aşk diye nice sevişmelerin ardına sığınanlar,
aşk diye nice yokluklara göz yumanlar,
aşk diye ağlayanlar, gülenler, mutluluk hormonu salgılayanlar,
aşk diye benim dediklerinden sıyrılanlar, bensiz ve etrafı hiç kalanlar,
aşk diye diye kaybedenler;
aşk onlar için mi vardı, onlar için aşk mı bahaneydi?
her şeyi bir kenara bırakmaktır,
gözünü karartmaktır,
beklenendir,
beklenmediğinde gelendir,
seçme hakkı bırakmaz,
güldürendir,
amaçsız bırakıp,amacın olandır,
yıkandır,
varedendir,
yeri gelince şah,yeri gelince mat edendir.
bir anda hersey biter aslinda. siz degisirsiniz. hani bir dusunun, biri olmadan yasamiyacaginizi dusunun. anne baba degil iste. bu tamamen baska birsey.
ayrica sunu da dusunun, siz o kadar degismissinizdir ki, artik hayatinizin anlami kalmamis, o eski dik kafali, kimse olmadan da gucluyum mutluyum kimseyi sevmiyorum kafasindan cikiyorsunuz. Ben asigim, simdi odum kopuyor, ya yine onsuz kalirsam diye. Ama biliyorum da beni birakmiyacagini, ne olursa olsun. Ama yine de yasamizsaniz, onsuz bir kere, mutsuz oldugunuzu bilerek yasamak kadar agir, artik dunyanin, hicbirseyin anlami kalmamasi gibi gercek birseydir bu.
yani birine muhtac yasarsiniz hep.
kotu birsey gibi duruyor simdi anlatinca da, alakasi yok. hayatinizin anlam kazanmasi aslinda.
aşk yelkenli bir gemi gibidir. rüzgar onun peşinden gelendir ve o gelenler ne tarafa götürürse oraya gider. gemi delicesine sevmek,nefret, güven ,kaygı gibi adalar vardır. seçimini yapmaktır önemli olan. gemiye vuran dalgalarsa gözyaşlarıdır, acıdır.yön verebilir ama rüzgar ağırlığın koymalıdır.
ayakların yer yüzeyini bulamaması halidir. üstüne üstlük bir orman dolusu kelebeği yutmuşcasına midedeki hareketlilik de cabası. hem ayrıca niye bu kadar nefesi kesilir ki insanın.
hayat daimi bir yolculuktur. düz yahut engebeli yollarda ruhun uzayıp gider. bu yolculukta pek çok şehir çıkar karşına.bazılarında hiç durmazsın, bazısı mola vermek için iyidir. kimisindeyse kısa süreli huzur bulursun.
ama bazen bunların arasından öyle bir şehir çıkar ki karşına ister istemez durursun orda, hatta yolculuğunun sona ermiş olduğunu dilersin.
aşk, platonik sevmektir. aşk, karşılıksız sevmektir. karşılık bulduğunda ise aşk biter ve yerine adı konulamayan -ama aşk olmadığı kesin- bir diğer duygu gelir..
aşk sadece karşı cinse duyulan bişey değildir bence bi eşyayada aşık olabilir insan ama bunun içinden en farklı olanı birine aşık olmaktır. aşk çok farklı bişey aslında mutlaka yaşanması gereken bi duygu ama herkesin aşık olabiliceğinede inanmıyorum ben. aşk karşındakini çok fazla sevmektir delicesine sevmektir ama sevgiyle aralarında büyük farklar var. aşık olduğun kişi için herşeyden vazgeçebilmeli insan kendinden bile, her türlü fedakarlığı yapabilmeli onun için. Onunda kendisi için her türlü fedakarlığı yapabiliceğini bilmek, herşeyden kendinden bile vazgeçebiliceğini bilmek ama bunları ondan istememektir. kendinden ödünler vermektir kendinden çok onu düşünmektir onsuz yaşayamayacak gibi hissetmektir her saniye aklında onun olmasıdır yanındayken bile özlemektir hiç yapmicağın şeyleri o istedi diye yapmaktır paylaşmaktır onun hayaliyle uyumaktır. aşk anlatılmicak yaşanıcak bişeydir aslında.aşk, dünyanın en büyük yalanı sanılan ama hayatın hayallerini süsleyen kızın reale dönüştürülmüşünün karşına çıkmasıyla ve değişik değişik duygularla inanılmaya ilk adımlar atılan enteresan tarifi zor bi duygudur. kalbini tetikleyince acıkmış sanırsın ama acıkmamışsındır, susadın sanarsın ama susamamışsındır. bazen boşlukta gibi hissedersin. bir yere ulaşmak istersin ulaşamazsın. çoğu kişide inanmaz aşka bence. bi oğlan bi kızı sever kavuşamaz, buna aşk derler. kavuşur birlikte olurlar aşktan kimse söz etmez. yani aşk istenilene ulaşıncaya kadar koca bi yalandır aşk. hem çok üzer, hırpalar, hemde tarifsiz mükemmel duygular yaşatır insana. bide şey derler, karşılıklı sevmek diye bişey yoktur, afedersinde nah yoktur. sanki hep tek taraflı sevilcek, sanki hep acı çekilcek yok öyle bişey. ama var tabi menfaat ilişkileride, kimisi karşılıklı aşka menfaat ilişkisi der onları çözmüş değilim zaten. aşık olunca mantıklı düşünme olayını unutması gerekir insanın, düşünemez her ne kadar istesede düşünemez. dış dünyayla ilişkisi biter sadece ona odaklanır, gelsede gelmesede gelicek olsada olmasada sadece ona odaklanır. başına her ne gelirse gelsin onu düşünüyo ve gülümsüyosan, başına ne gelirse gelsin onu düşünüp ağlayabiliyosan buna neden olan tek şey aşktır. şimdi ben aşk iyi mi kötü mü diye yorum yapmak isterim ama olmaz o. karşılık bulursan aşktan iyisi yoktur. ama eğerki tek taraflıysa vay haline, bide açılamıyosan bittin demektir sen. insanı zedeler, gücünü bitirir, karşısındakinin hizmetine açık olmaya sebep olur aşk. onun gözlerine baktığında başka hiç bişey düşünmemektir sadece orada bulunmak istemektir aşk güzel bişeydir mükemmeldir candır kandır.
