zamanında gocunmadan her sabah inanarak tekrarladığımız anddır.
farklı etnik kökenden olup diş bileyen görmedim. misal ana baba çerkez arkadaşım da coşkuyla söylerdi.
gördüğüm kadarıyla bu anddan rahatsızlık duyanlar her türlü milliyetçiligi ayaklar altına aldık diye övünenle pkklılar sadece.
“Türküm, doğruyum, çalışkanım. ilkem, küçüklerimi korumak, büyüklerimi saymak, yurdumu, milletimi, özümden çok sevmektir. Ülküm, yükselmek, ileri gitmektir. Ey büyük Atatürk! Açtığın yolda, gösterdiğin hedefe durmadan yürüyeceğime ant içerim. Varlığım Türk varlığına armağan olsun. Ne mutlu Türküm diyene”
şeklinde bir anttır. kaldırılmasını bir türlü anlamadığım şu cümleler kime ne için dokunabilir diye düşündüğüm bir anttır.
Ezbercilik le hiç bir ilgisi yoktur aksine milli duyguları deprestirir andımız.
Ne mutlu Türküm diyene içimize kazındı Andımızı okuyarak.
Türküm dogruyum çalışmanın diyor içinde hep yararlı eğitici cümleler vardı.yazik oldu türk gençliğine her sabah sınıfa girmeden önce yemin ederdik Atamıza söz verirdik yazık.
gelse ne olur gelmese ne olur, o andımızı okuyanlar büyüyünce enflasyon yüksek çıktı lan hadi zam koyalım diyen esnaflara dönüşecekler, her sabah doğruyum diye bağırsalar ne olur bağırmasalar ne olur.
devletin bazı gelenekleri vardı eskiden beri süregelen. malesef şu 15 yıl içinde birçoğu kalktı.
her sabah neden okula geldiği, neden eğitim gördüğü bilincini işleyen o güzel andı neden kaldırırsın ki? milli benliğimizi her geçen gün kaybediyoruz. sonumuz hayrolsun.
varlığım türk varlığına armağan olsun. ne mutlu türk'üm diyene!
Bir avuç liboş, kürt ırkçısı, fetöcüsü ve ümmetçisinin yarattığı atmosferde kaldırılmıştı. Yani esasta bu memleketi gerçekte hiç sevmeyen, memleketin düşmanı olan çevreler.
Ne mutlu türküm diyene! Cümlesiyle biten andımız. andımızı kaldırdılar da ne oldu? O zaman andımızı okuyan bizler şimdi o günleri özler olduk. O zamanlarda da bir hata vardı. Sadece ilkokuldaki çocuklar değil ortaokul, lise, üniversitede okuyan gençler de andımızı gür bir sesle okumalıydı. Türkün evladı ne mutlu türküm diyene sözleriyle dersine girmeli ve Türk olduğunu milletinin ona emanet bırakıldığını bir kez daha hatırlamalıydı
Türküm, doğruyum, çalışkanım.
ilkem; küçüklerimi korumak, büyüklerimi saymak,
Yurdumu milletimi özümden çok sevmektir.
Ülküm; yükselmek, ileri gitmektir.
Ey büyük Atatürk!
Açtığın yolda gösterdiğin hedefe hiç durmadan yürüyeceğime ant içerim.
Varlığım türk varlığına armağan olsun.
Ne mutlu türküm diyene!
