Allah rahmet eylesin. Mekanı & mekanları şu mübarek günlerde vefat etmelerinin yüzüsuyuna en azından cennet olsun inşallah..
Allah geride kalanlarına ailesine arkadaşlarına eşine dostuna evlat acısına dayanma sabrı, gücü versin...
Yanan araba resmini gazetede görünce gazetecilere "bunu yayınlamalarına gerek var mıydı" diye kızmıştım. Bir insanın öldüğü anı bu denli göstermenin nasıl bir haber niteliği olabilirdi? ya ailesi, annesi ve babası diye düşündüm sonrada. insanlar çocuklarının böylesine haber olmasını nasıl kaldırabilir? Kimbilir yakınları gazeteleri onlardan nasıl da sakladılar. Ve sonradan bu insanların sözlük yazarı olduğunu öğreniyorum. Ölüm bu kadar yakınımızda işte. Birilerinin dediği gibi "doğduğumuz andan itibaren ölmeye başlıyoruz"...
iki yazarımızın da bu kadar genç yaşta aramızdan ayrılması üzücü. Umarım şu anda oldukları yer buradan daha iyidir. Huzur içinde yatsınlar.
sözlükten ve hayattan kayıp giden arkadaşıyla birlikte kendisine Allah'tan rahmet diliyorum. Daha bir iki gün evvel yazdıklarına baktım... ne garip. hayat gerçekten anlamsızlaşıyor ölümün zamansızlığıyla yüz yüze kalınca.
Haberleri izliyorsun... Bir araba cayır cayır yanıyor. Ölülerin isimleri okunuyor, fotoğrafları yayınlanıyor, içini bir şeyler acıtıyor o anda. Tanıdık olup olmaması, hakkında en ufak bir şey bilip bilmemek umurunda değil. Gencecik hepside. Yaşayabilselerdi keşke daha nice güzel seneleri diyorsun içinden. Sonra geliyorsun sözlüğü açıyorsun o lanet gelişmeler butonu yine yanıyor acı haberi vermek için. Gerçekten yüreğin sızlıyor o anda. inanmıyorya bazıları "hiç tanımadığın insana üzülmek nedir" diye "insanlık" oluyor aslında bunun adı. Hani hiç kaybetmememiz gereken değerlerden. Geriye ise sadece Allah rahmet eylesinden başka söylenebilecek bir söz kalmıyor.
