bir galatasaraylı olarak onu fenerbahçe formasıyla gördüğünde, sarı lacivertin en güzel renk gibi görünmesidir aşk. Ya sen gel ya ben, orta yolu bulalım, beşiktaşta buluşalım...
ne kadar yalan denilirse denilsin aşk gerçekten vardır. bunu yaşamayan bilemez ve çok güzel bir duygudur. hayatı toz pembe görürsünüz aşık olunca. karşı taraf size aşık olmayabilir ama siz bir kere aşık olmuşsunuzdur ve bunu yalan olarak kabul etmek çok yanlış birşeydir. günün birinde aşık olursanız anlarsınız.
boktan bir sey. kimse aldanmasin, simdi askim diyen yarin obur gun siktir git de der. bu hayat boyle malesef. yasadik da biliyoruz.
not: herkes farklidir demeyin, emin olun ki ayni. cunku bi iliskiyi bitiren onlarca faktor olmasina ragmen hep ayni sekilde biter. ve hep uzulen daha cok seven taraftir.
en güzeli platonik olanıdır. kendi yumruk kadar kalbine o'na olan aşkını sığdırırsın. bazen o'nun neresini seviyorum diye kendi kendine sorarsın ve merak edip o'nun bi resmine bakarsın. ve o'na bi daha aşık olursun. bu böyle devam ettikçe o'nu yükselttikçe yükseltirsin ama bu gidişler bu aşkı bitirir. o'nu öyle yükseltirsinki gerçek o ile kafandaki o farklı insanlar olmaya başlar. ve sonunda gerçek o'nun gerçek olmadığını düşünmeye başlarsın. ve bu platonik aşk imkânsız aşka dönüşür. bu durumda kişi hemen kendini toparlamalı ve aklından bütün duygularını silmelidir. kendini resetleyip hayatına tekrar başlamalıdır.
not: maalesef tecrübeyle sabittir. belkide bu olay yüzünden 4 senedir kimseye aşık olamıyorum.
aşkı yanlış anlayan insanlar var. bu insanlar aşkı birbirinin(birininin diyorum çünkü karşısındakini fazla sevmezler genellikle) vücutlarına zarar verir derecesine sevişmek sanarlar.
Şimdi sen biriyle tanışacaksın da aşık olacaksın da çok seveceksin de herşeyden önemlisi öyle bir çok seveceksin ki sonunda ona güveneceksin... Sizi bilmem dostlar ama bana düşündükçe mantıksız geliyor, tüylerim ürperiyor. Çünkü şu hayatta güvenin kırılması kadar acı çok az şey var. Eğer aşk gerçekten varsa önümüzdeki 40-50 yıl daha yaşayamayacağımı düşünüyorum. Hoş o vakitten sonra ben yaşar mıyım orası meçhul . Yine de aşkı yaşayabilen insanlara saygım sonsuz.
sadece onun için mutluluk dileyebilmek... en büyük özgürlüğünüzün bu olması... bir sabaha, sadece bir sabaha birlikte uyanabilme ihtimalini yillarca kafada kurmak...
platonik olanı haricinde yalan dolandan ibarettir. sevgililik saçmalığına ve zinalara sürükler. platonik olmasını ve kalmasını istemek ise aslında harikadır. lakin herkes her zaman daha fazlasını ister. cesareti illa bir zaman sonra bulur ve şansını dener. bilir aslında olmayacağını ama ne kaybedebilirim ki der yada denilir çevresinde bu.
aslında gitmese uzaktan devam etse sevmeye, her zaman hayallerini kurarak devam etse sevmeye herşey daha güzel olur, umutlar yitirilmezdi.
umut çok tehlikelidir aslında. umut bir insanı öldürebilir bile. bazende insan bu kurduğu hayalleri gerçekleştirmek ister. hayal olarak kaldıkları süreç içerisinde daima soluk kalacağını bildiği ve sadece kafasının içinde kalacağını bildiği bu büyük duyguyu paylaşmak ister.
insan paylaşmak ister ama insan muamelesi görmeden acımasızda reddedilmesi, o uzuuun sevmekten korkutacak döneme sokar insanı. artık sevmekten, aşık olmaktan korkar. zaten insan isteyerek aşık olamaz. bir bakmış ki artık o hep aklında. aşık olmamak için içinde aşığı öldürür. yaralı kalbiyle devam eder. hiçbir kimseye sokmaz oraya. kimse tarafından bir daha bu hakarete maruz kalmamak için ya uzaktan sever, ölümüne belli etmeden, daima platonik olarak...
yada artık sevmez, sevmek onun için umutsuzluğu ifade eder...
aşk karmaşadır, kaostur insan için aslında. her haliyle bir kaos. karşılık görmek, size gülümsemesinin sizdeki etkisi büyük bir kaostur aslında. tarifi imkansız...
bundan 18 gün kadar kadar önce şöyle bi entry girmiştim (#24707698)
bu entry den 10 gün sonra uzun zamandır tanıdığım ama hiç yüz yüze görüşemediğim bir kızla görüştüm. direk aşık oldum. hep kafamda kurduğum, sözlüğe yazdığım şeyler aklıma geldi ama nedense hiç birini uygulayasım gelmedi. kız ilgi duyuyordu. bende kendime bu kez taktik strateji yapmayacağım dedim. içten davranacağım, içimden ne gelirse o. dürüst ve cesurdum. ama geçmişte "uyanık", "fırlama" gibi bir imaja sahip olduğumdan, kızın güvenini kazanamadım. her gün aradım 1 kere. arada bi mesaj attım. sürekli buluşmak istiyodum. öyle biri olmadığımı görsün diye kendimi göstermek, vakit geçirmek istiyordum.
kız inanılmaz kıskanç ve güvensiz bir kişiliğe sahipti. geçmişimle ilgili herşeyi sorguladı. bende mantıklı açıklamalar yaptım. ancak kız "bırak ben çağırayım buluşmak için" , "sürekli buluşalım mı buluşalım mı deme" dedi.
ama durur muyum ben. yıllardır böyle bişey hissetmemişim. tüm aptallığım, şaşkınlığıma rağmen sürekli buluşmak istedim. dedim ki bunların hepsi duygularımın saflığından. en sonunda kız bir gün kendisi davet etmek için beni aramış. o esnada telefondaydım. bende "telefondaydım" dedim. bir trip attı. o akşam da beni çağırmadı. benim moralim bozuldu. ertesi gün çok üstüne gittim "neden böyle yapıyosun" falan şeklinde. uzun bi mesajlaşma sonunda kızı bunları yüz yüze konuşmaya ikna ettim. ama çok kızgındı.
bunalttığımın farkında olduğumdan özür dilemek amaçlı kıza bi çiçek yaptırdım. amacım konuyu kısa kesip normal bir gece geçirmek tatlıya bağlamaktı.
kız bi geldi. surat bi karış. kızgın. direk önyargıyla gelmiş belli. moral bozmak için konuşuyor. hep ne kadar aceleci, güvenilmez ve sıkıcı olduğumu vurgulayan şeyler. tabi veremedim çiçeği de öyle bir durumda.
aptala döndüm. kendimce çok mantıklı fakat ona hiç birşey ifade etmeyen şeyler söyledim. zaten "ne anladın bu akşamki konuşmadan" dediğimde, "sürekli kendinle ilgili şöyleyim böyleyim dedin" dedi. halbuki ben ona kendisi için mücadele etmeyen birine saygı duymayacağını, inatçı bir yapısı olduğunu ve pısırık bir tiple mutlu olamayacağını söyledim. eğer buluşsaydık bunlar olmayacaktı. ben istedikçe o da hayır dedi. hemde hoşlanmasına rağmen. bu da bizi bu duruma getirdi. bunu anlattım.
mesajlarına cevap vermeyen, telefonuna iki saat sonra dönen, her yerde sus pus oturan kendisini peşinde köpek edecek bir erkek modelinden bahsedip durdu.
benim taktik strateji dediğim, yukarıda bahsettiğim şeyler.
ya kızım ben bilmiyor muyum seni delirtmeyi ? eğer sandığın gibi fırıldak, uyanık bi adam olsaydım bunları yapmaz mıydım ? ben sana gerçekten aşığım.
bunları hep söyledim. ama o asık yüz değişmedi.
sonra oturduğumuz yerden kalktık 5 dakika arabaya kadar yürüdük. baktım anahtar yok. gel dedim alıp gelelim hem biraz daha yürümüş oluruz. "off ya puff ya, çağrı gıcık ettin beni, şöyle de böyle de" diye diye gittik geldik.
evinin önüne kadar götürdüm. durduk orda bi 10 saniye.
ona istediğim en son şeyin bu duruma gelmek olduğunu, bazı şeyleri karşı tarafa bırakmak kısmını istemeyerek ve onaylamayarak yapacağımı ondan haber bekleyeceğimi söyledim. umursamıyor gibiydi ve yine incitici şeyler söyledi.
son anda aklıma çiçek geldi. arka koltukta duruyor. abartı bişey yapıp ta iyice bunaltmamak için çok ölçülü ufak tefek bi buket yaptırdım.
dedim " ben bunu sana yaptırmıştım, bi anlamı var mı bilmiyorum ama.. özür olarak kabul edersen sevinirim"
kız gülümsemeye başladı. hiç bişey demeden çiçeği aldı. baktı baktı. gülümsemesi tüm yüzüne yayıldı. ama aynı anda bi utanma vardı. söylediklerinden belki de.
"ben sana ne diyim ya çağrı dedi"
tutamadım kendimi bende gülümsedim. sonra arabadan indi. apartmanın kapısında durdu. ben arabayı çevirip gidene kadar bekledi. yüzünde hala mahcubiyetle karışık bir gülümseme vardı.
ondan sonra çiçeği çöpe atıp öyle mi eve girdi, ne düşündü ? ne yapacak hiç bilmiyorum artık.
eve gittim. 2 tane ekstra alıp bilgisayarı açtım. benim özel kolleksiyondan bikaç parça açtım. sözlüğe girip biraz içimi dökeyim dedim.
hani ilk sayfa açıldığında güzel bi entry geliyor ya. bu geldi direk: (#13810048)
mal gibi kaldım. içtim içtim.
bekliyorum hala 3 gündür arasın diye. 3 gün daha aramazsa ben ararım. dayanamam anasını satim.
ama o gülüş var ya. öf ya anasını satim bi araba falan çarpsa da ölsem kurtulsam.
Hormonal denge bozukluğu olduğu bilim adamlari tarafindan ispatlanmis duygu çelişkileri yumağinin hepsinin toplam adi. Ne olursa olsun sonuç birleşmeye varir ve doğanın döngüsü hasıl olur. Sonuç yine yalnizlik ve koca bir travma. Kimdi ki o kadar seven? Uğruna ölüp biten?
yaşım genç ama henüz bu muhteşem olduğu söylenilen duyguyu tatmadım. bazen aşık olduğumu sanıyorum ama sadece sanıyorum. çünkü bu kadar abartılan bir şey bu kadar basit olamaz. olmamalı. peki ben hiç yaşamadığım bir şeyi aşık olduğumda nasıl anlayacağım?
