vega'nın ankara şarkısını dinledikten sonra iyice beni hüzünlendiren bir şehir olmuştur.
sanki birini seviyorum oradan tanımıyorum bilmiyorum ama sevdiğim biri var orada. yok mk işte. neyse güzel şarkı.
her gün kızılaydan ulusa doğru geçerken yerlerde eskort kartvizitlerini gördüğüm memleket. bu benim çok tuhafıma gitmişti doğrusu. zira giresunda hiç böyle bir şeyle karşılaşmamıştım.
bi kavuşamadım sana, şu şehirden bi ayrılıp gelemedim. muş nedir arkadaş... her seferinde erteleniyor ayrılışım, burada hapsolmuş hissediyorum kendimi.
ankara! kurtar beni artık buradan.
https://galeri.uludagsozluk.com/r/982857/+
Şubatın başında bulunduğum boğucu şehir.Ankara'nın griliğini karın masumiyetinin bile örtemeyeceğini düşünmüştüm o gün aşti'den gördüğüm an,ilk görüşüm değildi belki ama düşüncelerin ilk günkü kadar aynı.
insanları soğuk ve kaba bir kent.
merhametsiz insanları var.
saygı yok.
muhafazakar ilçelerinde bile büyüklere saygı yok.
ağzı bozuk insan çok. a.ına ğoyum küfrünü çok duyarsınız.
ama neyseki atatürk zamanında dışardan medeni aileler getirmiş yerleştirmiş. misal koç ailesi bile burdan gitme.
o ailelerden esintiler halen var çankaya taraflarında.
hele bir sincan tarafı var ki Allah düşman başına vermesin.
bu insanlara karşı sert olacaksın çünkü bundan anlıyorlar ara ara kibar ankara hanım efendisi veya beyefendisi çıkabiliyor. onlarda zamanla bozuluyor.
