bizim gibi (değer bilmez, zalim,bencil,açgözlü...) değersiz canlılarda bile umut ışığı gören, bizim gibi haketmeyenleri bile son ana kadar affetmek için bekleyen ve dünyası zor, kötü geçenlerin ahiretlerini kolaylaştıracağını (örn: ameliyat gibi düşünürsek bir an belki bir kaç saat zorlu ve acılı ama sonrası rahat bir hayat) belirterek adaletiyle dayanma gücü veren, adına şarkılar şiirler methiyeler düzülmesi gereken asıl zat... En büyük korkum, en büyük umudum....
önümüze hiç bir zaman ulaşamayacağımız ahlaki hedefler koydun. allahım, bana dönüp " bu hedefler senin ahlaki olarak yükselmen için değil, kendini daha günahkar hissetmek içindir" diyorlar. ne demeliyim? ne düşünmeliyim?
son ve hak din islam'ın yüce kitabı kuran-ı kerim'in ihlas suresinde mealen netliğinin belirtildiği yaratıcı.
"de ki: o allah birdir, büyüklük onda nihayet bulmuştur, daim ve bakidir, her şeyden müstağni ve her dileğin merci'dir. doğmamış, doğurmamıştır. hiç bir eşi ve benzeri yoktur."
,yeryüzünde neden ağlamaya ve aç kalmaya mahkum insanları (çocukları) deney faresi niteliğinde yarattığı,
ve, hangi modern ülkede açık bir kadına bakıp garip hisler ve garip şeyler hisseden insanlar bulunmakta.
sınavmış, siktir lan oradan.
keşke sen o insanların yerinde olsaydın, hem burada cefasını çeker, olduğu var sayılan yerde sefasını sürerdin.
,eksileyen sayın milletvekilleri ile iletişim kurmak isterim, bu sadece bir düşünce.
kaldı ki, gelişen bir islam devleti olmaması üzücü, islamdan dolayı değil, islama mensup yobaz ve koyunlardan dolayı.
uğruna kafa kesilerek kelle paça yapılan, ciğer sökülerek pişirilen, kalp çıkarılıp yenilendir. buradan anlaşıldığı üzere iştah açıcı özelliği vardır. maaşallah.
var olandır, görülmeden sevilip, tapılandır. Sonuna kadar da bunu hak edendir. istese kendisine inanmayanları da inandırabilir ama vaadettiği günü beklemektedir Kuran-ı Kerim'de de dediği gibi.
enel hak diyeni evliya yapan ama onun yarattığı evreni sürekli araştırıp yeni birşeyler öğrenme peşinde olan adamları yakan garip bir yaratıcı. kendisini severim fakat artık bunları neden yaptığını anlayamıyorum.
kendi kelamında yarattığı insanoğluna defalarca "birbirinize zulmetmeyin" diye emreden, ancak insanların zulme devam edip her seferinde o'nu suçlayarak "allah olsaydı, böyle olmazdı" dedikleri tek yaradandır.
garajimda agzindan ates püskürten bir ejderha var diyorum. heyecanla "göster" diyorsunuz. garajima götürüyorum ve "aha orda" diyorum. siz hiç bir sey göremiyorsunuz, "e hani nerde?" diyorsunuz. "ah, söylemeyi unuttum, bu ejderha görünmez" diyorum. "tamam o zaman" diyorsunuz, "yere biraz un serpelim, bari ayak izlerini görürüz." serpiyoruz unu yere ve bekliyoruz, hiç bir sey olmuyor. "tabii ki ayak izlerini göremeyiz" diyorum, "çünkü bu ejderha uçuyor." siz gaza geliyorsunuz, elinize bir sprey boya alip ortaliga püskürtmeye basliyorsunuz, ejderhanin orada olup olmadigini anlamak için. boya duvarlardan baska hiç bir seyi boyamiyor. "sprey boya tabii ki ise yaramaz" diyorum, "çünkü bu ejderha casper gibi bi sey, cisimler onun içinden geçer." siz kosup bi kizilötesi kamera getiriyorsunuz, o da hiç bir sey göstermiyor. "tabii ki göstermez" diyorum ben, "bu ejderha isi yaymiyor ki."
carl sagan güzel anlatmış. size göre var, bana göre yok. Siz bana varlığını, ben size yokluğunu kanıtlayamam.
