Nefesimi kesen, dünyamı güzelleştiren, Yeni bir ben ortaya çıkaran ama aynı zamanda hayatımı karartan, canımı yakan, çaresiz bırakan, dilimi lal eden bir duygudur. iyi vardır ama keşke acısı bu kadar ağır olmasadır.
Tadını unuttuk yalnızca adı kaldı. O da bir şey hissettirmiyor uzun süredir. Bizden gidince başkaları aldı. Başka bahara. iyi böyle şimdilik. Böyle iyi.
Aşk bağımlılık yaratan uyuşturucular gibi beyindeki dopamin sistemini tetikler, elde edilmezse depresyon ve takıntı gibi yoksunluk tepkileri oluşturabilir. Bu ‘bağımlılık’ sistemi.
dunyanin en gereksiz en igrenc en olmamasi gereken duygusu. eroin ilk kullanimlarinda kullanan kisiyi hayati boyunca olmadigi( kullandiktan sonrada asla olamayacagi) kadar mutlu eder, sonrasi malumunuz. e bunun ne farki var ki? igrenc, tek kelimeyle igrenc.
Aşk bir şehir efsanesidir. Dilde vardır ama gönülde yoktur. Aşk bir komşu çocuğudur her zaman gıpta edilen ama hicbir zaman olunamayandır. Masaldır güzeldir ama uyutur. Aşk bir meydir güzeldir ama anlık sarhoş eder. Aşk nedir zehirli sarmaşıktır. Kısacası varlıkla yokluğun araflığında sıkışmış bir karanlıktır.
En çok entry girilenlerin arasında yer alan başlıktır. Ancak hala ortak bir tanımda toplaşılamaması durumu söz konusu. Kafamız çok karışık. Daha çok yanar canımız.
Biliyorum ki, bir bu kadar da tarif etmeye cüret etmeyen var. (bkz: ben)
bir çeşit uyuşturucu gibi. insanın aşık olduğu kişiyle birlikte iken hissettiği duyguların o kişi yokken adeta bir yoksunluk sendromuna dönüşmesi de bunun doğru bir düşünce olabileceğini gösteriyor.
