gecen gun forum camliktan ciktiktan sonra gordum. bi' kiz, bi' oglan. sarmas dolas olmuslar. elleri de kenetli. baslari arasindan nefes gececek mesafe yok. saclari birbirine karismis, gozleri birbirine dolanmis. ara ara durup, birbirlerine bakiyorlar. caktirmadan ben de onlara.. ara ara durup, birbirlerini opuyorlar. sanki, bi' guc onlari ele gecirmis gibi, zamandan, hayattan, karanliktan ayri bir dunyada gibi. oyle keyifle izledim ki, gorulmeye degerdi.
o an geldi aklima. ask sahip oldugunuz bir sey degildir, ask size, bize, o kiza, o oglana sahip olan bir seydir. sahip cikan bir seydir ask. bir sure istila eder, bazen talan da eder, hatta virân eder...
Bir zamanlar aşık olduğumu düşündüğüm ve sonrasında yanıldığım şeydir. Aşk olabilir ama bana denk gelmedi en azından sen yaşamadım. Bir çok kişiyi intihara sürüklediğim de doğrudur. Karşı tarafın aşık olması ve senin hiç bir şey hissetmemen kadar pis bir durum yoktur. Bir yerden sonra insan kendisinin ruhsuz olduğunu düşünüyor. Onlar benim ateş olduğumu bile bile geldiler.
hayatta en çok anlamını hayatımıza giren her şeye yüklemeye çalıştığımız kavram. örneğin bak şu aşktır bu aşktır demek vs. kadın erkek ilişkilerinde ise bağlanmaya aşk deniliyor. bağlanmak demek sevmemek değil tabii ki ama bir zorunluluk duygusu gibi geliyor bana bilmiyorum. gerçek aşk bu değil. ve erkin baba'dan geliyor ben artık aşka inanmıyorum.
tuhaf bir duygudur. kimisi yok lan öyle birşey der. sevgili yapmaz roman okur, arkadaşlarıyla gezer, tek takılır* ama birde karşı cinsten etkilendiği görünce mala bağladığı birisi çıkınca* işler boka sarar ve tabular yıkılır. zor zanaattır. hayırlısı nasip olsun herkese.
