Şu an orada olabilmek için canımı bile verebileceğim şehir.
Doğduğum büyüdüğüm insan olduğum hayat yaşadığım şehir.
Nasıl geçer bu yıllar? Nasıl biter bu yollar?
keşke herkes kendi içinde yaşasa veya biraz özgün olsa. ama suçu insanlara değil şehre yüklemek lazım. bu kadar donuk ve gri olunva farklı seçenek de sunamıyor garibim.
koca sözlükte bu lanet şehri sevmeyen bi ben mi varım yani? ne zaman başlığa tıklasam bakıyorum sürekli methiyeler düzülmüş hiçbir çekiciliği olmayan, sıradanlığın merkezine. biri de kötü bir şey desin arkadaş, kendimi dışlanmış hissediyorum. biri de bok gibi şehir, yaşanacak yer değil desin. herkes mi ankara aşığıdır, bu ne! neyse en azından sözlüktekiler dışında duygularımı paylaşan birileri var:
Doğduğum olmasa da doyduğum şehir, sevmeye çalışmak için yeterli bi sebep olmakla birlikte öyle abartılacak kadar sevilmeyecek bir tarafını da görmüş değilim.. gereğinden fazla bi beklenti var niyeyse..