşağısını kabul etmediğim şehir.
benim aşık olduğum şehir. böyle sokaklarında umarsızca gezip soğuk havada sevdiceğimin eliyle ısınmak istediğim şehir. bana hep samimi gelen istanbul gibi orospu olmayan şehir. ve büyük ihtimal 2 gün sonra gideceğim şehir.
hala sınırları içersinde ikamet etmekte olmakla birlikte gıyabında ne zaman yorum yapacak olsam 'ne biçim di mi? ne güzel ama.. tuhaf böyle. soğuk ama sıcacık be.. yani valla işte..' gibi cümleler sarfettiğim şehirdir aynı zamanda.
