Allahumma, Arapça kökenli olmayan, doğrudan ibranice Elohim kelimesinden fonetik bir kelime oyunuyla Kurana geçmiş yapay bir terimdir. halk içinde kullanımı yaygın, fakat yazılı edebiyatta en popüler temsili kuran'la gerçekleşti. Halk arasında basit bir nida olarak "ya Allah" anlamında kullanılmış olsa da, Kurandaki varlığının asıl sebebi, Yahudi-Hıristiyan çevrelerde yaygın olan Elohim kavramını Arapça bir kılıfa büründürerek gizlice temsil etmektir. 7.yüzyıl Arabistanındaki sözlü kültüre sahip bedeviler, Yahudi kabileleri ve Hıristiyan rahiplerle yoğun kültürel alışveriş sırasında kelimeleri etimolojik tutarlılık gözetmeksizin doğrudan kopyalıyorlardı. kimse filolojik doğruluğu umursamıyordu.
Allahumma, "Allah" lafzına zorlama bir "-umma" eki eklenerek uydurulmuş yapay bir sıfattır. amacı, telaffuz bakımından Elohim'in Arapça lehçedeki yankısına benzemesini sağlamaktır. Kuranda bu kelimeye, cennet ve ahiret sahneleriyle sınırlı dört-beş yer dışında hemen hiç rastlanmaz bu da onun gündelik dua dilinden değil, Yahudi-Hıristiyan teolojik etkilerden ödünç alınmış özel bir ithal olduğunu gösterir. Bu gerçeği çürütecek hiçbir sağlam tez veya delil de yok.
