büyük intikamdır. karşınızdaki insana büyük bir vicdani sorumluluk yükler. affeden affetmiş ve rahatlamıştır. oysa affedilen her daim bunun ezikliği ile yaşayacaktır. "senin de bir açığın olsa keşke bende seni affetsem" diye düşünerek açık arayabilir, bu arayış çoğu zaman hem affedeni hem affedileni fazlasıyla yorar. bilindiği üzere gerçekten büyüklüktür affetmek, çünkü affedilen kişi affedenin karşısında küçülmeye mahkumdur.
yapıldığı takdirde insanı özgürleştiren, ancak söylenildiği gibi kolayca pratiğe dökülemeyen eylem.
içselleştirmek için, sonunu bilmediğiniz bir süreçten geçmeniz gerekir ki gerçekten de insan ihtiyarladığını hisseder; ta ki kendi tarafından affedilmenin verdiği tazelenmeyi yaşayana kadar.
eğer affetmek bizim için iyiyse, asil bir duyguysa neden daha çok yapmıyoruz? bize engel olan iki neden var. 1.si sorumluluk: acı çektiğimiz sürece suçlayacak birisini ararız. eğer o piçi bağışlayacak olursanız o kadar acıyla tek başınıza nasıl başa çıkacaksınız? 2.si de kimlik. beni tüketen bu öfke bu kızgınlık bu şiddet olmadan, ben kim olurum ki?
çoğu zaman boşvermek yada unutmak ile karıştırılan durum.
ancak affetmek büyük risk almaktır, kendinden birşeyler vermek, kendinden vazgeçmektir.
sizin için değerli bir insanın ciddi bir hata yapıp sizin gözünüzdeki değerini oldukça düşürmesi birçok konuda güveninizi sarsmasını müteakiben. hiçbirşey olmamış gibi değil herşeyin farkında olarak karşınızdakine bir şans daha verip onu eski yerine koymaktır affetmek. zordur gerçekten zordur.
kabiliyettir. simarikliligin farkina varilmasi beklenilen durumdur. cok zaman varilmaz, post-modern durusla yelken acilir dileyenden oteye. titanikten geriye kalanlar gibi hisseden kendini bilmezlerin kozudur, genelde de simarirlar * selamlar (diyesi gelir insanin * )
diye bişey yoktur. yapabilirsen unutursun sadece. benim gibi fil hafızalılar unutmaz da, sadece gitgide etrafa yabancılaşır, çevresinden uzaklaşır, yalnızlaşır.
Af, hak ettiği halde bir şeyi almamak sahibine bağışlamak demektiri.Allahü teala affedicidir.af edenleri sever.Kur'an-ı Kerim de mealen buyruluyor ki;(Affet, marufu emret ve cahillerden yüz çevir![Araf 199]
