ülkeden sürüldükten yıllar sonra berlin'deki bir konserinde "apo'yu özledik" dediği için vatan haini ilan edilmiş büyük yürekli insan. ahh ah. biraz olsun empati kurabilseniz, bu adamın türkiye sınırları içerisinde suç namına hiçbir davranışının, hiçbir sözünün olmadığını anlayacaksınız.
o zamanlar kürt demek suç sayılıyordu sevgili ergenler. tabi sizin haberiniz yok.
o küçük ırkçı dünyalarınızın dışına çıkamıyorsunuz yıllar sonra bile.
Ses ve beste konusunda iyi biri olsa da geri kalan pislikleri yüzünden sevilmeyesi insansı canlı. Ne zaman ki pekakalıların kafasına balyoz indirilir, bir tanesi bile sağ kalmaz: o zaman dalga maksatlı dinlenebilir.
bu kadar sevilmesini, her yerde yüksek sesle dinlenilmesini içine sindiremeyen tosuncukların, kahırdan kendini sigecek hale gelmesine sebep olmuş, büyük insan.
kendisiyle yapılan bir röportajda, "dinleyici kitleniz çok iyi, albümünüz 3 milyon satmış" (ki bu bir rekordur) diyen kişiye, "yahu beni sağcılar sevmez solcular sevmez, kim alıyor bu kasetleri bilmiyorum ki" diye karşılık veren kişidir.
candır...
belli bir kesmin özellikle tepki gördüğü magazin gazetecileri derneği olaylarını göz önüne sokup arka planda gerçekleri saklayarak savunmaya çalıştığı terörist. o gece verilen tepkiler aslında herkes tarafından bilinen bir teröristin bazı hadsizlikler yapması idi. kabul görmedi ve hakettiğini aldı. aynı zamanda o gün tepki gösterenler saçma sapan tepkiler yerine daha oldun tepki verip bugün de arkasında durabilseydi bugün daha farklı olabilirdi.
içinde bulunduğumuz yavşak (okunuşu ve yazılışı aynı) toplumun izlemekten büyük bir keyif aldığı o ses türkiye saçmalığında arasada bulamayacağı bir sestir. yoruma duygu katan bir nefestir.
soytarılık etmeden güldürebilmek seni
ekmek çalmadan doyurabilmek
ve haksızlık etmeden doğan güneşe
bütün aydınlıkları içine sezebilmek gibi
mülteci isteklerim oldu ara sıra, biliyorsun
