insanların sevmediği, gri gördüğü, betondan ve memurdan ibaret olduğunu zannettikleri güzelim şehir.
oysa ankara sessizdir. ruhunu pek açmaz kimseye. onu sadece ruhunu açtıkları anlar, sever. konuşan şehirlerle herkes iletişim kurar. oysa ankara soğuktur. yanaşmaz kimselere. onlar gelsin ister. onlar sevsin. ankarayı seven bir insanın ankara sokaklarında yürürken hissettiklerini bir başkası hissedemez. göremez.
ankarayı sevmeyi herkes beceremez. ağır gelir insanlara biraz. sıkıcı. kasvetli. yaşanacak yer olmadığını söylerler. halbuki bilmezler. ankarada yaşanmaz, ankara yaşanılır.
istanbul'un esenler, gaziosmanpaşa, çekmeköy, ümraniye gibi yerlerinde oturup da sonra "ıyy ankara mı, ben istanbulsuz yapamam, iyot kokusu lazım bana" diyenlerce beğenilmeyen başkent.
