bir yazar şöyle açıklıyor sevdiği kadınla kopmaz ilişkisini: "çünkü onu çok seviyorum". bu sevginin nasıl bir sevgi olduğunu da şu sözlerle belirtiyor: "insan monogam olabilirmiş demek".
çok yalın bir ifade olan "çünkü onu çok seviyorum"un bağının ne denli güçlü olduğu açık. o denli güçlü ki, buna başka bir şey ekleme gereksinimi duymuyor insan. "insan monogam olabilirmiş"in bağı da çok güçlü. birini yalın bir biçimde sevmenin insanı sevgiliye nasıl bağladığını, insanın sahiden de onun dışında bir başkasını düşünmediğini gösteriyor.
aşkın, "onu çok seviyorum" ve "insan monogam olabilirmiş" diyebilmekten daha derin bir anlatımı olabilir mi?
