Herkesin sevebildiği ama nedense bir türlü sevemediğim akşamdan beri kesilmeyeb yağmur şehri. Antalyada doğup izmirde büyüdüğüm için sanırım. Çözemedim bu şehri. Belki zamanla severim ama bir senedir yok gram sevemedim.
Hayatımın çok uzun bir döneminin geçtiği ve hala da geçmekte olduğu güzel şehir.
Güzel zamanlar yaşadım. Belki yozgat'ta yaşasam orayı da sevdirecekti yaşadıklarım ve yaşattıranlar.
Melih başkanı'da çok seviyorum. Adam işini en iyi şekilde yapmakta. Dün anadolu bulvarının çevre yoluna çıkan tarafında denize girdik. çok şaşırdım. hiçbir yolsuzluğu da yok. tek derdi ankara'nın en iyi alt yapıya kavuşması. melih başkan başımızda olmasaydı yolları sel götürür bir damla yağmurda mahsur kalırdık.
ankara depresif bir şehirdir herkes ona ayak uyduramaz . güneş olsa da melankolidir yağmur yağsa da .
üzgün değildir ama onun karakteri budur hiç bir zaman akıp gitmez hep bekler ankara gökyüzü bekler , ağaçlar bekler , sokaklar ,yollar.. sessizlik çöker kimisi tepelere semtlere sis çöker ..
sis çöker çünkü göstermek istemez sokaklar bazen kendini , bazense seninle birlikte yürür yol da bilir ki bi saatten sonra pek kimse kalmaz sokaklarında .
ama öyle de bir ayrıcalık sunar ki insana gecenin karanlığından bunalıp güneşi görmek istediğinde , yollarını anıttepe ye uzatır aşağı indiğin her sokakta güneş gibi aydınlatan anıtkabire götürür seni .
denizi yoktur ankaranın bazen bir çayırın önünde durur ve dalarsın tiz bi ses kulaklarında ,görürsün çayırda tek bir ağaç sana bakan belki , yüzünü yakar bazen sıcak bazen soğukta olsa..
