ankara depresif bir şehirdir herkes ona ayak uyduramaz . güneş olsa da melankolidir yağmur yağsa da .
üzgün değildir ama onun karakteri budur hiç bir zaman akıp gitmez hep bekler ankara gökyüzü bekler , ağaçlar bekler , sokaklar ,yollar.. sessizlik çöker kimisi tepelere semtlere sis çöker ..
sis çöker çünkü göstermek istemez sokaklar bazen kendini , bazense seninle birlikte yürür yol da bilir ki bi saatten sonra pek kimse kalmaz sokaklarında .
ama öyle de bir ayrıcalık sunar ki insana gecenin karanlığından bunalıp güneşi görmek istediğinde , yollarını anıttepe ye uzatır aşağı indiğin her sokakta güneş gibi aydınlatan anıtkabire götürür seni .
denizi yoktur ankaranın bazen bir çayırın önünde durur ve dalarsın tiz bi ses kulaklarında ,görürsün çayırda tek bir ağaç sana bakan belki , yüzünü yakar bazen sıcak bazen soğukta olsa..
