yaşamın her alanında çoğunluğun doğru kabul ettikleridir genel bir kavramdır. okadar generdir ki asıl cahillik ahlak yoksunluğudur.
örneğin; fizik bilgin yoksa fizik dünyasında yer edinemezsin, yemek pişirmek hakkında bi fikrin yoksa en basit aşçıyla konu hakkında konuşamazsın yani konu hakkında fikrin yoksa bir fizikçinin gözünde de bir aşçının gözünde de cahilsin fakat sadece fizik ve pişirmek konusunda.
ahlaksızsan hepimizin gözünde cahilsin. okumuş olman, popüler olman, zengin olman bişeyi değiştirmez, değiştirmemeli...
prensiplerinin büyük çoğunluğu (adam öldürmemek, hırsızlık yapmamak, ensest ilişkiye girmemek vs.) her topluma göre faydalıdır, ortaktır. genel ahlak prensipleri olarak kabul edilir.
Ahlak, kelimesinin etimolojik açıdan kökeninin
Arapça 'hulk'
Yunanca 'ethos've
Latince 'mos'; kelimelerine dayandığı kabul edilmektedir.
Arapça 'hulk', 'huy' anlamına gelmektedir. Arapça 'ahlak-ı hamide' ve 'ahlak-ı hasene' iyi ahlak;
'ahlak-ı zemime' ve 'ahlak-ı seyyie' ise kötü ahlak anlamlarına gelmektedir.
ingilizce de ahlak kelimesinin karşılığı olarak kullanılan 'ethics' kelimesinin kökeni ise Yunanca 'ethos' dan gelmektedir.
Yine ingilizce de ahlak kavramını ifade etmek üzere kullanılan 'morality' kelimesi Latince 'mos'
kelimesinden türetilmiştir.
Ahlak, bir sosyal bilim dalı olarak toplum içerisinde oluşmuş örf ve adetlerin,
değer yargılarının, normların ve kuralların oluşturduğu sistem bütününü inceler.
Busistem bütünü; bir bireyin, bir grubun ya da tüm toplumun doğru ve yanlış
davranışlarını belirler ve yönlendirir.
Ahlak bireyde başlar. Kişi ahlakı, aile ahlakı, lider ahlakı, eğitim ahlakı gibi ahlak gruplarında grubun kendisinin ve/veya grubun oluşturduğu toplam ahlakın temeli bireyin ahlaklı olmasıyla ilgilidir. Bireyler ahlaksız ise bireylerin oluşturduğu kurum ve gruplar ahlaksız, grup ve kurumların oluşturduğu devlet ahlaksız, devlet ve bireylerin oluşturduğu uluslar ahlaksız olur.
Yalan söyleyen siyasetçiler, rüşvet alan devlet memurları, vergi çalan iş adamları, haksızlık yapan kamu görevlileri, işkence yapanlar, yanlış bilgilendiren öğretmenler, katiller, hırsızlar, tecavüzcüler, dolandırıcılar hepsi bir bireydir. Hiçbirisi uzaydan gelmemiştir.
Halk herzaman temiz, herzaman masum değildir.
Bütün bu kötülükler;
ahlak felsefesi olmayan ve medeniyeti yanlış yorumlayarak kültürel mirasını red eden ahlaksız bireylerin oluşturduğu ahlaksız bir halk tarafından yapılmaktadır.
bireyi kısıtlar. çünkü birey kısıtlanmayı gerektiren bir fıtrat üzredir. hiç bir özgürlük çığırtkanlığı, ahlak anlayışı ile yerine getirilen işlevden daha fazla öneme sahip değildir. ahlak bizatihi özgürleşmenin de önayğını oluşturmaktadır.
ancak dar bir kalıp içerisinde düşünüldüğünde 'insanın kendisi gibi yaşamasına engel' bir kavram olarak nitelendirilmesi, 'insanca' yaşayabilmesi üst kavramını görmezden gelmekten kaynaklanmaktadır. illa örnek derseniz onu da veririz: sokağa işemek bir insan için kendi gibi yaşamasının bir göstergesi olabilir, ama bu -kendisi gibi-lik insanca olma durumundan hayli uzaktadır.
ister mahalle baskısı, ister sütyen askısı diyin ancak ortaya konulan fiili veya manevi tepki, insanın kendi içine dönüp sorduğunda 'evet yanlış' cevabına mashar oluyorsa, olabiliyorsa haklı bir yerde görmek gerekir bu tepkiyi. çünkü insan kötülük yapalilir ama asıl sorun yaptığının kötülük olduğunu kabullenmemekle başlar. sigara içiyorum ama kötü deriz. içki içiyorum ama kötü deriz. kötü olduğunu biliriz. ama özgürlük adı altında, adını kötü olmaktan çıkaracağımız herşey toplumsal tahrifata öncülük edecektir.
bir diğer açıdan ise ahlakı salt bireysel olarak ele almaktan dolayı görmezden gelinen eksiklik bahsedilmeye değerdir. birey tek başına yaşadığında ahlak gereksiz görülebilecektir. ama toplum, aile, anababa, eş, kardeş göz önüne alındığında ahlakın gereği, gereksizliğini savunanlarca da kabul edilecektir. yok gene bana koymaz diyen varsa. varsa var bana ne.
