affetmek huzur bulmaktır aslında. kişinin kendisinin rahatlaması adına yapılması gerekir. her ne kadar çoğu zaman kolay olmasa da affedebilmek, derler ya affetmek büyüklüktendir. bırak karşındaki düşünsün gerisini. doğru bir insansa zaten sen affettiğinde ezilecektir karşında ve pişman olacaktır yaptığından.
Affetmek, o kişiyi sevmek değil.
Affetmek, o kişiyle konuşmak zorunda olmak değil.
Affetmek, o kişiyle ilişkiyi sürdürmek değil.
Affetmek, o kişinin beklentileri doğrultusunda davranmak değil. Affetmek, o kişiyi kucaklamak değil.
Affetmek, o kişiyi suçsuz bulmak değil.
Affetmek, o kişiyi haklı bulmak değil.
Affetmek, o kişinin verdiği zararları telafi etmek için çaba göstermemek değil.
bir bakıma "bir daha ki yanlışına kadar yüzüne vurmayacağım" demektir.
çünkü ne yazık ki insan olduğumuz için unutamıyoruz ancak erteleyebiliyoruz. bir sonraki yanlışında tekrar -istemeden de olsa- ortaya çıkarıp, yarım kalan hesabı ödetmeye çalışıyoruz.
affetmek ,karşı taraftaki kim olursa olsun bir şans daha vermek ve her defasında bir öncesinden daha çok kırılmak,sanki şuçlu olan senmişsin gibi onun her defasında daha yüzlü gelmesi ama yine de senin hep affetmen bazen abla bazen dost olarak hep affetmek
