musluman olsa camilerden cikmayacak bir halka sahip ulke. bizde erkekler cuma/cenaze namazina gitmemek icin bahaneler turetirlerken, onlar her pazar ayin icin klisenin yolunu tutarlar. bahane falan da uretmezler.
görevini tamamladığında tarih sahnesinden çekilecek dev. gerçek bu john. zamanında biz de 7 kıtada at koşturduk. sonra ne oldu valla biz de anlamadık hala tartışır dururuz.
tertemiz yollar, büyük arabalar, ucuz benzin, devasa gökdelenler, ucuz et, ucuz suplement, bomboş sokaklar, liseye altında arabayla gelen 16 yaşındaki veletler, kocaman bardaklarda sınırsız meşrubatlar, gökdelenlerin duvar diplerinde yatıp kalkan evsizler, obezlerle dolu alışveriş merkezleri, pompacı türkler, devamlı selam veren insanlar, pahalı sebzeler.. vs..şeklinde ifade edilebilecek dünyanın en büyük mozaiği. ama bu mozaik ne kadar büyük olursa olsun, yaşadığınız şehir küçükse abd sadece ve sadece bir can sıkıntısıdır. güzel bir ev,güzel bir araba,saatine 40 dolar aldığınız bir iş, en son çıkmış teknolojik zımbırtılar, istediğiniz herhangi bir şeyi almak için gittiğiniz yerde ,o almak istediğiniz şeyin 40 çeşitinin karşınızda durması ve istediğinizi alabilme şansına sahip olmanız, yüzme havuzlu bir evde yaşamak,ayda 400 dolar ödeyerek bir corvette sahibi olmanız...bunların hepsine birden sahip olmak bile o can sıkıntıını gideremez. eğer bu ülkede doğmadıysanız,hayatınızın uzunca bir dönemini bu ülkede geçirmediyseniz ve metropol bir şehirde yaşamıyorsanız abd sadece bir can sıkıntısıdr. işten eve gidip gelmektir. bu gidip-gelmenin kronikleşmiş bir rutinlik haline bürünmesidir...
dünya nüfusunun sadece % 4'ünü oluşturan fakat dünyanın
toplam ekonomisinin %25'ine sahip olan
toplam petrolünün % 26'sını tüketen
toplam sera gazlarının % 22'sini üreten
toplam askeri harcamalarının % 48'ini yapan ülke.
tarihte roma, osmanlı, ingiliz imparatorlukları dahil hiçbir uygarlık dünya üzerinde böyle bir egemenlik kuramamıştır. dünya bu güce karşı koyabilecek mi, yetişebilecek mi o da meçhuldür.
çoğu zaman vakit gibi gazetelerde ve hatta hürriyet gibi laik kesimin gazetelerinde bile ırak'ta ve afganistan'da zor durumda olduğuna dair haberler okuduğumuz ülke. haberler öyle bir sunuluyor ki sanki abd savaşı kaybediyor, ırak ve afganistan'ın gerçekten karşı koyabilecekleri zannediliyor.
şimdi gerçeklere dönelim. amerika isterse afganistan ve ırak'ı dümdüz eder. ellerinde yüzlerce nükleer başlık var. onu geçtim bir sürü bombardıman uçakları, akıllı füzeleri var. afganistan ve ırak'ı dümdüz etmek amerika için çok kolay. adamlar gerçekten ırak'ta ve afganistan'da yeni bir düzen kurmak istiyorlar. iki ülkeyi de yeniden yapılandırmaya çalışıyorlar. bunun için de gerilla savaşlarına girmek zorundalar. çünkü asıl amaçları yıkımlar yapmadan kurumları ele geçirmek ve yeni otoriteyi sağlayabilmek. bu nedenle kara askerleri ve polis kuvvetleri kullanmak zorundalar. bu nedenle işleri zorlaşıyor.
bir de işin şu kısmı var ki. bir amerikalının canının değeri ile bir ıraklı ya da afganistanlının canının değeri aynı değil. bu canlara değer veren ben değilim. bir amerikalı öldüğü zaman bütün amerika yas tutuyor. adamlar her askerinin canını korumak için çok hassas davranıyor. ama ırak ve afganistan öyle değil. bir sürü fedaileri var. ölenler çok da umurlarında değil. bu durum da amerika'yı biraz daha çekingen yapıyor.
anlayacağınız amerika'nın savaş kaybettiği falan yok. eğer topyekün, yıkıcı bir savaş olsaydı amerika çoktan işini bitirmiş olurdu. adamların amacı düzeni sağlayıp gitmek.
bütün dünyanın modelini örnek alması gerekirken, bunun yerine bütün başarısızlıklarının suçunu üstüne attıkları ülke. adamlar taa 18. yüzyılda öyle bir anayasa yapmışlar ki, 21. yüzyılda çoğu ülke daha yanına yaklaşabilmiş değil.
elbette adamlar sizin keyfinizi bekleyecek değil. çatır çatır teknolojiyi de geliştirir, üretir, kültürü ile dünyayı domine eder. adamlar bana göre ırak ve afganistan halkının geleceğini kurtardı. biz ancak izliyoruz ve konuşuyoruz. bir de küçümsüyoruz demokrasi götüreceklermiş diye. sanki ırak ve afganistan işgalden önce refah ülkeleriymiş gibi.
ben bir insanın siyasal görüşünün ne kadar sakat olduğunu amerikan karşıtlığı ile ölçerim. eğer aşırı derecede bir amerikan karşıtlığı varsa bünyesinde, o adamdan hayat boyu hiçbir bok olmaz. örneklerini sürekli çevrenizde görebilirsiniz.
obama gibi süper bir barış insanını(!) getirerek uluslararası vicdanın tepkisinden kendini uzunca bir süre korumayı başarmış ülke. ekonomik krizden olabildiğince az hasarla çıkıp eski politikalarına dönmeyi nasıl istiyorlardır kim bilir. ne ırak ne de bok ettikleri diğer ülkelerle ilgili sömürüden başka somut bir planları olmaması ise tamamen normaldir. dünya üzerindeki tek amaçları ise savaşan ve karmaşa içindeki ülkeler ve barışta bile savaştan, terörden, hastalıktan, sefaletten korkan insanlar yaratmaktır.
bu ülke öyle bir ülkedir ki, yobazlık bile serbesttir. sadece hristiyanlık değil islam'ın yobazı da, yahudinin yobazı da, scientology yobazı da hatta hatta ateistin yobazı da görüşlerini televizyonda, radyoda, gazetede, dergide açık bir şekilde ifade edebilir. tek yasakladıkları şiddet içeren terör eylemleridir.
şimdi fethullah gülen, recep tayyip erdoğan gibi insanlar çoğu zaman amerika birleşik devletlerini örnek gösteriyor inanç özgürlüğü adına. tamam kabul. ama önce siz de hristiyan misyonerlere, siyonist yahudilere, yeni din kuran peygamberlere, dinin yok edilmesi gerektiğini düşünen ateistlere saygı duyun, mesela o insanları tehdit etmeyin, o zaman işte size de aynı özgürlükler sağlanacaktır.
bence dünyaya bir ülkenin nasıl olması gerektiğine dair çok güzel bir model koymuş ama dünyanın kendisini takip etmemekte ısrar ettiği ülke. gerçi ısrar etmeyen ülkeler var. avrupa, japonya, güney kore amerika'nın modelini takip etti ve başarılı oldular.
nedir peki amerika'nın modeli? ekonomide ve sosyal yaşamda liberalizm. ekonomik liberalizm belki zengin ve fakir arasında bir uçurum yarattı ama amerika'nın en fakiri, bazı sosyalist ülkelerdeki insanlardan daha refah içinde. rekabet nedeniyle verimlilik en üst düzeyde. sistem tepeden değil, tabandan kendi kendine oluştuğu için her taş yerine oturuyor sistem içinde.
sosyal hayatında da liberalizm vardır amerika'nın. amerika'da gerçekten inanç özgürlüğü vardır. her insan istediği dine inanabilir ve isterse cemaatler, dinler kurabilir. bizde yeni din kurmak hemen sahtekarlık olarak görülür. amerika'da ise yeni din kurma özgürlüğü anayasanın koruması altındadır. her yıl yeni dinler kurulur. örneğin 20. yüzyılda kurulmuş scientology'nin bir sürü inananı vardır.
ortada bu kadar başarılı bir model varken maalesef takip etmiyoruz. takip edenlerin başarıları ortada. bir japonya gerçeği ortada. dünya bu modeli takip etmiyorsa bu amerika birleşik devletleri'nin suçu mudur? mutlaka hataları vardır ama sorumluluğu herkes biraz da kendinde aramalı.
tarihleri ; baska ulkelerin politikalarina,duzenlerine ,ticaretlerine kismen kaba kuvvet, kismen sinsice mudahale etme ,hipokrasi ile kolonici ve emperyalist yonlerini saklama uzerine, kurulu olan son buyuk imparatorluktur.
(#1560646)kronolojisine ek detaylardan bahsetmek gerekirse;
once, kendi iclerinde kuruldugu 1789 'dan itibaren ,icten ice hirlasan ve bunu bir ic savasa (1861-65)donusturen, kapitalist sanayi duzenini simgeleyen kuzey(union) 'in kazanmasi ile sonuclanan birligini, baska dis gucler icin gostermekten asla cekinmemislerdir.
amerikanin ilk isgali ,bugun ki zengin eyaletleri olan kaliforniya ve teksas arasindaki araziyi (turkiye buyuklugundedir) 1846 da meksikaya karsi giristikleri savasla ic etmeleridir.( arada napolyondan 12 milyon $ karsiligi fransiz somurgelerini (u:yanlis hatirlamiyorsam virginia) almalari ve alaska'nin ruslardan 7 milyon$ karsiligi tpraklarina katilmasi, keza ilginc alim satim ayrintilari olarak tarihte yer alir.
amerika hipokrasinin anavatanidir.bir cok tarih kitabi ,amerikan ic savasini kuzeylilerin kazanmasinda, onlarin koleleri ozgur birakma soyleminin etkili oldugunu soyler.
oysa bu sadece lincoln'un taktiksel bir aciklamasindan ibarettir.kolelik umrunda degildir.
ic savas sirasinda;
guneylilerden(feodallite yanlisi konfederasyon) kacan zenciler cok istedikleri halde ,savasa 2 yil sonra girmislerdir.neden?
cunku guneylilerin agir kayiplar verdirmesi, general lee nin basarilari karsisinda partinin de sikistirmasiyla linkoln " eh alalim bari" diyerek 100.bin uzerinde zenciyi askere alir .(yarisina yakini da savasta telef olur)
1960 lara kadar, otobuste beyazlarla oturmalari bile olay olurdu.
1896 yilinda ispanyaya savas acilir.bugunki kuba'nin cevresindeki adalarin amerikalilara gecisi bu savasla saglanmistir. (bkz: amerikan deniz piyadeleri)
panama meselesine gelirsek, panama'ya kanal kurmak isteyen abd, o zamanlar kolombiya ya bagli olan bu topraklari, 1903 yilinda kolombiyali bir albayi rusvetle ayartip , isyan cikartarak ayri bir devlet haline getirttigini pek az kisi bilir.ayni satilmis albay ,plan geregi kanali amerikaya devreden anlasmayi imzalamakta hicbir sakinca gormez.
amerikanin disariya bariscil baskan diye pazarladiklari, 1919 nobel baris odulu sahibi ,bizde daha cok wilson prensipleri ile taninan kurtarici baskan...
"history of the american people " da bakin ne diyor wilson;
"amerikan kapitalizminin temeli ,butun zayif ulkelerin hammadde ve pazarlarini kendi icin acik bir kapi olarak tutmaktir.bunun icin diplomasi ve gerekirse zor kullanilmasi gerekir."
sanirim ,son kisma ornek vermek icin irak basli basina yeterli olur.
küçükken izlediğimiz filmlerle tanımaya başladığımız ülke. kocaman yemyeşil bahçeler içinde beyaz villa tipi evler, üstün yeteneklere sahip dahi çocuklar, konuşabilen, basketbol, futbol gibi sporları insanlardan daha iyi yapabilen mükemmel hayvanlar, evden kaçan çocuğunu asla azarlamayan, 'ah tatlım çok özür dilerim bir daha sana karşı daha anlayışlı olucam' diyen sevgi pıtırcığı anne babalar, hırsız çetesiyle tek başına mücadele eden kahraman ruhlu çocuklar, süper güçlere sahip kahramanlar, hep güzel, hep zengin, hep kültürlü, hep yetenekli insanlar...
... özgürlüğün ülkesi...
biraz büyüdük sonra. baktık seri katiller, hırsızlar da var amerikada, ama yine de korkmadık hiç, nasıl olsa üstün yetenekli polisleri, ajanları, hatta halktan adamları iş başındaydı. kimsenin canı yanmadan büyük ustalıkla çözülen olayları izledik. kötüler hep kaybediyordu, adalet yerini buluyordu nasıl olsa.
...adaletin temsilcisi...
sonra biraz daha büyüdük. asıl katilleri gördük. amerika sadece filmlerden ibaret değilmiş dedik. küçüklüğümüzden beri bize dayatılan onca şeye rağmen, gerçek amerikayı gördük. baktık ki kocaman bahçeli beyaz evlerin arka bahçesi göründüğü gibi değilmiş. baktık ki süper güçlü insanlar dünyanın dört bir yanında denemek istemişler güçlerini. baktık ki üstün zekalarını bizim üstümüzde konuşturmuşlar. orda burda, en son ırakta engel olmuşlar teröristlere.
...teröristlerden kurtar bizi...
başından beri herşeyi izlemişiz biz de, küçüklüğümüzde izlediğimiz filmler gibi.
...özgürlüğün ülkesi, adaletin temsilcisi, teröristlerden kurtar bizi...
Dünya medeniyetinin en güzel yansımasıdır. Giderken jet-lag yaşanırken gelince toplumsal bir lag yaşanır. Ülke gelirlerinin %25 ile 30 arası eğitime bir o kadar da sağlığa ayrılmıştır. Insanları kibar ve naziktir. en önemlisi de yaya gecidinde herkes yol verir. Böyle bir kültürü kötüleyerek kendi egomuzu tatmin etmeye çalışmak sadece kıskançlıktan ibarettir. Kısacası müthiş üniversitelerle dolu, dünya kadar yeşil alan olan, dünya lideri, ayrı bir güzel olan ülkedir. Onlara kafa tutacağımıza asıl yardımlarını isteyip kendimiz geliştirmemiz gerekir ama maalesef bir önceki bölümde söylendiği gibi kıskançlık meselesi...
her ülke gibi çıkarları doğrultusunda bir politika izleyen devlet. amerikancı falan değilim ama gerçek böyle bu devirde kimse kimseye aşkından, sevgisinden dolayı destek vermez. mecburiyet halinde olduğu için bizimle ilişki halindedir. onlardan bunun dışında bir iyilik ya da atılım beklemek fazlaca iyimserlik olur. yeni dünya düzeninde emperyalizm adı altında kurulumuş bir imparatorluktur ve bir gün elbet sonlanacaktır.
