Babı esrar kitabi harikuladedir. Tabi grang gibi kitap yazmasi imkansizdir cok yol kat etmesi lazim ve tabi bir stephen king de degildir. Agatha christieden guzel yazdigi kesin.
istanbul Hatırası romanıyla takibe aldığım ve her romanını okuduğum adam. Türkiye'deki en başarılı polisiye yazarı. Yaptığı kurgular ve içten, samimi anlatımıyla kitaplarını nasıl bitirdiğimi anlayamadığım yazarlardan biri.
kitaplarında ilginç bir yol izleyen yazar. bir cinayetten yola çıkıp aşkı, eski ve yeni istanbul' u , hatta yakın dönem siyaseti çok güzel anlatıyor. onun romanlarını okurken sıkılmıyorsunuz. çok başarılı.
geçenlerde "beyoğlu'nun en güzel abisi" kitabı elime geçti bir okuyayım dedim. kitap vasattı. gereksiz karakter sayısı fazlaydı. galiba karakterleri gezi parkı olaylarına değinmek için arttırmış. dönüp dolaşıp konuyu geziye getirip kitap boyunca gezi direnişini övmüş.
türkiyenin en iyi polisiye romanlarını bu yazıyormuş.
yazmasa da olurmuş.
bu abimizin özeti şudur. 2 tane kitabını oku, daha sonrasında diğer kitaplarının bi 50 sayfasını oku zaten çözmediğiniz karakter veya olay kalmıyor. orta halli bir yazardır, lakin güzel ülkemde niye bu kadar meşhur hale gelmiştir bilinmez. hayır fransa da bir kitapçıya gidip polisiye kısmından rastgele bir roman seçsen bizimkilerden daha iyi çıkar, kesin yani.
Saçma sapan yazarların, saçma sapan kitaplarını okumak yerine AHMET ÜMiT açıp okuyun. Birçok kitabını okuduğum iyi yazan bir yazar. Ayrıca polisiye sevenlerin sürekli okuyacağı kitaplardır.
aşk köpekliktir kitabının yazarı ve kitaba ismini veren hikayenin sayfa doldurmak ve betimleme yapabiliyorum ben hissi oluşturmak adına yazdıkça yazmış uzattıkça uzatmış hikayenin sonunu getiremeden kaldırıp duvara çaldığım kitabın yazarıdır. bi daha olmasın beyoğlunun ağır abisi.
Son kitabı Elveda Güzel Vatanım...
Üçüncü gün oldu, elimden bırakamıyorum.
Gerçek bir ustalık eseri...
Dili, Anlatımı, duyarlılığı, en acıklı olayı anlatırken bile belirli bir düzeyin altına düşmeyen esprileri, tarihsel gerçekliğe ve mekanlara sadık kalırken, heyecanı diri tutabilmesi, anlattığı karakterleri yargılamaması övgüye değer...
Ahmet ümit in 3. Kitabını da okuduğuma göre artık kendisi ile ilgili görüşlerimi paylaşabilirim sanırım.
Yazarın Beyoğlu rapsodisi, beyoğlu'nun en güzel abisi ve bab ı esrar kitaplarını okudum.
Beyoğlu serisini hem çok keyifle hem deçok merakla okumama rağmen, yazarın anlatımında beni rahatsız eden bir şey vardı. Sanki kitapta anlatılması ya da betimlenmesi gereken daha fazla şey vardı ancak karakter sınırına takıldığı için sığdıramamış gibi. Hep eksik geldi bana kitaplar. Örneğin Beyoğlu’nun en güzel abisi nde son aceleye gelmiş gibiydi. O heyecan o detaylı anlatıma sığ sıradan havada bir son yazılmıştı. Bab ı esrardan bahsetmiyorum bile. Tam bir felaketti. Mevlana ve Şems konusu mu baymıştı artık, yoksa bu konunun ehil kalemlerden çıkmaması mı beni rahatsız ediyor bilmiyorum. Ama kitabın ruhu yoktu. Ahmet ümit polisiye yazsın fakat 500 sayfa yazacağım diye kasmasın 600 yazsın tam yazsın.
